V SA/Wa 2699/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA, - Michał Sowiński, Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P. S.A. w Ł. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... sierpnia 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. W dniu [...].04.2009 r. Przedsiębiorstwo Przemysłu Spożywczego "[...]" Spółka Akcyjna w Ł., dalej Wnioskodawca, złożyło wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększenia wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". W związku z brakiem wniosku w/w. Przedsiębiorstwo dwukrotnie (pismami z dnia [...].07.2009 r. i [...].12.2009 r.) zostało wezwane do uzupełnienia brakujących dokumentów i złożenia wyjaśnień. Z uwagi na fakt, iż nie dostarczono wszystkich wymaganych dokumentów a także wyjaśnień Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) pismem z dnia [...].08.2010 r. – na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 07.03.2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17.10.2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowanej w ramach działania "Zwiększania wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.) - dalej rozporządzenie MRiRW odmówiła Wnioskodawcy przyznania pomocy. W rozstrzygnięciu zwrócono uwagę, że: 1. Zgodnie z §2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o pomoc może ubiegać się podmiot, który "prowadzi przedsiębiorstwo określone w art. 28 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich". Z załączonego do złożonego wniosku o przyznanie pomocy biznes planu wynikało, że Wnioskodawca posiada powiązania, które powinny zostać uwzględnione przy określaniu statusu przedsiębiorstwa. Jednocześnie w biznes planie Wnioskodawca zawarł informację, że powyżej 25% udziałów w przedsiębiorstwie "[...]" S.A. posiada firma [...] z C., jednakże nie posiada bliższych informacji o ww. podmiocie. W związku z powyższym pismem z dnia [...].07.2009 r. Wnioskodawca został zobowiązany do poprawienia oświadczenia, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1698/2005 w taki sposób, aby zawierało one łączne dane wszystkich powiązanych przedsiębiorstw. Z uwagi na niedostarczenie poprawnego dokumentu, pismem z dnia [...].12.2009 r. został ponownie zobligowany do dostarczenia prawidłowego oświadczenia oraz informacji opisujących wszystkie powiązania zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. W odpowiedzi do ARiMR wpłynęło wyjaśnienie, że dwukrotnie wystąpił on do swojego akcjonariusza o udostępnienie danych niezbędnych w celu określenia statusu przedsiębiorstwa. Z uwagi na brak odpowiedzi nadal nie jest on w posiadaniu potwierdzonych i wiarygodnych informacji dotyczących wymaganych danych do określenia kategorii przedsiębiorstwa. Oświadczenie oparte jest zatem jedynie, jak stwierdził sam Wnioskodawca, na przypuszczeniach. W związku z powyższym Agencja nie mogła zweryfikować, czy wnioskodawca może ubiegać się o pomoc z działania 123. 2. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia "pomoc jest przyznawana na operację obejmującą wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub w zakresie przetwórstwa roślin na produkty, które są wykorzystywane na cele energetyczne". W związku z prowadzeniem w zakładzie, o wsparcie którego ubiega się Wnioskodawca, działalności nie podlegającej wsparciu w ramach działania (z tą działalnością związana była również część wnioskowanej operacji) pismem z dnia [...].12.2009 r. poinformowano Wnioskodawcę, że w ramach kodu działalności 15.62. z wytwarzania skrobi i produktów skrobiowych wsparciem może zostać objęta wyłącznie działalność w zakresie przetwarzania ziemniaków lub zboża na skrobię (działalność w zakresie produkcji glutenu pszennego oraz skrobi modyfikowanej, estryfikowanej i eteryfikowanej nie podlega wsparciu). Z uwagi na fakt, iż część planowanej operacji miała dotyczyć działalności nie podlegającej wparciu wezwano Wnioskodawcę do wprowadzenia zmian w zakresie kosztów kwalifikowanych (ograniczenie inwestycji do działalności podlegającej wsparciu). Wskazano również, że do wsparcia nie kwalifikuje się m.in. zadanie polegające na rozbudowie budynku magazynu wyrobów gotowych o pomieszczenia socjalno-biurowe (zad. A.l). W odpowiedzi Wnioskodawca zaliczył do kosztów kwalifikowanych 65% kosztów całej inwestycji, uzasadniając, iż taki udział w powierzchni całkowitej obiektu - magazynu mają produkty przechowywane w ramach wspieranej działalności. W związku z brakiem możliwości rozgraniczenia działalności wspieranej i niewspieranej nie ma możliwości dofinansowania ww. inwestycji w ramach działania 123. 3. W związku z planowanym finansowaniem części operacji z kredytu inwestycyjnego, pismem z dnia [...].07.2009 r. Wnioskodawca został zobowiązany do dostarczenia przyrzeczenia udzielenia kredytu lub umowy kredytowej. Z wyjaśnienia z dnia [...].09.2009 r. wynikało, że nastąpiła zmiana źródeł finansowania poprzez emisję nowych akcji, która spowoduje podwyższenie kapitału zakładowego. W związku z powyższym kolejnym pismem z dnia [...].12.2009 r. wezwano Wnioskodawcę do wprowadzenia odpowiednich zmian w biznes planie, w tym w zakresie prognoz finansowych. W uzupełnieniu, które wpłynęło do ARiMR w dniu [...].07.2010 r. przekazano uchwałę w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki, jednocześnie wskazując w biznes planie, że część inwestycji będzie finansowana przy udziale kredytu inwestycyjnego. W przypadku korzystania z zewnętrznych źródeł finansowania Wnioskodawca zobowiązany był do dostarczenia przyrzeczenia udzielenia kredytu lub umowy kredytowej. 4.W sekcji IV. Finansowanie operacji tab. 19 Koszty realizacji operacji pkt. 19.1 Koszty budowy, rozbudowy.... w kolumnie całkowity koszt operacji (w zł bez VAT) nie podano całkowitego kosztu operacji. W tab. 22 błędnie podano kwotę do wykorzystania. 5.W zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji dla zadania A1 Rozbudowa Magazynu Wyrobów Gotowych oraz B1 w kolumnie jednostka miary, wpisano niezgodnie z pismem ARiMR z dnia [...].12.2009 r. nazwę jednostki miary (jest budynek, powinno być kosztorys). Dla zadania A2 Linia automatyczna pakowania produktu oraz B 1 Suszarnia Skrobi - budynek, błędnie zaokrąglono wartość zadania (wartość zadań należało zaokrąglić do pełnych złotych w dół). Nazwę grupy zadań C Zakład Produkcji Skrobi Pszennej błędnie wpisano w wierszu, w którym powinna zostać podana nazwa zadania w ramach tej grupy zadań. W piśmie z dnia [...].08.2010 r. Wnioskodawca złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lecz z braku odpowiedni został zmuszony do skierowania przedmiotowej sprawy na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. W skardze Wnioskodawca – wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego – zarzucił: 1. Naruszenie art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego przedstawionego przez skarżącego materiału dowodowego, w szczególności poprzez ogólne stwierdzenie o uznaniu za niewystarczające dowodów na poparcie twierdzeń Wnioskodawcy o niemożliwości uzyskania informacji na temat działalności [...] oraz dowodów odnośnie sposobów finansowania przyszłej inwestycji, przy nie dokonaniu wyraźnego wskazania, które dowody uznano a które nie. W szczególności skarżący podjął i przeprowadził wszelkie możliwe prawnie działania w celu uzyskania informacji dotyczących w/w. przedsiębiorstwa. Informując zaś o sposobie finansowania z funduszy uzyskanych po emisji akcji przedłożono uchwałę Walnego Zgromadzenia czyli organu władnego do podejmowania tego typu decyzji. Organ miał obowiązek rozpatrzyć cały materiał dowodowy zaoferowany przez stronę a mający wpływ na daną sprawę. W niniejszej sprawie organ nie wykonał tego obowiązku, nie poddając wnikliwej analizie przedstawionych dowodów. Stwierdził jedynie lakonicznie, iż Agencja nie mogła zweryfikować czy wnioskodawca może ubiegać się o pomoc z działania 123. Stwierdzić przy tym należy, iż oświadczenie zostało złożone i wypełnione, organ winien zatem wskazać jednoznacznie uchybienia. 2. Naruszenie art. 21 ust 2 pkt. 3 tejże ustawy poprzez nieudzielanie stronie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, poprzez nie uwzględnienie tego prawa a ograniczenie się jedynie do kierowania do strony żądań, bez wskazań odnośnie możliwości rozwiązania zaistniałych wątpliwości. Stronie przysługuje uprawnienie do żądania od organu niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mają istotny wpływ na jej prawa i obowiązki. Organ natomiast ma obowiązek uwzględnić każdy przejaw wątpliwości lub problemów dotyczących okoliczności sprawy. Wnioskodawca zwracał się zarówno do Agencji, jak i do Ministra Rolnictwa z zapytaniem odnośnie drogi uzyskania żądanych informacji o [...], ewentualnie o odstąpienie od żądania w przypadku niemożności wskazania drogi. Agencja nie udzieliła stronie niezbędnych pouczeń co do sposobu dotarcia do niezbędnych informacji, Ministerstwo zaś wskazało drogę niewłaściwą. Wskazanie bowiem jako źródło informacji firmy doradczej należy raczej określić jako nieudzielanie informacji ponieważ wskazana droga nie jest możliwa do wykorzystania w prowadzonym postępowaniu, zwłaszcza, iż raporty firm doradczych nie mogą być wykorzystywane w toku postępowania sądowego lub administracyjnego, a ich wykonawca nie ponosi odpowiedzialności prawnej za wiarygodność wykorzystanych źródeł. Wnioskodawca ujawniając pozyskane tak dane mógłby zatem narazić się nawet na odpowiedzialność cywilną lub nawet karną. 3. Naruszenie art. 3 ust. 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększenia wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez jego zastosowanie. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem pomoc przyznawana jest na operacje obejmujące wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. B tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jedynego z rozdziałów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr I do rozporządzenia spełniające wymagania określone Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2007-2013. Złożony Wniosek spełnił powyższe wymogi i organ realizując dyspozycję cytowanego przepisu powinien rozpatrzyć go pozytywnie. 4. Rażące naruszenie prawa z uwagi na społeczno - finansowe skutki odmowy. Wnioskodawca podejmując działania w celu uzyskania wnioskowanych środków finansowych miał na celu uruchomienie drugiego w kraju, a pierwszego w części północno - wschodniej, zakładu zajmującego się tego typu produkcją. Obecnie produkcją skrobi pszennej zajmuje się zakład, będący do tej pory jedynym liczącym się producentem na rynku krajowym, a usytuowana jest w B. W. Otwarcie drugiej linii produkcyjnej skrobi i to na dodatek usytuowanego w zakładzie położonym w rolniczej części kraju miało by pozytywny wpływ na rozwój tej części Polski. Przyczyniłoby się także do zmiany cen skrobi pszennej oraz wzrostu znaczenia polskiej skrobi pszennej na rynkach światowych. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż powstały by nowe miejsca pracy zarówno dla wykwalifikowanej, jak i niewykwalifikowanej kadry, co jest szczególnie ważne w regionie gdzie stopa bezrobocia waha się w granicach 13-15%. Organ dokonał działania na niekorzyść strony, nie kierował się wydając rozstrzygnięcie ani słusznym interesom strony, ani interesem społecznym. Nie brał również pod wagę zasad współżycia społecznego, które w tym przypadku mają szczególne znaczenie patrząc przez pryzmat jaki region reprezentuje wnioskodawca. Region głównie rolniczy, niedofinansowany, wolno się rozwijający. 5. Naruszenie art. 7 Konstytucji RP poprzez zastosowanie prawa bez dokonania jego wykładni. Podstawą orzekania jest nie tylko przepis, ale norma prawna dekodowana w drodze wykładni. Organ winien dokonać operacji myślowej, w której dokonałby przekładu zabioru przepisów ogłoszonych w aktach prawodawczych na zbiór norm postępowania równoznaczny jako całość z danym zbiorem przepisów. 6. Naruszenie art. 22 Konstytucji RP poprzez ograniczenie wolności działalności gospodarczej skarżącego. Odmowa udzielenia wnioskowanej pomocy i tym samym ograniczenie działalności gospodarczej skarżącego dokonane zostało bez ustawowej dyspozycji w tym zakresie. Naruszony został także interes publiczny w związku z zatrzymaniem inwestycji, która miałaby znaczący wpływ na zmniejszenie bezrobocia oraz rozwój północno-wschodniego Polski. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami wskazanymi na wstępie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna z następujących przyczyn: 1. Zarówno w piśmie z dnia [...].07.2009 r. jak i w piśmie z dnia [...].12.2009 r. Wnioskodawca został wezwany do dostarczenia oświadczenia, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005 wraz z informacją, iż w przedmiotowym oświadczeniu powinna zostać ujęta suma poszczególnych danych ze wszystkich powiązanych przedsiębiorstw. Przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW wskazuje, iż: "o pomoc może ubiegać się podmiot, który prowadzi przedsiębiorstwa określone w art. 28 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005 r. str. 1 z późn. zm.), tj. przedsiębiorstw mikro-, małe i średne w rozumieniu Zlecenia Komisji Europejskiej Nr 2003/361/WE. Tak więc żądane informacje były niezbędne dla ustalenia przez Organ, czy pomoc może zostać przyznana wnioskującemu o nią podmiotowi zgodnie z obowiązującymi w sprawie przepisami prawa krajowego i europejskiego. Z przedstawionych przez Wnioskodawcę dokumentów wynika, iż spółka [...], według stanu na dzień [...].12.2008 r. posiada 28,15% udziałów w "[...]" S.A, co kwalifikuje ją jako przedsiębiorstwo partnerskie w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 2 i 3 ww. Zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji przedsiębiorstw mikro, małych i średnich, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym unii Europejskiej L 124 z 20 maja 2003 r. , str. 36 w tłumaczeniu na język polski zawartym w załączniku nr 1 rozporządzania Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie włączeń blokowych) (Dz. U. UE L. 214/3 z dnia 09.08.2008 r.) stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. (Dz. U.L 214). Mając powyższe na uwadze, spółka "[...]" S.A. w celu potwierdzenia, iż spełnia warunki określone powyższymi przepisami była zobowiązana dostarczyć dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikał, iż zostało spełnione kryterium dostępu określone w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia MRiRW. W ocenie Sądu weryfikacja wniosku została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i według takich samych reguł, jak pozostałych wniosków złożonych w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie niemożliwości spełnienia danego wymogu przez Wnioskodawcę oraz zasadności zwolnienia przez organ ze spełnienia tego wymogu, należy stwierdzić, że obowiązujące przepisy prawa nie dawały podstawy do zwolnienia przedsiębiorcy z dostarczenia prawidłowo wypełnionego "Oświadczenia wnioskodawcy, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia 1698/2005", niezbędnego do ustalenia, czy wnioskodawca spełnia kryteria dostępu do pomocy. W ocenie Sądu obowiązujące kryteria dotyczą w równym zakresie wszystkich ubiegających się o pomoc. Nie może stanowić podstawy do odstąpienia od należytej weryfikacji danego kryterium przyznania świadczenia ze środków publicznych, wewnętrzna sytuacja np. struktura organizacyjna czy kapitałowa przedsiębiorcy, który "dobrowolnie" i we własnym interesie gospodarczym wystąpił o pomoc. Skarżący niezasadnie - zdaniem Sądu - zarzuca Agencji, iż naruszano art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez nierozpatrzone w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Należy bowiem podkreślić, iż Agencja nie kwestionowała dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy o niemożliwości uzyskania informacji na temat działalności [...], a jedynie fakt nie dostarczenia wymaganego dokumentu, w którym dane z działalności ww. przedsiębiorstwa powinny się znaleźć. Pomoc w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" ma formę refundacji części kosztów kwalifikowanych, a środki pomocowe pochodzące z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w większości są finansowane z budżetu Unii Europejskiej, w związku z powyższym podlegają ochronie co do prawidłowości wydatkowania, m.in. zgodnie z Rozporządzeniem Rady (WE) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. Stosownie do ww. rozporządzenia środki te muszą być wydatkowane zgodnie z zasadami rzetelnego zarządzenia finansami, ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Powinności te w dodatkowym stopniu uzasadniają wymóg, że pomoc może być przyznana wyłącznie na podstawie dokumentacji nie pozostawiającej wątpliwości co do spełnienia wymogów jej uzyskania przez podmiot wnioskujący o pomoc i nie dopuszczają arbitralności w tym względzie. 2. W odniesieniu do zarzutu nieudzielania wnioskodawcy niezbędnych pouczeń, co do sposobu dotarcia do niezbędnych informacji oraz nie wskazania możliwości rozwiązania zaistniałych wątpliwości, należy podnieść iż zgodnie z art. 21 ust. 3 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wsparciu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: "Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne". To Wnioskodawca (skądinąd przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach, w formie spółki kapitałowej) winien wykazać, iż spełnia warunki przyznania pomocy oraz winien odpowiedzieć na uzasadnione wezwania do wyjaśnienia określonych wątpliwości. Oczywiście przepis ww. ustawy nie zwalnia Organu z obowiązków dotyczących udzielenia stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W ocenie Sądu Organ wywiązał się prawidłowo z tego obowiązku. Kierowane do strony wezwania były wyczerpujące i wskazano w nich, czego dokładnie żąda się od wnioskodawcy i jakie dokładnie czynności winien przedsięwziąć, aby możliwe było pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania pomocy finansowej. Pouczono również, prawidłowo i wyczerpująco, o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania, jak również o przepisach prawa mających zastosowanie w sprawie i o możliwości przedłużenia terminu wykonania określonych czynności na co ARiMR później wyrażała zgodę. W każdym piśmie został wskazany kontakt (w kwestiach bieżących) do pracownika prowadzącego sprawę. Wyżej wymienionego obowiązku ustawowego nie może natomiast interpretować w ten sposób, iż organ powinien podejmować "działanie w interesie wnioskodawcy" polegające na udzieleniu porad zmierzających bezpośrednio do ułatwienia Wnioskodawcy uzyskania pomocy, zwłaszcza jeżeli porady w tym zakresie miałyby polegać na udzieleniu sugestii co do sposobów rozwiązania wewnętrznych problemów danego przedsiębiorcy. Ww. obowiązek nie oznacza, iż jednostka wykonująca zadanie z zakresu administracji publicznej powinna i może świadczyć usługi o charakterze doradczym. Organ jest obowiązany do bezstronnego działania, co oznacza, że nie może podejmować w indywidualnej sprawie działań ukierunkowanych wyraźnie na uzyskanie przez ubiegającego się o pomoc rozstrzygnięcia danej treści (pozytywnego czy negatywnego). Byłoby to niedopuszczalne zwłaszcza w przypadku niniejszym, w którym ubieganie się o pomoc w ramach działania "Zwiększenie wartości dodatniej" ma charakter konkurencyjny. Należy również zwrócić uwagę na fakt, iż wnioskodawca w części VII. "Oświadczenie wnioskodawcy" wniosku o przyznanie pomocy potwierdził, iż znane mu są zasady przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia MRiRW oraz w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w tym zasady refundacji kosztów kwalifikowanych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji. 3. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia MRiRW "Pomoc jest przyznawana na operację obejmującą wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub w zakresie przetwórstwa roślin na produkty, które są wykorzystywane na cele energetyczne". Zgodnie z załącznikiem do tego rozporządzenia działalność, w zakresie której może być przyznana pomoc na podstawie wniosków o przyznanie pomocy złożonych do dnia 31.12.2009 r. sklasyfikowana kodem PKD 15.62Z obejmuje wytwarzanie skrobi i produktów skrobiowych – dotyczących podmiotów zajmujących się działalnością w zakresie przetwarzania ziemniaków lub zboża na skrobię. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz. U. Nr 33, poz. 289 z późn. zm.) kod PKD 15.62.Z obejmuje wytwarzanie skrobi i produktów skrobiowych. Ograniczenie zakresu działalności w ramach, której może być przyznana pomoc jedynie do przetwarzania ziemniaków lub zboża na skrobię zostało wprowadzone przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Z akt sprawy wynika, iż w zakładzie, o wsparcie którego ubiegał się Wnioskodawca, prowadzona jest również działalność nie podlegająca wsparciu w ramach przedmiotowego działania, tj. produkcja glutenu pszennego oraz skrobi modyfikowanej, estryfikowanej i eteryfikowanej. Oceniając ten przypadek organ dokonał wyczerpującej analizy we własnym zakresie, jak również uzyskał opinię Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi – organu nadzorującego ustawowo działalność Agencji, a także realizację Programu oraz będącego autorem analizowanych krajowych przepisów wykonawczych. W ślad m.in. za opinią MRiRW wyrażoną w piśmie [...] z dnia [...].05.2008 r. oraz [...] z dnia [...].03.2010 r. Organ zasadnie uznał, iż Agencja nie może przyznać pomocy na inwestycję dotyczącą wykonywania określonych rodzajów działalności, w szczególności przy braku możliwości rozliczenia inwestycji w sposób umożliwiający wyodrębnienie z kosztów operacji wydatków poniesionych na działalności nie objęte wsparciem. W związku z faktem, iż wytwarzanie skrobi modyfikowanych wykracza poza zakres wsparcia określony w przepisach wykonawczych do PROW 2007-2013, nie może tym samym zostać objęte pomocą w ramach przedmiotowego działania. Mając powyższe na uwadze nie można się zgodzić z zarzutem zawartym w pkt 3 ww. skargi, iż wniosek o przyznanie pomocy spełniał wymogi w powyższym zakresie i Agencja powinna rozpatrzyć go pozytywnie. 4. Wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy został dołączony Biznes Plan, z którego wynikało, iż 60,66% wartości inwestycji będzie finansowane z kredytu inwestycyjnego. Zgodnie z instrukcją wypełniana wniosku o przyznanie pomocy, co do której Skarżący oświadczył, że się z nią zapoznał i przyjął do stosowania w sytuacji, gdy wnioskodawca będzie korzystał z zewnętrznych źródeł finansowania ma obowiązek dostarczyć przyrzeczenie udzielania kredytu /pożyczki lub umowę kredytową/umowę pożyczki. W związku z powyższym w piśmie z dnia [...].07.2009 r. wnioskodawca został wezwany do dostarczenia promesy kredytowej lub umowy kredytu, z którego będzie finansowana ta część inwestycji. W odpowiedzi na powyższe do Agencji wpłynęło pismo "[...]" S.A. z dnia [...].09.2009 r. w którym znajduje się informacja, iż "(...) przewidywane źródło finansowania inwestycji przedstawionych we wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 123(...) widziane jest w emisji nowych akcji, która spowoduje podwyższenie kapitału zakładowego." Mając na uwadze zmianę źródeł finansowania, wnioskodawca pismem z dnia 22.12.2009 r. został wezwany do dostosowania zmian prognozy finansowej oraz formularza finansowego. Tymczasem w dniu [...].07.2010 wpłynął do Agencji m.in. Biznes Plan z którego z rozdziału IX Źródła finansowania operacji inwestycyjnej wynika, iż 15% wartości inwestycyjnej finansowane będzie ze środków własnych, 25% wartości inwestycji finansowane będzie z dotacji, natomiast 60% wartości inwestycji – z kredytu inwestycyjnego, a zatem dokument ten nie był zgodny z wcześniejszym oświadczeniem wnioskodawcy. W zaistniałej sytuacji powstała po stronie organu istotna niejasność co do rzeczywistych sposobów finansowania zgłoszonej do wsparcia Inwestycji. W tej sytuacji konieczne było dostarczanie przez wnioskodawcę dodatkowych dokumentów, tj. promesy kredytowej lub umowy kredytowej. Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut zbędności tego żądania zawarty w treści skargi. 5. Nie zasługują wreszcie, zdaniem Sądu, na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji przez Organ. Nie w pełni zrozumiałe są wywody dotyczące naruszenia art. 7 Konstytucji, jakoby przez "zastosowanie prawa bez dokonania wykładni prawa". Niewątpliwie organ zarówno powołał się na określone przepisy prawa i zinterpretował je, tzn. zastosował do przypadku zaistniałego w indywidualnej sprawie. Nawet jeśli interpretacja ta byłaby błędna (a zdaniem Sądu nie ma podstaw by tak sądzić), nie oznacza to jeszcze naruszenia Konstytucji RP w podnoszonym zakresie. O niezgodności rozstrzygnięcia administracyjnego z art. 7 Konstytucji RP można byłoby mówić w szczególności gdyby organ zastosował środek prawny nie znany prawu bądź wykraczający poza kompetencją Organu – np. przyznałby uprawnienie albo zastosował zakaz nieistniejące w prawie materialnym. Również nie sposób podzielić zarzutu naruszenia art. 22 Konstytucji – trudno uznać choćby nawet błędną (a takiego wniosku Sąd nie podziela) decyzję odmawiającą przyznania przedsiębiorcy dotacji ze środków publicznych za ograniczenie wolności działalności gospodarczej. Mamy tu zresztą do czynienia z pomocą o charakterze "fakultatywnym", udzielaną na wniosek podmiotu zainteresowanego i przyznającą temu podmiotowi szczególne korzyści, normalnie nie dostępne na rynku, nie zaś z postępowaniem, któremu przedsiębiorca podlega z mocy prawa (jak postępowanie podatkowe, z zakresu ubezpieczeń społecznych etc.). Mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji. .