II SA/Kr 1219/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J.S. i J.P. na decyzję [.... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 sierpnia 2010 r. nr [....] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala Decyzją z dnia [...].12.2009 r., nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nakazał właścicielom budynku położonego przy ul. [...] w K. , a to: J.S.-P. , J.P. oraz B.Ł. - usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K. , w zakresie zapewnienia jego bezpiecznego użytkowania zgodnie z zaleceniami zawartymi w " Orzeczeniu technicznym dotyczącym budynku przy ul. [...] w K. " sporządzonym przez P. inż. E.Z. z dnia 23.10.2007 poprzez: 1. wzmocnienie fundamentów budynku pod ścianami zewnętrznymi i wewnętrznymi poprzez; wykonanie ścianek żelbetowych założonych po obu stronach istniejącego fundamentu wraz z wykonaniem stóp fundamentowych i połączeniem ich z wykonanymi ściankami żelbetowymi przy pomocy łączników, wg zaleceń pkt 6 w/w orzeczenia . 2. usunięcie uszkodzenia ( załamania belki ) stropu w lokalu nr 2 na l piętrze poprzez założenie dodatkowej belki stalowej 3. podstemplowanie zgodnie ze sztuką budowlaną więźby dachowej od strony ulicy oraz płatwi środkowej w terminie do dnia 15.04.2010r W uzasadnieniu swojej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki opisał dotychczasowy przebieg postępowania, które prowadzone było z urzędu w związku z wnioskiem Prokuratury Rejonowej K. złożonym w trybie art 182 k.p.a. w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku położonego przy ul. [...] w K. Organ administracji wskazał, iż zebrany w prowadzonym przez niego postępowaniu materiał dowodowy potwierdza występowanie w przedmiotowym budynku szeregu nieprawidłowości technicznych, w tym m.in.: wadliwego wykonania fundamentów i niewystarczającego ich wzmocnienia, pęknięć ściany zewnętrznej od strony podwórka, stropu, płyty balkonowej na dźwigarach stalowych na pierwszym piętrze obiektu, uszkodzenia stropu w lokalu nr 2 w postaci załamania belki, niewystarczającego wzmocnienie istniejącej więźby dachowej oraz płatwi założonej wzdłuż budynku w środku połaci, rysę pachwinową w podciągu schodów przy wejściu na podwórko pomiędzy opocznikiem a ścianą oraz biegiem schodów, a ścianą wewnętrzną, zarysowanie w nadprożu. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego tego typu nieprawidłowości techniczne mogą powodować stan zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia. Wobec powyższego uzasadnionym było zastosowanie przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane, które stanowią iż : " W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo (...) 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym...- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku." Od tej decyzji w ustawowym terminie odwołania złożyli : J.S.-P. i J.P. oraz B.Ł. . Odwołujący się małżonkowie J.S.-P. i J.P. wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi l instancji celem jej rzetelnego rozpatrzenia w oparciu o pełny materiał dowodowy zebrany w jednym postępowaniu i wydanie decyzji zgodnie z ich żądaniem tj. nakazanie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych; związanych z nadbudową przedmiotowego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę znak; [...], z dnia 24 stycznia 1990 r. Odwołujący się naprowadzili że są właścicielami na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej przedmiotowej nieruchomości w 1 cz. /16 udziału w własności nieruchomości sprzedali B.Ł., który cenę kupna miał zapłacić w formie nakładów tj. nadbudować dwa piętra (l i II piętro) na istniejącym budynku parterowym, z tym że nadbudowa była obwarowana w umowie warunkiem tj. wykonaniem przez inwestora wzmocnienia fundamentów poprzez ich podbicie wzdłuż ściany środkowej budynku wg. orzeczenia rzeczoznawcy mgr inż. J.S. ze stycznia 1990 r. Współwłaściciel B.Ł. dokonał istotnych odstępstw od decyzji o pozwoleniu na budowę gdyż nie wykonał podbicia fundamentów, a ponadto zmienił sposób użytkowania części budynku na poddaszu zabudowując je na cele mieszkalne za akceptacją Wydziału Architektury. Zmiana sposobu użytkowania strychu w połowie budynku zmieniła układ obciążeń budynku zwłaszcza od strony ogrodu o 16%, co dodatkowo zwiększyło poważne zagrożenie katastrofą budowlaną. Od szesnastu lat toczą się różne postępowania dotyczące odstępstw od projektu, a obecnie powinno toczyć się jedno wspólnie postępowanie; niniejsze z postępowaniem naprawczym. Takie postępowania toczyły się w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego . Mimo, iż budowa nie została ukończona (brak podbicia fundamentów) wydano pozwolenie na użytkowanie nadbudowanego II piętra budynku. Zdaniem odwołujących się organ stosuje różne kruczki prawne twierdząc, że postępowań prowadzonych w różnych trybach nie można połączyć. Efektem zaoszczędzenia na kosztach inwestycji przez współwłaściciela B. Ł. sfałszowania dokumentacji technicznej jest obecny katastrofalny stan budynku. Odwołujący się przyznają że budynek znajduje się w stanie zagrożenia bezpieczeństwa życia ludzi mieszkających w budynki i uważają że wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego III piętra na poddaszu oraz II piętra doprowadzi budynek do stanu bezpiecznego użytkowania. Obecne obciążenie budynkiem przekracza w sposób niedopuszczalny wytrzymałość fundamentów, a ich odsłonięcie przy niezbędnych do wykonania wskazanych robót odkrywkach spowodowałoby nieuchronnie katastrofę budowlaną. Odwołujący się B.Ł wniósł "o unieważnienie w całości zaskarżonej decyzji". Podniósł, że roboty budowlane w budynku zostały wykonane prawidłowo. Opinie biegłych, które zostały uwzględnione w tym postępowaniu zostały opracowane na potrzeby postępowania prokuratorskiego. Od ponad 10 lat prowadzone jest postępowanie w sprawie rozbiórki części poddasza wykonanego z odstępstwem od zatwierdzonej dokumentacji i wydane są prawomocne decyzję odmawiające nakazania rozbiórki. Wydając takie decyzję organy Nadzoru Budowlanego miały świadomość stanu technicznego fundamentów gdyż były kilkakrotnie przeprowadzone wizje lokalne. Zamknięcie strychu przez współwłaścicieli J.J.P., , jako zarządców nieruchomości nie pozwoliło na podjęcie właściwych działań, wskutek czego nie został wymieniony jeden z elementów więźby Odwołujący się podniósł także, iż od 18 lat mieszka w tym budynku i nie widzi żadnych oznak realnego zagrożenia. Fundamenty z pewnością nie potrzebują takiego zakresu prac jak wskazane w decyzji. Wystarczyłoby uzupełnienie brakujących fundamentów ściany środkowej, przez zalanie betonem, a problem ławy fundamentowej przestał by istnieć. Brak dobrej woli ze strony współwłaścicieli i ich pieniactwo uniemożliwia wykonanie właściwych prac. Ponadto odwołujący się podkreślił, że decyzja nakazująca podbijanie fundamentów podważa decyzję o pozwoleniu na budowę z 1990 r., która nie przewidywała wykonania takich prac. Jeśli idzie o odstępstwo od projektu na strychu pod kątem obciążeń, to podniesienie ściany kolankowej od strony podwórka skutkuje zmniejszoną połacią dachową i nie wykonano dużych balkonów od strony ulicy. Decyzją z dnia [...].08.2010 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i w tym zakresie orzekł: w terminie do 30 października 2010 r., w pozostałym zakresie utrzymał jaw mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji . Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż z akt sprawy, a zwłaszcza dołączonych do nich dokumentów i licznych opracowań technicznych biegłych sądowych oraz rzeczoznawców, w sposób jednoznaczny wynika, że budynek przy ul. [...] w K. , jest w nieodpowiednim stanie technicznym, zagrażającym bezpieczeństwu ludzi i mienia. W ocenie organu odwoławczego słusznym było stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w* K. - Powiat Grodzki, iż stwierdzone nieprawidłowości wymagają przeprowadzenia pilnych, docelowych robót remontowych, celem usunięcia stanu zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wobec powyższego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uznał, iż skarżona decyzja jest prawidłowa, a zawarte w niej rozstrzygnięcie, co do meritum sprawy, winno zostać utrzymane w mocy. Organ ustosunkowując się do zarzutów odwołujących się małż. J. i J.P. odnośnie nie połączenia spraw dotyczących tego samego domu stwierdził, iż zarzut ten jest bezzasadny z uwagi na treść art. 62 k.p.a. Postępowania pod sygn. [...] oraz [...] są prowadzone w oparciu o różne odstawy prawne zatem brak podstaw do ich połączenia. Powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.S.-P. i J.P. domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu l instancji i przekazania sprawy do ponownego rzetelnego rozpatrzenia przez organ l instancji w oparciu o pełny zebrany materiał dowodowy i zgodnie z procedurami prawa budowlanego. Skarżący zarzucili, tak samo jak w odwołaniu od decyzji organu l instancji, że postępowanie prowadzone jest niewłaściwie. Prowadząc postępowania w sprawie stanu technicznego budynku organ podzielił jej na kilka postępowań dziesiątkując dowody w celu manipulowania nimi w zależności od potrzeb. Już od 2001 r. organ Nadzoru wiedział, że fundamenty nie były wzmocnione przez wykonawcę B.Ł. , a dopiero postępowanie przed Sądem Rejonowym dla K.-S. wykazało że fundamenty nie zostały podbite, a Sąd stwierdził to wyrokiem w sprawie karnej z dnia 25. 02. 2009 r. sygn. akt IIK 1081/07/S . Skarżący żądają, aby przed wykonaniem nakazanych robót związanych ze wzmocnieniem fundamentów doszło do uprzedniego rozebrania poddasza łącznie z II piętrem budynku przy ul. [...] w K. , a to celem odciążenia obiektu. Nadto, w złożonym przez siebie oświadczeniu J.S.-P. i J.P. wskazali, że ze względu na nie zakończenie procesu budowlanego osobą wyłącznie odpowiedzialną za stan budynku jest "wykonawca robót" B.Ł . W związku z powyższym w ocenie skarżących kwestionowana decyzja oraz zawarty w niej nakaz winny być adresowane jedynie do B.Ł. . W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. " wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia. Organ administracji zwrócił szczególną uwagę na przepisy prawa stanowiące podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, iż zgodnie z art. 61 ustawy Prawo Budowlane podmiotami obowiązanymi do utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym są właściciele lub zarządca nieruchomości, przy czym toczące się na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 j 3 ustawy Prawo budowlane postępowanie ma na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, a nie ustalenie osób odpowiedzialnych za ich powstanie. Ponadto organ administracji podniósł, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający do jej rozstrzygnięcia, a same dowody oceniono w sposób prawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporną w sprawie jest okoliczność, że postępowanie dotyczące nieprawidłowego stanu technicznego przedmiotowego budynku zostało wszczęte z urzędu w związku z wnioskiem Prokuratora Prokuratury Rejonowej K.-S. w trybie art. 182 k.p.a. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], znak [...], została wydana na podstawie przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane / tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118zezm./. Organ odwoławczy - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , utrzymał w mocy decyzję organu l instancji, co do istoty rozstrzygnięcie w sprawie, zmieniając jedynie określony w niej termin wykonania obowiązku. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, ze rozstrzygnięcie PINB jest prawidłowe zarówno w aspekcie celowości jak i zgodności z przepisami prawa. Powołany w decyzji przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 zamieszczony w 6 rozdziale Prawa Budowlanego, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych" stanowi, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi bezpieczeństwu mienia bądź .. środowiska albo/.../ 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo /...../ - właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku Trafna jest konstatacja organów obu instancji w świetle zgromadzonego w sprawie, obszernego materiału dowodowego; licznych opinii rzeczoznawców, protokołów oględzin, materiału poglądowego w postaci dokumentacji fotograficznej, i w końcu twierdzeń samych skarżących, że stan techniczny przedmiotowego budynku jest nieodpowiedni. W szczególności fundamenty budynku, wymagają podjęcia koniecznych, docelowych robót. Również inne elementy budowlane budynku, których stan techniczny jest nieodpowiedni wymagają podjęcia robót budowlanych celem przywrócenia przedmiotowego budynku do odpowiedniego stanu technicznego, zapewniającego jego bezpieczne użytkowanie. Dotyczy to konieczności usunięcia uszkodzenia stropu w lokalu nr 2 na pierwszym piętrze gdzie nastąpiło załamanie belki,, wzmocnienia więźby dachowej oraz płatwi środkowej założonej wzdłuż budynku. Organ nadzoru budowlanego był zobligowany nakazać właścicielom budynku - stosownie do przytoczonego wyżej przepisu art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego i do stwierdzonego stanu technicznego, - usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku celem zapewnienia jego bezpiecznego użytkowania; poprzez wykonanie wyszczególnionych w decyzji koniecznych robót budowlanych. Nietrafne są zarzuty skarżących, że; decyzja PINB winna być adresowana jedynie do współwłaściciela B.Ł , jako osoby wyłącznie odpowiedzialnej za stan techniczny budynku, ponieważ, to on był "wykonawcą robót budowlanych w przedmiotowym budynku" oraz, że powinno się toczyć tylko jedno postępowanie obejmujące wszystkie występujące kwestie w tym samowolną zmianę przeznaczenia części strychu przez współwłaściciela B. Ł. na mieszkalną. Słusznie zauważa organ odwoławczy, ze postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego w trybie art. 66 Prawa budowlanego, ma na celu tylko i wyłącznie doprowadzenie obiektu do przywrócenia mu odpowiedniego stanu technicznego poprzez wykonanie nakazanego w decyzji obowiązku w zakreślonym terminie. Organ nie ustala kto zawinił zaistniały nieprawidłowy stan techniczny obiektu. Adresatem decyzji stosownie do przepisu art. 61 Prawa budowlanego może być tylko właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, gdyż na tych podmiotach spoczywa obowiązek prawidłowego utrzymania obiektu budowlanego. Niesporną jest okoliczność, że właścicielami przedmiotowej nieruchomości są: skarżący tj. małżonkowie J.S.-P. i J.P. w 15/16 cz. oraz B.Ł . w 1/16. Zatem organ prawidłowo skierował decyzję do wszystkich właścicieli. Natomiast rozliczenia miedzy właścicielami, jak i ich wszelkie wzajemne roszczenia odszkodowawcze nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu administracyjnym. Należą bowiem do właściwości sądów powszechnych, które rozpoznają sprawy cywilne w postępowaniu sadowym. Trafnie też zauważa organ odwoławczy, że niedopuszczalne w świetle art, .62 k.p.a. jest połączenie do jednego postępowania administracyjnego różnych spraw o odmiennych trybach postępowania, prowadzonych na podstawie rożnych podstaw prawnych. W szczególności postępowania naprawczego prowadzonego na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego mającego na celu doprowadzenie do zgodności z prawem samowolnie wykonanych robót budowlanych z postępowaniem z art. 66 Prawa budowlanego dotyczącym utrzymania obiektów w należytym stanie technicznym i estetycznym zapewniającym bezpieczne użytkowanie stosownie postanowień art. 61 i art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego . Biorąc pod uwagę powyższe trzeba stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administarcyjnymi skargę oddalił nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.