II FZ 390/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 215/11 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 215/11 działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawie ze skargi T. S.A. w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej P. S.A. (sygn. akt SK 21/07), skarg konstytucyjnych E. "R." S.A. (sprawy o sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10, SK 24/10), od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego postanowieniem w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09, a także skargi konstytucyjnej, jaką w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, złożyła T. S.A. w dniu 23 września 2010 r. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zastawania unormowania wynikającego z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej P. S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zgodności art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz skargi konstytucyjnej jaką w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych złożyła T. S.A. w W. w dniu 23 września 2010 r. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie ww. kwestii będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Autor zażalenia kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie polegające na przyjęciu, że w sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne stanowiące podstawę do zawieszenia postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Stosownie do unormowań zawartych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponieważ art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, zatem rozstrzygniecie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej). Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie w sprawie zawieszenia postępowania powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo Sąd uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Skoro bowiem spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Sąd odwoławczy uznał za niecelowe. Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.