I FZ 182/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 209/11 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej przez M. J. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 21 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe w zakresie wniesionego zażalenia. Postanowieniem z dnia 4 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 209/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez M. J. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 21 lutego 2011 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2008 r. Analizując złożony wniosek Sąd I instancji doszedł do przekonania, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności, na które powołuje się we wniosku a także, że okoliczności te wyczerpują przesłanki powołanego na wstępie przepisu. W ocenie Sądu, pozbawienie go jedynego składnika majątku, służącego do prowadzenia działalności gospodarczej, będzie stanowiło dolegliwość, której rekompensata może okazać się niemożliwa. W dniu 17 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej w R. na powyższe postanowienie, w którym organ wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia W odpowiedzi na zażalenie skarżący wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając na uwadze treść powyższego przepisu oraz okoliczność, że w dniu 31 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, w którym uchylił zaskarżoną przez M. J. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 21 lutego 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 12 listopada 2010 r., określając jednocześnie, że decyzje te nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prowadzenie postępowania w przedmiocie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 maja 2011 r. jest bezprzedmiotowe. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 3 w zw. z art. 61 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.