II SA/Kr 408/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Krystyna Daniel Protokolant : Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 września 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej A. G. kwotę 10 zł (słownie: dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] maja 2002 r., znak [...], Burmistrz Miasta Z. , działając na podstawie art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1, 3 i 4, art. 42 ust. 1 5 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89 póz. 415 z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 9 póz. 26 z 1980 r. z późniejszymi zmianami) po rozpatrzeniu wniosku "A. " S. A. z siedzibą w K. z dnia 15.03.2002 r. zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Z. , zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] w Z. z dnia 17.11.1994 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] ) ustalił dla inwestycji polegającej na wykonaniu przyłącza elektrycznego n n od stacji Trafo na działce nr 1 do budynków nr [...] i [...] na działce nr [...] następujące warunki zabudowy i zagospodarowania działek nr 1, 2, 3, 4 , 5, 6 , 7 , 8, 9, 10 i 11 w obrębie [...], położonych w Z. , w rejonie ul. [...] do W: 1. Trasa projektowanego przyłącza winna być zgodna z usytuowaniem na wyrysie z mapy ewidencyjnej stanowiącej załącznik do decyzji. 2. Projektowany obiekt powinien zachowywać warunki określone w przepisach szczegółowych. Do decyzji dołączono załącznik w postaci wyrysu z mapy w skali 1:1000 oraz ustalono termin ważności decyzji-do dnia 28 maja 2004 r. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że inwestycja polegająca na wykonaniu wskazanego we wniosku przyłącza wymaga w myśl art. 39 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożony przez inwestora zawiera niezbędne określenia wyszczególnione w art. 41 ust 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Miasto Z. posiada miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy T. z dnia 17.11.1994r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] ). Przedmiotowa inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami wymienionego wyżej planu. Odwołanie do powyższej decyzji złożyła A.G.-B. . Zarzuciła, że wprawdzie na rysunku mapy załączonej do decyzji dokonano korekty trasy kablowej (z ominięciem działki nr 3 ), lecz w treści decyzji dalej działka ta figuruje. Podniosła także, że działka nr 11 (droga) jest współwłasnością m.in. zmarłego J.W. oraz Skarbu Państwa (jako następcy prawnego po Z.W. ). A.G.B. - jako współwłaścicielka udziału po ojcu J.W. - oświadczyła, że nie wyraża zgody, by projektowany kabel prowadzić po działce nr 11. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] września 2002 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98. póz. 1071 z póz. zm.), w związku z art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, póz. 139 z późn. zmianami) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wniosek inwestora jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. , zatwierdzonym Uchwałą Nr [...]). Plan miejscowy zakłada wyposażenie terenów mieszkalnictwa "7 MN" w niezbędne urządzenia infrastruktury technicznej. W sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest badany stan prawny nieruchomości, zatem nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia brak zgody właściciela (współwłaściciela) objętej decyzją nieruchomości na realizację inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w myśl przepisu art. 46 ust 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - nie rodzi prawa do terenu oraz nie narusza prawa własności ani żadnych uprawnień osób trzecich. Odnosząc się do istniejącej w ocenie skarżącej sprzeczności ustaleń decyzji w stosunku do przebiegu trasy kablowej uwidocznionego na załączniku graficznym Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że załącznik wskazuje jedynie przybliżony przebieg linii kablowej. Przebieg szczegółowy będzie przedmiotem projektu technicznego inwestycji, sporządzonego na mapie sytuacyjno - wysokościowej odpowiedniej skali, zawierający także żądane przez A.G.-B. odległości od granic działek sąsiednich. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rozstrzyga bowiem szczegółowych kwestii technicznych projektowanej inwestycji a jedynie orzeka o zgodności zamierzenia z obowiązującym planem miejscowym i ustala warunki do projektowania. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie wniosła w dniu 17 października 2002 r. A.G.-B. . W skardze wskazała, że zgodnie treścią księgi wieczystej prowadzonej dla działki oznaczonej nr 11 jako jej właściciel wpisany jest zmarły ojciec skarżącej oraz Skarb Państwa. Zdaniem skarżącej podany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stan prawny działki nr 11 jest niezgodny ze stanem rzeczywistym albowiem nie było podstaw do nabycia przedmiotowej działki na własność przez Gminę Z. Postępowanie sądowe - początkowo zawieszone postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. wydanym na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 z późń. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, Póz. 1271 z późn. zm.) - zostało podjęte postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zawiera usprawiedliwione podstawy, ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia. Ocena prawidłowości wydanych w sprawie decyzji powinna być prowadzona z uwzględnieniem przepisów obowiązującej w chwili wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1999 r., Nr 15, Póz. 139 z późn. zm.). Zgodnie z art. 39 cytowanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu roboty budowlane polegające na remoncie lub montażu, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku lub jego części, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu oraz roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę. W sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się, w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu na podstawie przepisów szczególnych (art. 40 ust. 1). Decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych ustawą i przepisami szczególnymi (art. 40 ust. 3). Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na wniosek zainteresowanego. Uregulowana przepisami cytowanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym procedura wydawania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przewiduje, że postępowanie to prowadzone jest na wniosek strony. Wniosek ten nie tylko wszczyna postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ale wyznacza też jego przedmiotowe ramy. Właściwy do wydania decyzji organ jest obowiązany rozpoznać sprawę w granicach wyznaczonych treścią wniosku, a jeżeli wnioskowane zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ ten nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego (art. 43 ustawy). Taka konstrukcja postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oznacza, że właściwy w tej sprawie organ nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania w zakresie nieobjętym żądaniem wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r., Nr 98, Póz. 1071 z późń. zm.) w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1994 r., Nr 89, Póz. 145, z późn. zm.) postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wszczyna się na wniosek strony. Obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza granice sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2001 r., IV SA 1091/99, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt: II SA/Gd 1951/02) W rozpoznawanej sprawie, z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na wykonaniu przyłącza elektrycznego n n od stacji Trafo na działce nr 10 do budynków nr [...] i [...] na działce nr 4 wystąpił "A. " S.A. z siedzibą w K. (k. [...] akt postępowania administracyjnego). Wnioskodawca wskazał numery działek, na których zlokalizowana miała być planowana (działki o nr 1, 2, 3, 4 , 5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 10 i 11 . Pismem z dnia 21 maja 2002 r. (k. [...] akt postępowania administracyjnego) wnioskodawca zmodyfikował złożony wcześniej wniosek w ten sposób, że z działek, dla których domagał się ustalenia warunków zabudowy wyłączył działkę oznaczoną numerem 19, której właścicielką jest A.G.-B. . Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Burmistrz Miasta Z. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek oznaczonych numerami 1, 2, 3 , 4, 5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 10 i 11 w obrębie [...], położonych w Z. , w rejonie ul. [...] do W. , stwierdzając, że planowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwalonym uchwałą Rady Gminy T. nr [...] z dnia 17 listopada 1994 r. , Dziennik Urzędowy Województwa [...] Nr [...] ). Na stanowiącym załącznik do wskazanej wyżej decyzji wyrysie z mapy uwidoczniono zarówno trasę przebiegu planowanego kabla wiodącą przez działkę nr 3 (linia czerwona) odpowiadającą pierwotnej treści żądania wnioskodawcy jak i zgodny z ostatecznie sformułowanym wnioskiem wariant mający omijać tę nieruchomość poprzez ułożenie planowanego kabla na działce nr 11 (linią niebieską). Linia biegnąca przez działkę nr 3 została przekreślona, a przy skreśleniu widnieje data i odręczny podpis osoby sporządzającej wyrys. Zestawienie treści wydanej w rozpoznawanej sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 28 maja 2002 r. z treścią wniosku dowodzi, że żądanie wnioskodawcy nie zostało rozpoznane w sposób prawidłowy. Oświadczenie wnioskodawcy z dnia 21 maja 2002 r. modyfikujące pierwotną treść złożonego przez niego wniosku oznaczało, że inwestor zrezygnował z żądania określenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki oznaczonej 3 . W tym zakresie żądanie zostało cofnięte a czynność ta winna znaleźć odzwierciedlenie w stosownej decyzji procesowej organu prowadzącego postępowanie. Skoro bowiem - jak wynika z cytowanych wyżej przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy może się toczyć tylko na wniosek a wobec cofnięcia przez inwestora żądania w odniesieniu do działki nr 3 takiego wniosku co do tej działki nie było, brak było również podstaw do kontynuowania postępowania we wskazanym wyżej zakresie. Zwrócić należy uwagę, że decyzja Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] maja 2002 r. ustaliła warunki zabudowy także dla stanowiącej własność A.G.-B. działki nr 3 . Dowodzi tego w sposób jednoznaczny brzmienie sentencji tego orzeczenia, w której organ wymienił wskazaną działkę jako jedną z tych, dla których określono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wprawdzie w załączniku graficznym do decyzji z dnia [...] maja 2002 r. linia przebiegu planowanej inwestycji po terenie omawianej działki została przekreślona, to jednak oznaczenia spornej nieruchomości nie usunięto z treści tekstowej części rozstrzygnięcia. Uznać zatem należy, że decyzja ta ustala warunki zabudowy i zagospodarowania terenu także dla działki nr 3 , pomimo że w ostatecznie sformułowanym żądaniu inwestor nie wnosił o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej nieruchomości. Wskazany wyżej sposób procedowania organu pierwszej instancji, jako naruszający wnikającą z art. 41 ust. 1 ustawy zasadę związania organu orzekającego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania treścią wszczynającego to postępowanie wniosku jest nieprawidłowy. Wskazanego powyżej uchybienia nie dostrzegł organ odwoławczy w toku sprawowanej przez siebie kontroli instancyjnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. , odnosząc się do istniejącej w ocenie skarżącej sprzeczności pomiędzy uwidocznionym i skorygowanym przebiegiem planowanego kabla, stwierdziło, że załącznik wskazuje jedynie orientacyjne umiejscowienie planowanego przyłącza, zaś ustalenia szczegółowe w tym zakresie zawierać będzie projekt techniczny (budowlany) inwestycji oraz mapa sytuacyjno - wysokościowa odpowiedniej skali. Zdaniem organu odwoławczego szczegółowe ustalenia dotyczące kwestii technicznych projektowanej inwestycji nie powinny być przedmiotem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Rację ma organ drugiej instancji twierdząc, że przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą być szczegółowe kwestie związane z zagospodarowaniem działki a tym samym ze szczegółowym określeniem lokalizacji planowanej na niej inwestycji. Zagadnienia te znajdą rozstrzygnięcie dopiero na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nie sposób jednak podzielić wyrażonej przez Kolegium akceptacji dla objęcia decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obszaru (działki) nie wskazanego we wniosku inwestora. Wszak ocena dopuszczalności zagospodarowania wskazanej we wniosku działki w określony w tymże wniosku sposób dokonywana jest właśnie w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. O zakresie przedmiotowym tego ostatniego decyduje - co należy raz jeszcze podkreślić - treść wszczynającego je wniosku. Wskazane uchybienie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia albowiem doprowadziło do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla niewskazanej we wniosku działki. Postępowanie w tym zakresie toczyło się zatem z urzędu co stanowi naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Usunięcie tej wadliwości może i powinno nastąpić w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Z uwagi na powyższe konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 r., Nr 153, Póz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, Póz. 1271 z późn. zm.). W postępowaniu prowadzonym po uchyleniu zaskarżonej decyzji konieczne będzie uwzględnienie - obok poczynionych wyżej uwag - także stanowiska orzecznictwa sądownictwa administracyjnego, zgodnie z którym w sytuacji gdy strona przed wydaniem decyzji w sprawie wszczętej na jej wniosek modyfikuje treść tego wniosku, organ administracji publicznej winien rozpatrzyć żądanie strony wynikające zarówno z pierwotnego brzmienia wniosku jak i z jego uzupełnienia czy korekty (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt: II OSK 690/07). Dokonując kontroli zapadłych w sprawie rozstrzygnięć w granicach sprawy (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r., Nr 153, Póz. 1270) i podzielając zarzuty skargi we wskazanym wyżej zakresie sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów obu instancji innych naruszeń prawa powodujących konieczność uchylenia kontrolowanych decyzji. W polu widzenia sądu pozostawało to, że organ pierwszej instancji nie uczynił w pełni zadość swoim obowiązkom wynikającym z dyspozycji art. 10 § 1 oraz art. 28 k.p.a. Odnotowania wymaga, że spośród właścicieli działek, przez które przebiegać miała trasa planowanego kabla w postępowaniu nie wzięli udziału A.K. (właściciel działki oznaczonej nr 5 , A.G. (właściciel działek nr 7 oraz 6 ), M. i S.B. (współwłaściciele działki nr 4 ). Jak wynika z akt postępowania organ pierwszej instancji wiedział o śmierci A.K. , albowiem już na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania widnieje adnotacja, że adresat zmarł. Informacja tej samej treści widnieje także na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji organu pierwszej instancji. Żadnego pisma w sprawie nie odebrali też A. G. (ze zwrotnych potwierdzeń odbioru korespondencji wynika, że adresat wyprowadził się z dotychczasowego miejsca zamieszkania) oraz M. i S.B. (na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieje adnotacja "adresat nieznany"). W aktach postępowania brak jest danych o jakichkolwiek czynnościach prowadzącego postępowanie organu zmierzających do prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania. Dostrzegając wskazane wyżej naruszenia przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji, sąd nie dopatrzył się w nich przyczyn powodujących konieczność uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2002 r. Okoliczności rozpoznawanej sprawy nie pozwalają bowiem na kwalifikowanie dostrzeżonych wad jako "naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 98, Póz.. 1270). Kwestia braku udziału podmiotu mogącego być stroną w danym postępowaniu, winna być bowiem przezeń w jakikolwiek sposób ujawniona, aby odnieść skutek w postaci uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2009 r. , sygn. akt: II OSK 1781/08). W niniejszej sprawie - co bezsporne -żadna z pominiętych stron nie zgłaszała stosownych żądań w powyższym zakresie. Sąd nie podzielił także tych zarzutów skargi, które zmierzały do wykazania, że orzekające w sprawie organy nie ustaliły prawidłowo praw do nieruchomości objętych prowadzonym postępowaniem. W odniesieniu do tej kwestii prawidłowe jest stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. , że w trybie orzekania w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest badany stan prawny nieruchomości. Organy administracji nie są właściwe do rozstrzygania o istniejących sprzecznościach pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w publicznych rejestrach a ich rzeczywistym stanem prawnym. Wyłączną kompetencję w tym zakresie posiadają sądy powszechne. O kosztach postępowania sąd orzekł na zasadzie art. 200 i z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, zaś do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Na sumę kosztów postępowania w niniejszej sprawie złożyła się kwota 10 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi (.§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. z 1995 r, Nr 117, Poz. 563).