II GZ 356/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2634/10 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2634/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił sprzeciw T. S. wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sąd I instancji stwierdził, że sprzeciw został złożony po terminie. Skarżący odebrał ww. postanowienie referendarza sądowego w dniu 2 maja 2011 r. wraz z pouczeniem o przysługiwaniu prawa do wniesienia sprzeciwu do sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sąd wskazał, że ostatnim dniem na dokonanie tej czynności był 9 maja 2011 r., podczas gdy skarżący sprzeciw wniósł 10 maja 2011 r. T. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09 (opubl. w ONSAiWSA 2010/2/17), na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, przysługuje zażalenie. Uchwała ta wyjaśniła wątpliwość związaną z brakiem wyraźnego określenia procedury odwoławczej w postępowaniu sprzeciwowym w sprawach z zakresu prawa pomocy. Postanowienie odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, wydane w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a., nie mieści się bowiem w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a., a ustawa procesowa nie zawiera także przepisu wskazującego wprost, iż na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu przysługuje zażalenie. Środek zaskarżenia użyty przez stronę w niniejszej sprawie jest zatem prawidłowy. Zażalenie nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.) przysługuje stronie prawo wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt doręczenia skarżącemu postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w dniu 2 maja 2011 r. Wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje data 2 maja 2011 r., wpisana zarówno przy podpisie skarżącego odbierającego przesyłkę, jak i przez doręczyciela na odwrocie tzw. zwrotki (k. 50 akt sądowych). W tej sytuacji termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 9 maja 2011 r. Zatem sprzeciw wniesiony przez T. S. w dniu 10 maja 2011 r. był wniesiony po terminie. W związku z powyższym Sąd I instancji prawidłowo odrzucił ten środek zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.