I SA/Gd 125/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 6 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Pismem złożonym w dniu 16 września 2010 r. J.Z. zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku z tytułu opłat eksploatacyjnych za garaż i za lokal mieszkalny naliczanych przez spółdzielnię oraz podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podwyższania opłat eksploatacyjnych za lokal mieszkalny o ten podatek. W treści przedmiotowego wniosku J.Z. wskazał, że jest obciążany opłatami eksploatacyjnymi za garaż i za lokal mieszkalny. Do opłat za garaż i lokal mieszkalny spółdzielnia dolicza podatek VAT, natomiast w przypadku opłat za lokal mieszkalny opłaty eksploatacyjne podwyższane są dodatkowo o podatek dochodowy od osób prawnych. W kontekście wskazanych okoliczności sprawy wnioskodawca poddał w wątpliwość zgodność z przepisami prawa podatkowego naliczanie podatku VAT oraz podwyższanie kosztów eksploatacji lokalu mieszkalnego o podatek dochodowy od osób prawnych wskazując, że takie działania są niezgodne z przepisami tego prawa. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego J.Z. sformułował pytanie: Czy zgodnie z prawem podatkowym, do kosztów za eksploatację garażu, doliczono podatek VAT, który nie podlega rozliczeniu z urzędem skarbowym? Wnioskodawca nie zajął jednocześnie stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, ograniczając się do wskazania "dowodów" w postaci: pisma ze spółdzielni, informacji (ze spółdzielni) dotyczącej opłat za mieszkanie z dnia 18 maja 2006 r., kosztów eksploatacji nieruchomości 132 - plan 2008 r. oraz informacji (ze spółdzielni) dotyczącej opłat za lokal. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Po rozpatrzeniu złożonego przez J.Z. zażalenia, postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ doszedł do wniosku, że przedstawione we wniosku zagadnienie nie dotyczy zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy, lecz odnosi się do sfery opodatkowania odrębnego podmiotu, jakim jest spółdzielnia mieszkaniowa obciążająca Wnioskodawcę opisanymi we wniosku opłatami. W związku powyższym organ uznał, że brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku, albowiem postawione we wniosku pytanie pozostaje bez wpływu na sytuację prawnopodatkową J.Z. Tym samym istniały podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Na powyższe postanowienie J.Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia 9 listopada 2010 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 165 w zw. z art. 14a, 14b, 14c i 14g Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wskazał, że organ podatkowy błędnie przyjął, iż wnioskodawca nie jest podmiotem zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji nieprawidłowo odmówił wszczęcia postępowania. Zdaniem skarżącego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego organ był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej. Skarżący będąc bowiem obciążony obowiązkiem zapłaty podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych, wliczonych w koszty eksploatacyjne lokalu mieszkalnego, jest podatnikiem tych podatków. Tym samym jest uprawniony do uzyskania interpretacji indywidualnej. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu między stronami w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy skarżący w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej był podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. W myśl tego przepisu minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatnego. Z powyższej normy wynika, że niezbędnym jest, aby pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą występowała zależność tego rodzaju, że przedstawiona we wniosku wątpliwość dotyczy sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. Słusznie więc, zdaniem Sądu, organ podatkowy wywiódł, że przepis ten wprowadza istotne ograniczenie legitymacji podmiotów występujących o interpretację. Należy podkreślić, że użyte w przywoływanej normie pojęcie "zainteresowanego", dotyczy wyłącznie tego podmiotu, w odniesieniu do którego wykładnia znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe określenie jego własnej sytuacji prawnopodatkowej. Celem tej instytucji jest bowiem udzielenie rzetelnej i wiążącej informacji, w jaki sposób organ podatkowy zinterpretuje przepisy podatkowe w opisanym we wniosku stanie faktycznym. Interpretacja służy udzieleniu informacji co do tego, jak w świetle podlegających wykładni przepisów kształtuje się sytuacja prawnopodatkowa samego wnioskodawcy, a zatem w jaki sposób przepisy prawa kształtują jego prawa i obowiązki podatkowe. Uprawnionym do uzyskania interpretacji indywidualnej nie może być zatem każdy podmiot, lecz tylko ten, którego interesu prawnopodatkowego dotyczy złożony wniosek. W opisanej zaś przez skarżącego sytuacji, jego interes i zainteresowanie ma wyłącznie charakter faktyczny, tj. chodzi o ustalenie prawidłowości ponoszonych opłat z tytułu użytkowania lokalu mieszkalnego. Przedstawione przez wnioskodawcę zagadnienie nie dotyka zatem interesu prawnego skarżącego, który jest lub byłby związany z jego obowiązkiem podatkowym. Wykazywany przez skarżącego interes jest wyłącznie pochodną interesu prawnopodatkowego występującego w opisanym stanie faktycznym wobec innego podmiotu. Skarżący nie jest bowiem podatnikiem wymienionych we wniosku podatków, a jedynie osobą, która z tytułu użytkowania lokalu uiszcza świadczenie, którego elementem składowym jest podatek VAT oraz podatek dochodowy od osób prawnych. Podatnikiem tych podatków jest Spółdzielnia, a zatem podmiot odrębny od wnioskodawcy i to ona byłaby umocowana do ewentualnego złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Konkludując, zdaniem Sądu, organ prawidłowo wywiódł, że wnioskodawca występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może wnioskować o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów. W tej sytuacji, w przekonaniu Sądu, organ słusznie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, ponieważ z mocy art. 14h Ordynacji podatkowej odpowiednie zastosowanie znajduje art. 165a § 1 obligujący do odmowy wszczęcia postępowania, gdy żądanie jego wszczęcia złożyła osoba nie będąca stroną. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).