V SA/Wa 1630/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi F. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez F. A. jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu 15.02.2008r. F. A. wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Decyzją z [...].09.2008r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił udzielenia wnioskowanego zezwolenia, stwierdzając, że strona nie dołączyła w wyznaczonym terminie koniecznych dokumentów. Po wniesieniu od tej decyzji odwołania, decyzją z dnia [...].04.2009r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2009 r., nr [...] ponownie odmówił cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia. Organ stwierdził, że F. A. nie spełnił wymogu nieprzerwanego pobytu na terytorium RP w badanym okresie, oraz nie udokumentował, że posiada stosowne ubezpieczenie zdrowotne, a także stabilne i regularne źródło dochodu. Od tej decyzji wniesiono w terminie odwołanie, a po jego rozpoznaniu zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że cudzoziemiec spełnił wymóg art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach ( t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 234, poz.1694 z późn. zm. ) dalej: ustawa o cudzoziemcach, nieprzerwanego, legalnego pobytu na terytorium Polski w okresie co najmniej 5 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku. Nie spełnił natomiast wymogu posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu, w kontekście ubiegania się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, które jest zezwoleniem bezterminowym. Biorąc pod uwagę udokumentowane przez stronę roczne dochody w perspektywie ostatnich kilku lat, przedwczesnym byłoby je uznać za stabilne i regularne. Umowa o pracę z 2009r. – została zawarta niedawno, co nie daje rękojmi, że po uzyskaniu zezwolenia warunki pracy zainteresowanego nie ulegną zmianie. Od tego rozstrzygnięcia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł F. A. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił organowi dokonanie błędnego ustalenia, w kontekście zebranego materiału dowodowego, iż nie posiada stabilnego i regularnego źródła dochodu. Wskazał, że od samego początku jego pobytu w Polsce źródłem dochodu jest K. Sp. z o.o., co w sposób jednoznaczny świadczy o stabilności tego źródła. Organ pominął istotne w sprawie dokumenty, dotyczące pobytu cudzoziemca poza granicami Polski w latach 2007 i 2008. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona nieuzasadniona. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż w dniu 1 stycznia 2009r. weszła w życie ustawa z dnia 24 października 2008r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008r. Nr 216, poz. 1367). Zgodnie z art. 23 powyższej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do postanowień art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu; 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowienia art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach nakładają na organ administracyjny obowiązek zbadania m. in., czy pobyt cudzoziemca wnioskującego o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE jest legalny i nieprzerwany, co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Jednocześnie zgodnie z art. 65 ust. 4 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, do okresu pobytu, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się pobytu cudzoziemca na podstawie wizy, o której mowa w art. 33, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7 ustawy. Zgodnie z art. 67 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli: 1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1; 2) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż w zaskarżonej decyzji ostatecznie stwierdzono, że zainteresowany spełnia wymóg co najmniej 5 – letniego legalnego, nieprzerwanego pobytu na terytorium RP bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku. Ponadto uznano, że strona spełnia wymóg określony w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Zakwestionowano natomiast spełnienie przez cudzoziemca warunku posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu, o którym mowa w art. 65 ust 1 pkt 1 ustawy. Należy zgodzić się z organem, iż oceniając stabilność i regularność posiadanego przez cudzoziemca źródła dochodu w kontekście zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE należy uwzględnić jego legalność, niezmienność przez dłuższy okres czasu, poziom na jakim dochody kształtowały się w dłuższej perspektywie czasowej oraz powtarzalność w określonych odstępach czasu. Nie jest wystarczające wykazanie, że strona będzie posiadała stabilne i regularne źródło dochodu w krótszej perspektywie czasowej, co wystarczałoby, gdyby ubiegano się o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego trzeba bowiem wziąć pod uwagę bezterminowość udzielanego zezwolenia. Organy orzekające w sprawie zanalizowały szczegółowo dochody osiągane przez cudzoziemca od 2003r., wzięto pod uwagę, iż za lata 2007 – 2008 zainteresowany nie udokumentował osiąganych dochodów zeznaniem podatkowym do urzędu skarbowego. Należy dodać, że w aktach sprawy znajduje się rozliczenie delegacji udzielonych Panu F. A. przez Sp. z o.o. K., z których wynika, że z tego tytułu w 2007r. wypłacono mu 15.927 i 17.220 zł, natomiast w 2008 r. - 13.887zł. Za rok 2009 strona udokumentowała osiągnięcie dochodu w wysokości 28. 214 zł. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców wziął również pod uwagę, że dochód, o którym mowa w art. 65 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach po doliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca lub cudzoziemca, gdy jest osobą samotną, musi być wyższy, niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej, na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004r.o pomocy społecznej ( t.j Dz.U.z 2008r. Nr 115 poz.728). Zgodnie natomiast z treścią art. 8 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006r.( Dz.U. Nr 135 poz. 950) w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 78 i 91 przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 351 zł. Uwzględniono, że z pisemnego oświadczenia skarżącego wynika, że ma on na utrzymaniu żonę i troje dzieci ( k 144 akt administracyjnych) oraz, iż w okresie od dnia 20.03.2009r. do 20.03.2010r. ponosił koszty zamieszkania w wysokości co najmniej 994 zł (czynsz 900 zł. oraz wykazane opłaty stałe). Z tego zestawienia wynika, iż kwota, jaką winien dysponować skarżący na miesięczne koszty utrzymania siebie i rodziny wynosi 1404 zł., plus stosowna kwota na koszty mieszkania (w uzasadnieniu decyzji omyłkowo policzono tylko cztery, a nie pięć osób w rodzinie – na korzyść skarżącego). Uwzględniając wcześniej wskazane założenia, jakie powinno spełniać stabilne i regularne źródło dochodu w przypadku rezydenta długoterminowego, należy zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, iż przedstawione przez cudzoziemca umowy o pracę tych warunków nie spełniają. W toku postępowania odwoławczego cudzoziemiec złożył umowę o pracę ze spółką K. z 10.09.2009r. zawartą na czas oznaczony na okres od 16.09.2009r. do 11.10.2009 r. (niespełna miesiąc) z wynagrodzeniem 4.800 zł brutto oraz taką samą umowę z 11.01. 2010r. na okres od 11.01.2010r. do 11.04.2010r. (trzy miesiące). W tej sytuacji trudno uznać, że udokumentowanie stałego zatrudnienia, nawet biorąc tylko pod uwagę czas trwania postępowania administracyjnego (przez ponad 2 lata - od 15.02.2008r. do czasu wydania decyzji II instancji 07.04.2010r.) przez okres niespełna 4 miesięcy, spełnia warunek posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu dla rezydenta długoterminowego. Należy uwzględnić również, że umowy zostały zawarte i złożone w toku postępowania odwoławczego, a czas obowiązywania ostatniej umowy w zasadzie wyczerpuje wyłącznie okres – do końca postępowania administracyjnego, co nie pozwalało na przyjęcie, iż owo źródło dochodu (i w takiej wysokości) będzie istniało również po wydaniu decyzji ostatecznej. Organ wziął także pod uwagę fakt posiadania przez cudzoziemca pozwolenia na pracę na okres do 04.09.2014r., z wynagrodzeniem brutto nie niższym niż 2.500zł., co pozwala wprawdzie przyjąć, że cudzoziemiec będzie podejmował legalne zatrudnienie, samo w sobie nie świadczy jednak, że taką pracę i z wynagrodzeniem spełniającym kryterium dochodowe, zgodnie z treścią art. 65 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, faktycznie będzie miał. Zdaniem sądu nie można podzielić argumentacji cudzoziemca sprowadzającej się do tego, że o posiadaniu stabilnego i regularnego źródła dochodu w spółce K. świadczy, iż jest z tą spółką związany od chwili przyjazdu do Polski i uzyskuje w niej dochody pozwalające się mu utrzymać. Przy ocenie stałego i regularnego źródła dochodu dla rezydenta długoterminowego nie jest wystarczające stwierdzenie, że dotychczas cudzoziemiec miał dochody, " jakoś sobie radził" i mógł utrzymać się na terenie Polski. Jak wcześniej wskazano – w tym przypadku konieczne jest dokonanie prognozy na przyszłość, opartej na realnych przesłankach, że uzyskiwany dochód będzie legalny, niezmienny przez dłuższy czas i na odpowiednio wysokim poziomie. Na pewno nie może być podstawą do takiej prognozy umowa na trzy miesiące, której okres obowiązywania kończy się z końcem postępowania administracyjnego w sprawie. Z tych też powodów sąd uznał, że ocena dokonana przez organ administracji, iż przedwczesnym byłoby stwierdzenie, że wskazane przez zainteresowanego źródło dochodu można uznać za stabilne i regularne, w kontekście bezterminowości zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE jest prawidłowa. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.