I OSK 1448/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 267/11 odrzucające skargę Wójta Gminy C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie W dniu 8 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została przekazana przez organ skarga Wójta Gminy C., dotycząca decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Dwoma zarządzeniami z dnia 14 lutego 2011 r. (k. 1 i 13 akt WSA), skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jej 4 odpisów (własnoręcznie podpisanych bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Wójtowi Gminy C. w dniu 22 lutego 2011 r. (k. 19 akt WSA). W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 1 marca 2011 r., Wójt uiścił jedynie wpis od skargi, nie nadesłał jednak żądanych przez Sąd pierwszej instancji odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 267/11 WSA w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę Wójta Gminy C. wskazując w uzasadnieniu, iż pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, Wójt nie wykonał nałożonego obowiązku. Jednocześnie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., WSA zwrócił skarżącemu wpis od skargi. Postanowienie doręczono Wójtowi Gminy C. w dniu 4 maja 2011 r. W dniu 16 maja 2010 r. do WSA w Warszawie wpłynął wniosek Wójta Gminy C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 2 czerwca 2011 r. Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni kserokopii dokumentów przesłanych mu przez ten Sąd w dniu 16 lutego 2011 r. (wezwanie doręczono w dniu 15 czerwca 2011 r.). W dniu 6 czerwca 2011 r. Wójt Gminy C. wniósł z kolei skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 65 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy skarżący nie otrzymał wezwania do nadesłania czterech odpisów skargi własnoręcznie podpisanych bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wójt Gminy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu środka odwoławczego wskazano, iż skarżący w terminie uiścił wpis sądowy, natomiast nie nadesłał 4 odpisów skargi albowiem wezwania w tym zakresie nie otrzymał w kopercie, w której nadesłano przesyłkę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, iż z akt WSA w Warszawie wynika, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi przesłano w jednej przesyłce (por. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki R [...], k. 19 akt WSA), co z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości uznać należy za działanie w pełni pożądane. W terminie 7 dni od doręczenia ww. przesyłki Wójt Gminy C. uiścił jedynie wpis sądowy, nie przesłał natomiast żądanych przez Sąd pierwszej instancji odpisów skargi, co w tych okolicznościach uzasadniało - co do zasady - odrzucenie skargi. Strona skarżąca twierdzi jednak, iż w kopercie doręczonej w dniu 22 lutego 2011 r. nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania odpisów. Czyni to przy tym już we wniosku o przywrócenie terminu, wysłanym do WSA w Warszawie w dniu 11 maja 2011 r. (k. 39 akt - koperta R [...]), a więc w tydzień po doręczeniu jej postanowienia z dnia 27 kwietnia 2011 r., z którego treści wynikały przyczyny odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Kwestię powyższą podnosi także konsekwentnie w skardze kasacyjnej. W ocenie NSA wyjaśnienia skarżącego zasługują na wiarę i uzasadniają przypuszczenie, że w toku technicznego wykonania zarządzeń WSA w Warszawie, mogło dojść do przypadkowego niezałączenia wezwania do usunięcia braków formalnych. Przekonanie powyższe wzmacnia również brak logiki w działaniu podmiotu, który - gdyby założyć, iż został prawidłowo wezwany zarówno do uzupełnienia braków formalnych jak i fiskalnych skargi - uzupełniłby jedynie te ostatnie, pomijając braki formalne (nie nadsyłając odpowiedniej liczby odpisów skargi). Za uwzględnieniem skargi kasacyjnej przemawiała również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Zdaniem NSA, jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania. W niniejszej sprawie okoliczności takie występują. W świetle powyższego NSA, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie (nie było potrzeby przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem WSA nie badał jej merytorycznie). Ze względu na okoliczność nadesłania przez Wójta Gminy C. żądanych czterech odpisów skargi (uczynione to zostało wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu), WSA w Warszawie nie będzie musiał ponownie wzywać do wykonania tego obowiązku i w razie stwierdzenia braku innych przeszkód uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu, rozpozna ją merytorycznie. NSA nie orzekał o kosztach postępowania kasacyjnego, bowiem zgodnie z uchwałą NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu skargi. Koszty jakie wiązały się z wniesieniem środka odwoławczego były kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie będą podlegać rozliczeniu w orzeczeniu kończącym postępowanie.