VII SA/Wa 233/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. R. i A. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157, art. 15 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), stwierdził z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], udzielającej J. i A. R. pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową o pow. użytkowej: [...] w R. przy ul. L. [...] (kat. [...]). Podstawą powyższego rozstrzygnięcia było uznanie organu, iż kontrolowana w trybie stwierdzenia nieważności decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisu będącego podstawą prawna jej wydania, to jest art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wojewódzki wskazał, iż z ustaleń dokonanych w przedmiotowej sprawie przez organ I instancji wynikało, że budynek handlowo-usługowo-mieszkalny z częścią gospodarczo-garażową na działce przy ul. L. [...] w R. został wybudowany w oparciu o decyzję Starosty Powiatu R. nr [...] wydaną w dniu [...] sierpnia 2000 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i J. małż. R. pozwolenia na budowę. Powyższa decyzja zobowiązywała inwestorów między innymi do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W trakcie realizacji obiektu zmieniono funkcję pomieszczenia magazynowego na hurtownię wyrobów wędliniarskich, w związku z czym uległy zmianie wymiary zewnętrzne całego obiektu oraz układ pomieszczeń. Inwestorzy nie występowali do właściwego organu o zgodę na zmianę warunków decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wojewódzki podniósł, iż powyższe obligowało organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Zauważył przy tym, iż zgodnie z brzmieniem art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż wobec takich okoliczności faktyczno-prawnych, wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego mogło być jedynie konsekwencją postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Tymczasem z treści uzasadnienia kwestionowanej w trybie nieważności decyzji wynikało, iż została wydana na podstawie przedstawionej w dniu 11 lutego 2008 r. przez inwestorów ekspertyzy z dnia 8 lutego 2010 r. nakazanej do wykonania postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. Zdaniem organu nadzoru wydanie pozwolenia na użytkowanie, bez przeprowadzenia postępowania naprawczego, wyczerpało przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i stało się przyczyną stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji. Z powyższym rozstrzygnięciem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nie zgodzili się A. i J. R. składając odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 51 ust. 7 oraz art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a Prawa budowlanego. W ich ocenie wystarczającym było wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie przedłożonej ekspertyzy, nałożonej postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Wskazali, iż art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego stanowi, iż przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Roboty budowlane w przedmiotowej inwestycji zostały ukończone i nie było podstaw do zastosowania w niniejszym przypadku pkt 3 ust. 1 art. 51. Brak było zatem podstaw do twierdzenia, iż organ wydający pozwolenie winien zobowiązać wnioskodawców do przedłożenia projektu zamiennego. Podkreślili jednak, iż taki projekt został przedstawiony wcześniej, w wyniku zobowiązania inwestorów do jego złożenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...]. Wskazali również, iż wobec ukończenia prac budowlanych, decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uchylił to postanowienie. Wobec powyższego, organ powiatowego nadzoru budowlanego w trybie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] nałożył na inwestorów obowiązek ekspertyzy budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową, Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w trybie art. 59 a w zw. z art. 57 ust. 6 Prawa budowlanego w dniu 17 grudnia 2008 r. przeprowadził kontrolę budowy przedmiotowego budynku, której odzwierciedleniem był protokół kontroli obowiązkowej, gdzie stwierdzono, iż budynek handlowo-usługowo-mieszkalny z częścią gospodarczo-garażową nadaje się do użytkowania. Strona zarzuciła również, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, narusza zaufanie obywateli do organów administracji, albowiem w pierwotnym stanowisku organ wojewódzki twierdził, iż zobowiązywanie wnioskodawców do przedkładania projektu zamiennego jest zbędne. Następnie wskutek odmiennej interpretacji i konieczności zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, stwierdzono nieważność decyzji funkcjonującej w obrocie prawny. Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podzielił stanowisko organu stopnia wojewódzkiego, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż podstawą wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., były okoliczności ujawnione w trakcie kontroli obowiązkowej. Przedmiotem wskazanej kontroli, przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2008 r., była (jak wynika ze stosownego protokołu) ocena zgodności zrealizowanych robót budowlanych z decyzją Starosty R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę oraz ekspertyzą techniczną z dnia 8 lutego 2010 r., wykonaną w toku postępowania administracyjnego wobec wydania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Organ odwoławczy przywołał dyspozycję przepisu art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego oraz stwierdził, iż powyższa regulacja prawna ma na celu zapewnienie kontroli zrealizowanych inwestycji budowlanych, pod kątem ich zgodności z warunkami pozwolenia na budowę, przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie. W tym kontekście organ nadzoru przedstawił przebieg prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowej inwestycji. Wskazał, iż wcześniej toczyło się postępowanie naprawcze w trybie art. 51 Prawa budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego budynku handlowo-usługowego-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową zlokalizowanego w R. przy ul. L. [...]. W związku z powyższymi rozstrzygnięciami Starosta R. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., (utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2004 r.) uchylił w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę w/w obiektu. Zatem decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji została wyeliminowana z obrotu prawnego Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] marca 2005 r., zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowego-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową zlokalizowanego w R. przy ul. L. [...] i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Jednak wymienione wyżej decyzje zostały zaskarżone do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] prawomocnym wyrokiem z dnia [...] maja 2005 r., sygn. akt [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Kolejnym wyrokiem z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] marca 2005 r., zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowego-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową zlokalizowanego w R. [...] przy ul. L. [...] i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wyroki te skutkowały tym, iż postępowanie naprawcze mające na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodności z przepisami, prowadzone w trybie art. 51 Prawa budowlanego nie zostało zakończone. Po analizie przedstawionego wyżej stanu faktyczno-prawnego sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., wydana w oparciu o ustalenia kontroli obowiązkowej, polegającej na ocenie zgodności przedsięwzięcia budowlanego z uchyloną w toku postępowania decyzją Starosty R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę oraz ekspertyzą techniczną, rażąco narusza art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a ustawy Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli A. i J. R., wnosząc o zamianę zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie decyzji organu stopnia wojewódzkiego i umorzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego, to jest art. 51 ust. 7 oraz art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 a Prawa budowlanego, jak również naruszenie prawa procesowego, tj. art. 156 § 1 pkt 2, art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podnieśli argumentację tożsamą, jak w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. W ich ocenie wystarczającym było wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie przedłożonej ekspertyzy, nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Wskazali, iż art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego stanowi, iż przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Roboty budowlane w przedmiotowej inwestycji zostały ukończone i nie było podstaw do zastosowania w niniejszym przypadku pkt 3 ust. 1 art. 51. Brak było zatem podstaw do twierdzenia, iż organ wydający pozwolenie winien zobowiązać wnioskodawców do przedłożenia projektu zamiennego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2009 r., udzielającej J. i A. R. pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową w R. przy ul. L. [...]. Na wstępie należy podkreślić, że celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. Wśród przesłanek enumeratywnie wymienionych, w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest rażące naruszenie prawa, które określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Obowiązkiem organu stwierdzającego nieważność decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa jest wyraźne wskazanie, jaki konkretny przepis został naruszony, przy czym rozpoznając sprawę w omawianym trybie, organ orzekający bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji objętej wnioskiem. Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zgodnie z którym kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja jest dotknięta przesłanką nieważnościową - rażącym naruszeniem prawa, co skutkowało koniecznością stwierdzenie nieważności tej decyzji. Weryfikowana w trybie nadzoru decyzja została wydana na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z brzmieniem w/w przepisu, na dzień wydania kontrolowanej decyzji, właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Obowiązkowa kontrola ma na celu stwierdzenie prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę i obejmuje m.in. sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu, zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie: charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego,geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych), wykonania urządzeń budowlanych, zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego. Podstawą faktyczną wydania kwestionowanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie były okoliczności ujawnione w trakcie kontroli obowiązkowej. Jak wynikało z protokołu kontroli, przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2008 r. jej przedmiotem była ocena zgodności zrealizowanych robót budowlanych z decyzją Starosty R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę oraz ekspertyzą techniczną z dnia 8 lutego 2010 r., nałożoną postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] listopada 2007 r. Tymczasem badanie zgodności wybudowania obiektu z warunkami decyzji Starosty R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzonym projektem budowlanym nie mogło mieć miejsca w sytuacji gdy decyzja ta (a tym samym zatwierdzony projekt budowlany) została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Starosty R. z dnia [...] lipca 2004 r., (utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r.) Starosta uchylił w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego własną decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o pozwoleniu na budowę w/w obiektu, a więc decyzję, na którą powoływał się organ, udzielając pozwolenie na użytkowanie. Wprawdzie w związku z decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] marca 2005 r., istniał dla przedmiotowej inwestycji projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowego-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową przy ul. L. [...] w R. ale i on został wyeliminowany z obrotu prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] prawomocnym wyrokiem z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowego-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową zlokalizowanego i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Dlatego, po analizie przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzić należy iż organ nadzoru prawidłowo uznał, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., wydana została z rażącym naruszeniem przepisu art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 a Prawa budowlanego. Udzielenie pozwolenie na użytkowanie mogło nastąpić jedynie po przeprowadzeniu kontroli zrealizowanych inwestycji budowlanych, pod kątem ich zgodności z warunkami pozwolenia na budowę bądź dokumentacji techniczno-budowlanej kończącej procedurę legalizacyjną określoną w art. 51 Prawa budowlanego- np. projektem budowlanym zamiennym. Tymczasem organ wydający pozwolenie na użytkowanie rozstrzygnięcie swoje oparł o wyeliminowaną z obiegu prawnego decyzję Starosty R. z dnia [...] sierpnia 2000r. oraz ekspertyzę z dnia 8 lutego 2008 r., wykonana w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, Wydanie kwestionowanego pozwolenia na użytkowanie na podstawie w/w dokumentów, stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, określonych w art. 59 ust. 1 i 59a Prawa budowlanego. W istocie wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji zostało wydane pomimo niezakończenia postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W tym miejscu należy odnieść się do zarzutów podnoszonych w skardze i w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co do braku konieczności przedłożenia projektu budowlanego zamiennego i wskazać, że w przypadku gdy budowa prowadzona w warunkach istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego została już faktycznie zakończona dla ustalenia właściwego trybu postępowania naprawczego istotna jest treść art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Sformułowanie przepisu "właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego", wskazuje na konieczność zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane również w przypadku robót budowlanych już zakończonych. Stwierdzenie kwalifikowanej wadliwości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], powoduje, iż nie może się ona ostać w obrocie prawnym. Tym samym należy uznać stanowisko organów nadzoru, działających w trybie stwierdzenia nieważności, za odpowiadające prawu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.