II FZ 816/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 października 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1474/10 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi T[...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 15 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1474/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi T[...] S.A. z siedzibą w W. - zwanej dalej "Spółką", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 15 października 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że Spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowego w oparciu o art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Spółka podniosła, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wszczęte zostało postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, która objęta jest skargą w niniejszej sprawie. Postępowanie to już zakończyło się, jednakże Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej. Postępowanie przed sądem nie zostało prawomocnie zakończone. Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do art. 56 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W ocenie Sądu pierwszej instancji, pomimo że postępowanie w trybie stwierdzenia nieważności decyzji zakończyło się, nadal zachodzą przesłanki z powyższego przepisu, ponieważ kwestia pozostawienia w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji nie została prawomocnie rozstrzygnięta przez sąd administracyjny. Powołał się przy tym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Ol 551/10. Zażaleniem z dnia 19 października 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zaskarżyło powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 P.p.s.a., poprzez uznanie, że w razie wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności, mającym za przedmiot zaskarżoną decyzję, zachodzi określona w art. 56 P.p.s.a. podstawa do zawieszenia postępowania, ponieważ w sytuacji prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego co do decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności tej decyzji wydanej w trybie zwyczajnym nie została prawomocnie przesądzona kwestia pozostawienia zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym i uzasadnione jest zawieszenie przez Sąd pierwszej instancji postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 56 P.p.s.a. - w sytuacji gdy postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji; - art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. - polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie Spółka wniosła o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że regulacji z art. 56 P.p.s.a. nie można interpretować bez uwzględnienia innych powiązanych z nią przepisów - zwłaszcza art. 128 P.p.s.a. Art. 56 P.p.s.a. zawiera przesłankę, której wystąpienie uzasadnia obligatoryjne zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., natomiast nie przesądza bezpośrednio kwestii - kiedy należy to zawieszone postępowanie podjąć. W tym zakresie, przy braku szczególnych unormowań odnoszących się do przypadku zawieszenia postępowania na podstawie tego ostatniego przepisu P.p.s.a., miarodajna jest ogólna regulacja zawarta na wstępie art. 128 P.p.s.a., w świetle której, sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Uregulowanie zawarte w art. 56 P.p.s.a. służyć ma zachowaniu pewności obrotu prawnego, poprzez zapobieżenie możliwości powstania sytuacji, gdy w dwóch toczących się równolegle postępowaniach sądowych, dotyczących tej samej decyzji, zapadną nie dające się ze sobą pogodzić rozstrzygnięcia. Wydana w toku postępowania administracyjnego decyzja ostateczna, stosowanie do art. 3 P.p.s.a., może podlegać kontroli sądowej, a od jej wyniku zależeć będzie, czy decyzja pozostanie w obrocie prawnym. Należy przy tym zwrócić uwagę na możliwość podjęcia przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 § 1 P.p.s.a., a więc w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy. Z powyższych względów należy opowiedzieć się za stanowiskiem, iż przy zawieszeniu postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., w przypadku gdy uruchomiona została kontrola sądowa wobec decyzji ostatecznej wydanej w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56 P.p.s.a., ustanie przyczyny zawieszenia następuje po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Jeżeli zatem postępowanie takie jest w toku, nadal istnieją przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Za niezasadny uznać zatem należy sformułowany w zażaleniu zarzut naruszenia art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 56 tej ustawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. wskazać trzeba, iż wprawdzie uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji jest nader zwięzłe, jednakże wskazuje zasadnicze powody wydanego rozstrzygnięcia i tym samym nie uniemożliwia objęcia zaskarżonego aktu merytoryczną kontrolą instancyjną. Skoro zaś postanowienie to jest co do swojej istoty trafne, nie ma podstaw do jego uchylenia. Kierując się wyżej przedstawionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.