II FZ 490/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S. i J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 517/11 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi R. S. i J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: uchylić postanowienie, o którym mowa w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Zaskarżonym postanowieniem w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawartym w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 517/11) Sąd ten zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego kwotę 3.361 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Orzeczenie to zapadło na skutek skargi J. S. i R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 4 w zw. z § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a). Z przedmiotowym orzeczeniem nie zgodził się pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy W. S. i złożył zażalenie wnosząc o zmianę wysokości zasądzonych kosztów postępowania sądowego z kwoty 3.361 zł na kwotę 5.654 zł. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazuje, że Sąd wojewódzki zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. koszty postępowania sądowego w nieprawidłowej kwocie, bowiem nie uwzględniono wynagrodzenia doradcy podatkowego w kwocie 1.800 zł za reprezentowanie podatnika przed NSA oraz zwrotu wpisu w kwocie 472 zł pobranego od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisy ten zgodnie z § 4 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była należność pieniężna w wysokości 31.436 zł. Z powyższego wynika, iż wynagrodzenie doradcy podatkowego powinno być ustalone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 ppkt e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075). W sprawie będącej przedmiotem skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał dwukrotnie: raz postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r., w którym odrzucił skargę oraz w dniu 27 kwietnia 20011 r. po uchyleniu postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i zasądził od organu administracji koszty postępowania w wysokości 3.361 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów jest błędne, bowiem nie uwzględnia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw i reprezentowaniem skarżącego przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tej kwestii Sąd podziela pogląd wyrażony w doktrynie, zgodnie z którym jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Wobec powyższego zasadne jest zażalenie pełnomocnika strony, który reprezentował skarżącego na każdym etapie postępowania. Zasadne jest również żądanie zwrotu wpisu wniesionego od skargi kasacyjnej, bowiem jak wynika z art. 203 P.p.s.a., stronie która wniosła skargę kasacyjną należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Odnosi się to również do sytuacji - jak w niniejszej sprawie - gdy skarżący wnosi o zwrot kosztów jakie poniósł w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę (por. M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2009, str. 606). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie musi zostać uchylone, a Sąd pierwszej instancji, badając ponownie sprawę w zakresie kosztów powinien kierować się powyższymi rozważaniami, a określając wysokość kosztów postępowania przysługujących stronie w prawidłowej wysokości może zastosować zasadę ich miarkowania. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 185 § 1 oraz przy zastosowaniu art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.