II FZ 174/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "J." sp. z o. o. z siedzibą w S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Po 59/11 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi "J." sp. z o. o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2011 r., I SA/Po 59/11, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek J. sp. z o.o. w S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Podstawę prawną zarządzenia stanowił art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej Ppsa. Jak wywiedziono w motywach zarządzenia, pełnomocnik spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu wykazującego umocowanie i określenie sposobu reprezentacji strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie złożono pełnomocnictwo podpisane tylko przez prezesa zarządu (J. P.), podczas gdy z odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że spółkę reprezentują dwaj członkowie zarządu działający łącznie lub jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem. Ani prokurent spółki (D. P.), ani drugi członek zarządu (W. N.) nie złożyli swojego podpisu na nadesłanym pełnomocnictwie. Mając powyższe na względzie Przewodniczący stwierdził, że nieprzedłożenie pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do zastępowania strony, które czyniłoby zadość zasadom reprezentowania osoby prawnej ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym, stanowi brak formalny przedmiotowego wniosku (art. 28 § 1, art. 29, art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 49 § 1 Ppsa). Jego nieuzupełnienie powoduje niemożność rozpoznania wniosku spółki (art. 49 § 2 Ppsa). W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie wskazując, że niepodpisanie pełnomocnictwa przez dwie osoby uprawnione do działania w imieniu spółki stanowi brak formalny ww. wniosku, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Twierdzenie spółki, że w przedstawionej powyżej sytuacji mamy do czynienia z brakiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu, jest w istocie zbieżne ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym zarządzeniu i nie nasuwa zastrzeżeń w świetle przytoczonych wyżej przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Błędny jest jednak wyprowadzony stąd wniosek, że w okolicznościach sprawy strona powinna (ponownie) zostać wezwana do uzupełnienia ww. braku poprzez złożenie podpisu na przedłożonym pełnomocnictwie przez drugą osobę uprawnioną do działania w imieniu spółki, zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w odpisie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (k. 111 akt sądowych). Należy bowiem zauważyć, że strona miała obowiązek przedłożyć prawidłowo udzielone pełnomocnictwo już w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2011 r. (k. 106-108 akt sądowych), wzywającego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu. W zarządzeniu tym wskazano, że należy złożyć "pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym (...) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej bez rozpoznania." Natomiast złożenie pełnomocnictwa nieczyniącego zadość ustawowym wymogom, tj. udzielonego niezgodnie z zasadami reprezentacji osoby prawnej, jest w istocie równoznaczne z brakiem jego złożenia, gdyż nie sposób na takiej podstawie przyjąć, że pełnomocnik został skutecznie umocowany do zastępowania strony (art. 28 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 Ppsa). Zgodnie z kolei z art. 49 § 2 Ppsa, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zastosowanie tego ostatniego przepisu, w świetle opisanych wyżej okoliczności faktycznych sprawy, nie nasuwa wątpliwości, toteż zażalenie spółki należało oddalić, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.