I OZ 360/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 13/11, o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie postanawia: oddalić zażalenie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 20 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 483/10 pozostawił bez rozpoznania wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony J. K. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) 13 października 2010 r. W dniu 22 października 2010 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyżej opisanego zarządzenia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z 30 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 483/10, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu. Postanowieniem z 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 13/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw J. K. Sąd podniósł, że z zestawienia dat doręczenia skarżącemu zarządzenia referendarza sądowego z 20 września 2010 r. (13 października 2010 r.) z datą wniesienia od niego sprzeciwu (22 października 2010 r.) bezspornie wynika, że sprzeciw wniesiony został po upływie siedmiodniowego terminu wynikającego z art. 259 § 1 p.p.s.a. Skoro prawomocnym postanowieniem z 30 grudnia 2010 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, to należało go odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. J. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie [...] sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, odpis zarządzenia doręczony został skarżącemu 13 października 2010 r. W tej sytuacji termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 20 października 2010 r. Skarżący wniósł sprzeciw od w/w zarządzenia 22 października 2010 r. z uchybieniem terminu. W związku z tym Sąd I instancji zobligowany był odrzucić sprzeciw. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.