VII SA/Wa 811/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usług Budowlanych "[...]" na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na lokalizację zjazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 listopada 2010 r., sprecyzowanym pismem z dnia 11 lutego 2011 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] nie zezwalającą na lokalizację zjazdu publicznego z drogi serwisowej biegnącej wzdłuż drogi krajowej nr [...] [...] na teren działki nr ewid. [...] położonej w m. S. Sprecyzowanie pisma przez skarżącego nastąpiło wskutek wezwania go przez organ pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. do wskazania, czy zawarte w nim żądanie dotyczy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., czy skargi na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ poinformował skarżącego, iż stronie nie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – jak podał organ w pouczeniu zaskarżonej decyzji – lecz skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie została zaskarżona decyzja wydana przez organ pierwszej instancji, od której przysługiwał stronie środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tego względu wniesienie skargi było niedopuszczalne. Sąd stwierdza, iż błędne pouczenie strony przez organ co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, co wynika z treści art. 112 k.p.a. Organ zaś w piśmie z dnia 12 stycznia 2011 r. pouczył skarżącego co do środka zaskarżenia w sposób nieprawidłowy. Skarżącemu przysługuje w takiej sytuacji prawo wystąpienia do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją, zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., przy czym prośbę taką należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.