II SA/Sz 205/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy uchyla zaskarżoną decyzję Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] przyznał aspirantowi sztabowemu w stanie spoczynku Z.M. ekwiwalent pieniężny za [...] dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego za okres [...]. Rozkaz personalny doręczono wymienionemu w dniu [...]. Z.M. złożył odwołanie od powyższego rozkazu, któremu zarzucił, iż winien mieć wypłacony ekwiwalent pieniężny w ilości [...] dni za niewykorzystany urlop dodatkowy. Podniósł, że oczekuje wyjaśnienia w jakich terminach wykorzystane zostały jego urlopy dodatkowe od [...] r. Według odwołującego się w tym bowiem roku nie wykorzystał on urlopu dodatkowego i urlop ten przeszedł na rok następny i tak było dalej co roku. Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, iż wniesione odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującym prawem. Wydana przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] decyzja była następstwem postępowania skargowego przeprowadzonego przez Wydział Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. W dniu [...], Z.M. skierował pismo do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], w którym wskazał, iż nie wykorzystał [...] dni urlopu dodatkowego za [...] . Po dokonaniu szczegółowej analizy dokumentacji zgromadzonej w KPP w [...] ustalono, iż asp. szt. w stanie spoczynku Z.M. odszedł na emeryturę z dniem [...]. W zestawieniu należności pieniężnych wykazano, iż nie wykorzystał on [...] dni urlopu wypoczynkowego za [...]., za co otrzymał ekwiwalent pieniężny, natomiast urlop dodatkowy w ilości [...] dni wykorzystał w okresie [...]. Dowodem jest kopia raportu wymienionego z [...] o udzielenie urlopu dodatkowego za [...]., w którym znajduje się adnotacja starszego inspektora ds. kadr i szkolenia KPP w [...] B.K. informująca, iż przysługuje mu urlop wypoczynkowy za [...]. w ilości [...] dni oraz adnotacja Zastępcy Naczelnika Sekcji Prewencji i Ruchu Drogowego KPP w [...] asp. szt M.P., w której wskazał, iż policjant nie posiada urlopu zaległego za [...]. i zaproponował udzielenie urlopu dodatkowego za [...]. Analizie poddano dokumenty w postaci list obecności, raportów o urlopy, rocznych kart ewidencji pracy i grafików służb za okres [...]. W oparciu o dokumenty ustalono, iż Z.M. od [...]. przysługiwało rocznie [...] dni urlopu wypoczynkowego. W analizowanych latach [...] przysługiwało mu łącznie [...] dni urlopu. We wskazanym okresie wykorzystał [...] dni urlopu, a za [...] dni otrzymał ekwiwalent pieniężny, co daje łącznie [...] dni. Kwestię rozliczenia [...] dnia urlopu pozostawiono Komendantowi Powiatowemu Policji w [...]. W dniu [...] wydano decyzję o przyznaniu Z.M. ekwiwalentu pieniężnego za [...] dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Organ odwoławczy, w celu ustalenia stanu należności urlopowych skarżącego ponownie dokonał analizy przedłożonej dokumentacji. Wynika z niej jednoznacznie, że żądania strony nie znajdują oparcia w ustaleniach faktycznych. Za okres [...] wymienionemu przysługiwało [...] dni urlopu ([...]dni urlopu wypoczynkowego i [...]dni dodatkowego z tytułu stażu służby za każdy rok). Zgodnie bowiem z art. 82 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji policjantowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze [...] dni roboczych. Na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002r. w sprawie urlopów policjantów wymieniony nabył prawo do corocznego płatnego urlopu dodatkowego w wymiarze [...] dni z tytułu osiągnięcia [...] lat stażu służby. W analizowanych latach Z.M. wykorzystał [...]dni urlopu w następujących okresach: [...] Za [...] skarżący wykorzystał urlop dodatkowy w całości w okresie [...], natomiast za pozostałe [...] dni otrzymał ekwiwalent pieniężny. Z.M. pismem Komendanta Powiatowego w [...] z [...] został poinformowany o należnych i wykorzystanych dniach urlopu. Wskazano również, iż ze względu na obowiązujące przepisy dotyczące brakowania dokumentacji archiwalnej, analizy należności urlopowych dokonano na podstawie zgromadzonych list obecności, raportów o urlop i grafików służb. W ocenie organu odwoławczego, zarzuty Z.M. dotyczące niewypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za [...] dni dodatkowego urlopu są bezpodstawne. Przyznanie prawa do nienależnego urlopu dodatkowego spowodowałoby nadpłatę w rozliczeniu należności z tytułu zwolnienia ze służby w Policji. Powyższą decyzję Z.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na tym, że: - nie wzięto pod uwagę, że dni wolne za wypracowane nadgodziny były wykorzystywane przed urlopami, a potraktowane zostały jak urlopy; i tak zliczone one zostały z jego zestawienia, przekazanego kadrowej, - nie wzięto pod uwagę jego prośby o sprawdzenie wykorzystania urlopów dodatkowych od [...]r.; - nie wzięto pod uwagę jego wniosków dowodowych wskazanych w piśmie do Komendanta Wojewódzkiego Policji; - nie wzięto pod uwagę tego, że urlopu dodatkowego nie można wykorzystywać z wyprzedzeniem, a także dzielić go na części; - urlop dodatkowy za [...] r. został "rozmieniony na drobne" i rozliczony w latach [...]. Pominięcie powyższych faktów spowodowało, zdaniem skarżącego, błędne i krzywdzące go rozliczenie urlopów. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.114 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr, 43, poz. 277 z późn. zm. ) policjant zwalniany ze służby otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby przyznany na podstawie art.33 ust.3. Badając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że w aktach brak jest dokumentów źródłowych pozwalających na dokładne rozliczenie urlopów za ostatnie lata służby Z.M., tj. [...]. Przede wszystkim brak jest danych podsumowujących wykorzystanie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego w danym roku. O ile sumując urlopy należne w danym roku i wykorzystane w tym roku można uzyskać wynik potwierdzający wyliczenie zawarte w decyzjach, o tyle badając wykorzystanie urlopów w każdym kolejnym roku, można powziąć wątpliwości. Niemożliwym wydaje się by w roku [...] skarżący mógł wykorzystać [...] dni urlopu, podczas gdy przysługiwało mu jedynie [...] dni urlopu wypoczynkowego i dodatkowego łącznie. Przedstawione obliczenie wykorzystanych dni urlopu w roku [...] według zaskarżonej decyzji daje [...] dni wykorzystanego urlopu, natomiast według wyliczeń Sądu [...] dni. W decyzji brak jest jakiegokolwiek komentarza co do uzyskanego wyniku. Wśród przedstawionych Sądowi dokumentów znajduje się także teczka zawierająca w przeważającej części kserokopie dokumentów (nie zostały poświadczone przez organ za zgodność z oryginałem). Między innymi jest tam także raport Z.M. z [...] (k. [...]), na którym widnieje adnotacja sporządzona przez starszego referenta ds. kadr i szkolenia Komendy Powiatowej Policji w [...] B.K.: "Wymieniony wykorzystywał urlop dodatkowy w ilości [...] dni, zgodnie z rozporządzeniem MSWiA z dnia [...] w sprawie urlopów policjantów § 9 ust.1 pkt 3 przysługuje urlop dodatkowy za [...] lat służby – [...] dni roboczych". Powyższą adnotację poprzedza informacja, będąca uzupełnieniem druku raportu, iż: " Wyżej wymienionemu przysługuje [...] dni roboczych /.../ - urlopu dodatkowego za [...]/.../". Do tego dokumentu organ również nie ustosunkował się w decyzji, podczas gdyby we wrześniu [...] r. okazało się, że skarżący omyłkowo w latach [...] uzyskiwał jedynie [...] dni urlopu dodatkowego, a nie jak zgodnie z przepisami powinien mieć [...] dni tego urlopu, skarżący miałby do wykorzystania w roku [...] dodatkowo [...] dni urlopu dodatkowego. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art.7), a także są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art.77 ust.1), a wszystkie okoliczności winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art.107 § 3). W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy naruszył wymienione powyżej przepisy postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien dokonać niezbędnych ustaleń i rozpatrzyć cały zgromadzony materiał dowodowy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.