II SA/Wa 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły 1) uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] 2) określa, że rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy M. kwotę [...] zł (słownie [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1868/10 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 570/10, ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m. in., że podstawowe znaczenie dla oceny zgodności z prawem, poddanego kontroli Sądu I instancji rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły, ma zagadnienie dotyczące charakteru terminu określonego w art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Przepis art. 36a ust. 2 powołanej ustawy stanowi, że powierzenie przez organ prowadzący stanowiska dyrektora szkoły lub placówki, może nastąpić, jeżeli organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi, w terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na to stanowisko, umotywowanego zastrzeżenia. Wskazany przepis nie określa wprost charakteru ustanowionego w nim terminu, wynika on jednak z istoty zawartej w nim regulacji prawnej (...). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na materialny charakter terminu określonego w art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, należy zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie, że do ustalenia biegu tego terminu nie znajduje zastosowania art. 57 § 5 pkt 2 Kpa, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (...). Brak doręczenia umotywowanych zastrzeżeń w ustawowym terminie wywołuje skutek prawny w postaci powierzenia przez organ prowadzący szkołę stanowiska dyrektora szkoły kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na to, iż kandydatura dyrektora szkoły została przedstawiona organowi sprawującemu nadzór pedagogiczny przez Wójta Gminy M. w dniu [...] grudnia 2007 r., a zastrzeżenia organ złożył dopiero w dniu [...] grudnia 2007 r. należało przyjąć, że powierzenie K.G. stanowiska Dyrektora Szkoły w S., wbrew poglądowi wyrażonemu w zaskarżonym wyroku, nie naruszało art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, albowiem w ustawowym terminie organ sprawujący nadzór pedagogiczny skutecznie nie złożył umotywowanych zastrzeżeń, o jakich mowa w art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty. W świetle powyższego, tj. wobec braku zastrzeżeń organu nadzoru pedagogicznego, rozważania związane z ich oceną (prawidłowo umotywowane, czy też nie), stają się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd, któremu sprawa zostanie przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powyżej przytoczony przepis ma zastosowanie, gdy doszło do orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1 powyżej określonej ustawy, a mianowicie, gdy zaszła konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Tryb powierzenia stanowiska dyrektora szkoły został określony w art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm.), stanowiąc w ust. 3, że kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, chyba że organ sprawujący nadzór pedagogiczny zgłosił zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu. Termin na zgłoszenia umotywowanego zastrzeżenia wynosi 14 dni. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, iż powyżej określony termin nie został zachowany, a tym samym zgłoszone przez organ nadzoru pedagogicznego zastrzeżenie nie mogło wywołać określonego prawem skutku prawnego, tj. niepowierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły K.G. wyłonionej w konkursie. Zdaniem Sądu, w zaistniałej sytuacji organ nadzoru niezasadnie uznał, że zarządzenie nr [...] Wójta Gminy M. z dnia [...] grudnia 2007 r. zostało wydane z istotnym naruszeniem prawa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.