VI SA/Wa 2142/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę Zaskarżoną decyzją Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ), działając na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 1071 z póżn. zm.- dalej jako ustawa o świadczeniach) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ) z dnia [...] czerwca 2010 r., którą orzeczono, iż M. R. (skarżący) podlega od [...] stycznia 2003 r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W okresie od [...] do [...] kwietnia 2008 r. w K. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], przeprowadzono kontrolę m. in. z zakresu zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Ustalono, że skarżący w ww. spółce zatrudniony jest na umowę o pracę od dnia [...] maja 1998 r. jako Prezes i w okresie od [...] stycznia 2003 r. do [...] grudnia 2007 r. nie zgłosił oraz nie zadeklarował składek na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne z tytułu pozostawania wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W dniu [...] października 2008 r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wpłynął wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] (dalej ZUS w [...]) o wydanie decyzji ustalającej wobec skarżącego obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej - pozostawania wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od dnia [...] stycznia 2003 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ ustalił, że skarżący od dnia [...] stycznia 2003 r. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt 631/09 uchylił decyzję Prezesa NFZ oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z [...] listopada 2008 r. wskazując w uzasadnieniu na przesłankę wymienioną w art. 82 ust. 3 ustawy o świadczeniach tj. powiązania obowiązku uiszczenia składki od uzyskania pierwszego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej i odniesienia tej przesłanki do stanu faktycznego sprawy czyli sytuacji, w której w ramach jednego tytułu - prowadzenia działalności pozarolniczej skarżący jest jednocześnie jednoosobowym wspólnikiem spółki z o.o., a zarazem prowadzi zaewidencjonowaną działalność gospodarczą. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego w [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] marca 2010 r. ustalił, że M. R. od dnia [...] stycznia 2003 r. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Decyzja ta została uchylona decyzją Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] maja 2010 r. i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w związku z wytycznymi zawartymi w ww. wyroku z dnia 27 stycznia 2009 r. i twierdzeniem skarżącego należy przeprowadzić postępowanie w celu wyjaśnienia, czy zaistniały inne zdarzenia gospodarcze świadczące o prowadzeniu pozarolniczej działalności w sposób zorganizowany i ciągły związane bezpośrednio z funkcjonowaniem spółki z o.o. K., której skarżący jest jednoosobowym wspólnikiem. Nadto stwierdzono, że organ błędnie określił, że skarżący podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, bo skarżący jako wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. nie podlega ubezpieczeniu z tego tytułu lecz z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności zgodnie z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. Organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. ustalił, że skarżący od dnia [...] stycznia 2003 r. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W uzasadnieniu organ wskazał, że otrzymał odpis KRS nr [...], dotyczący działalności firmy "K." Sp. z. o.o. Z otrzymanego dokumentu wynika, iż skarżący jest jedynym wspólnikiem w/w spółki. Ponadto, w dziale drugim odpisu KRS skarżący wskazany został jako Prezes Zarządu spółki. Jak wynika z rubryki 2 działu 3 otrzymanego dokumentu spółka systematycznie składała roczne sprawozdania finansowe, uchwały lub postanowienia o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z działalności za lata 2001-2009. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 82 ust. 5 pkt 2 ustawy o świadczeniach, rodzajem działalności gospodarczej jest działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a zgodnie z art. 82 ust. 5 pkt 9 cyt. ustawy działalnością taką jest również inna niż określona w pkt 1-8 pozarolniczą działalność gospodarcza prowadzona na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. Ponadto art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. stanowi, że za osobę prowadzącą działalność gospodarczą uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie, natomiast zgodnie z treścią ust. 2 cyt. przepisu, jeżeli ubezpieczony prowadzący działalność pozarolniczą uzyskuje przychody z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana odrębnie od każdego rodzaju działalności, z zastrzeżeniem ust. 4. Osoba prowadza działalność gospodarczą, a zatem także wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności również w przypadku zbiegu z zatrudnieniem na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu i każdym innym tytułem, wskazanym w ustawie jako rodzącym obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego. Zdaniem organu obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego powstaje odrębnie w przypadku każdej prowadzonej działalności gospodarczej. Twierdzenie skarżącego, iż w żadnym okresie nie prowadził pozarolniczej działalności pod firmą K. zostało obalone poprzez wykazanie skarżącego w odpisie KRS z dnia [...] czerwca 2010 r. jako jedynego wspólnika K. Sp. z o.o. Dodatkowo, fakt prowadzenia przedmiotowej działalności potwierdzony został również poprzez systematyczne składanie przez Spółkę rocznych sprawozdań finansowych; uchwał lub postanowień o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego oraz sprawozdań z działalności za lata 2001 - 2009. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie wskazując, że w jego przypadku nie zaszły żadne przesłanki do ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, bowiem nigdy w tym zakresie i przedmiocie nie prowadził takowej działalności. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Powyższa definicja z uwagi na treść art. 7 pkt 18 ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym oraz art. 5 pkt 18 ustawy o ubezpieczeniu w NFZ a także art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach, znajduje zastosowanie do określenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność również na gruncie ww. ustaw regulujących zasady ubezpieczenia zdrowotnego. Organ wskazał, iż art. 82 ust. 5 pkt 2 ustawy o świadczeniach stanowi, iż rodzajem działalności jest działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, natomiast zgodnie z art. 82 ust. 5 pkt 9 cytowanej ustawy w ramach rodzajów działalności wyróżnia się inną niż określona w pkt 1-8 pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzoną na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. Z uwagi na powyższe organ stwierdził, iż od dnia [...] stycznia 2003 r. tj. od wejścia w życie przepisów uznających wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność, skarżący podlega z tego tytułu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Organ wskazał na stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt III AUa 616/07, zgodnie z którym bez znaczenia pozostaje kwestia czy ubezpieczony faktycznie wykonuje czynności związane z prowadzeniem spraw spółki, a zatem czy pracuje, skoro podstawą objęcia go ubezpieczeniem nie jest sprawowanie funkcji w organie zarządzającym -jako prezes zarządu spółki - lecz bycie wspólnikiem i to bez względu na to czy z aktu założycielskiego wynikają dodatkowe obowiązki prócz podstawowego, tj. wniesienia wkładu na pokrycie udziałów. Fakt nie osiągania przychodów, nie stanowi potwierdzenia, iż działalność nie była prowadzona, bowiem dokonywanie innych czynności jak np. wykazywanie strat, czy kosztów, stanowi potwierdzenie prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej naruszenie: - art. 6 k.p.a. przez wydanie decyzji bez podstawy prawnej oraz sprzeczne z prawem ustalenie od [...] stycznia 2003 r. podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej - wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; - art. 7 k.p.a. przez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, przerzucając ten obowiązek wyłącznie na stronę postępowania; - art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób nie pogłębiający zaufania do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli; - art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz brak oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Skarżący podkreślił, że w jego przypadku nie zaszły żadne przesłanki do ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nigdy bowiem w tym zakresie i przedmiocie nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej i takiej działalności nie wykonywał. Skarżący wskazał, że nie uzyskiwał żadnego przychodu, dającego podstawę do ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Podana przez organ w uzasadnieniu podstawa prawna dotyczy sytuacji kiedy wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną działalnością nie jest zatrudniony w spółce na umowę o pracę, z tytułu której podlegałby obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu, a z racji wykonywanych na rzecz spółki czynności musiałby odprowadzić należne składki, właśnie jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Z tego tytułu skarżący nie miał żadnych obowiązków rejestracyjnych w zakresie wpisu do ewidencji przedsiębiorców czy REGON, jego zdaniem podlegał więc wyłącznie obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę w spółce K. i z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzonej na własne nazwisko, ale której zakres nie dotyczył w żaden sposób i nie był powiązany z działalnością jego jednoosobowej Spółki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa - Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 ppsa wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie, Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszeń prawa procesowego bądź materialnego. W okresie objętym decyzją I instancji, jak trafnie ustaliły organy, miały zastosowanie przepisy: - art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c obowiązującej w okresie od 1 kwietnia 2003 r. do 30 września 2004 r. ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.), w myśl którego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym, będące osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, - art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c obowiązującej od dnia 1 października 2004 r. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), w myśl którego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym, będące osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 5 pkt 18 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, a następnie art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - użyte w tych ustawach określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Przepis ten, w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, nie daje wbrew przekonaniu skarżącego podstaw do jego wykładni zgodnie z przyjętym przez niego kierunkiem. Z przepisu tego wprost bowiem wynika, iż bycie wspólnikiem jednoosobowej sp. z o.o. oznacza, iż jest on osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Nie można zatem jak to czyni skarżący wyłączać stosowanie tego przepisu w odniesieniu do skarżącego z tego powodu, iż jednocześnie jest Prezesem Zarządu spółki zatrudnionym na podstawie stosunku pracy i z tego tytułu podlega już ubezpieczeniu społecznemu. Takich wyłączeń powołany przepis, ani też inne przepisy regulujące zasady ubezpieczenia zdrowotnego nie zawiera. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach w przypadku, gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 składka opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Tym samym wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podlega z tego tytułu ubezpieczeniu zdrowotnemu również w przypadku zatrudnienia w spółce na podstawie umowy o pracę (a także w przypadku zbiegu z każdym innym tytułem skutkującym zgodnie z ustawą obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego). W świetle powyższego zwłaszcza art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych osoba będąca wspólnikiem spółki z o.o. jest uznawana za osobę prowadzącą działalność gospodarczą i z tego tytułu podlegającą ubezpieczeniu. Nie jest to zatem kwestia ustaleń faktycznych co do prowadzonej przez wspólnika działalności tylko kwestia związana z przyjętym przez powołany przepis rozumieniem pojęcia osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Ustalenie przez organy powyższego obowiązku nie przeczy twierdzeniu skarżącego, iż jako wspólnik sp. z o.o. nie prowadzi działalności gospodarczej. Istotnym są jednak ustalone przez organy okoliczności składania przez spółkę sprawozdań finansowych, sprawozdań z działalności podmiotu i brak wpisów w KRS nr [...] o likwidacji, rozwiązaniu i unieważnieniu spółki informacji o połączeniu, podziale przekształceniu, o postępowaniu upadłościowym, układowym, naprawczym i o zawieszeniu działalności gospodarczej. Taki stan rzeczy potwierdza funkcjonowanie ww. spółki z o.o. i dokonywanie czynności związanych bezpośrednio z funkcjonowaniem spółki. Powoływany przez skarżącego fakt nie uzyskiwania przychodów również nie czyni ustaleń organu wadliwymi. Kwestia uzyskiwania przychodów chociaż jako taka z punktu widzenia zastosowanych przez organ przepisów nie jest istotna to może jednak wskazywać na to, iż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 8 ust. 6 pkt 4 powołanej ustawy nie jest prowadzona. Stąd też organ stosując się do ww. wyroku uznał za konieczne wyjaśnienie, czy zaistniały inne zdarzenia gospodarcze świadczące o prowadzeniu przez skarżącego pozarolniczej działalności gospodarczej i w konsekwencji poczynił ustalenia (o których wyżej), których skarżący nie podważa, a które znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zasadnie uznając, iż wskazują one na to, iż dokonywane są czynności związane bezpośrednio z funkcjonowaniem ww. spółki. Skarżący, co dodatkowo należy podnieść, również stwierdził, iż spółki, której status od 2003 r. się nie zmienił prowadziła w 2003 r. działalność gospodarczą i nadal ją prowadzi. Skoro zatem skarżący jest jednoosobowym wspólnikiem funkcjonującej sp. z o.o. i co bezsporne nie dokonał zgłoszenia do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, jako jednoosobowy wspólnik spółki to organy prawidłowo stosując przepisy wskazane w osnowie decyzji i uzasadnieniu zasadnie uznały, iż skarżący ustalonemu w decyzji obowiązkowi podlega. Podkreślić bowiem jeszcze raz należy, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., za osobę prowadzącą działalność pozarolniczą uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Powyższa definicja, z uwagi na treść art. 7 pkt 18 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 z późn. zm.) obowiązującej do dnia 31 marca 2003 r. oraz art. 5 pkt 18 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia obowiązującej do dnia 30 września 2004 r., a także art. 5 pkt 21 obecnie obowiązującej ustawy o świadczeniach, znajduje zastosowanie do określenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność również na gruncie w/w ustaw regulujących zasady ubezpieczenia zdrowotnego. Ponadto przepis art. 82 ust. 5 ustawy o świadczeniach wskazuje, iż za działalność pozarolniczą w rozumieniu tej ustawy uznaje się działalność gospodarczą prowadzoną w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Podkreślenia wymaga przy tym, iż przedmiotem decyzji jest wyłącznie ustalenie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego ze wskazanego tytułu. Natomiast odrębnym zagadnieniem jest kwestia ustalania, wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Sprawy z tego zakresu należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych i są rozstrzygane odrębną decyzją podlegającą zaskarżeniu na ogólnych zasadach. W świetle powyższego należy zatem uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz w sposób prawidłowy przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) i dokonały wszechstronnej oceny materiału dowodowego, uzasadniając decyzje w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.