II SA/Kr 368/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu działek postanawia odrzucić skargę. Skarżąca A. K. została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2011r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki skargi wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2010 r., znak: [...] poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Ponadto zarządzeniem z dnia 4 marca 2011r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 200 złotych. Odpisy tych zarządzeń zostały doręczone skarżącej 12 marca 2011r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W dniu 16 marca 2011r. został uiszczony wpis, ale pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie nadesłała odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zatem skarżący, oprócz egzemplarza skargi przeznaczonego dla Sądu, jest zobowiązany dołączyć również odpisy skargi i załączników w liczbie odpowiadającej ilości stron postępowania. Brak odpowiedniej ilości odpisów skargi należy traktować jako brak formalny skargi, do uzupełnienia którego Sąd wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Skoro skarżąca, pomimo wezwania, nie nadesłała wymaganej ilości odpisów skargi, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzec jak w sentencji.