II SA/Sz 93/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. C. i E. C. na decyzję Wojewody z dnia [....] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia R. K. pozwolenia na budowę przyłączy wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego położonego w miejscowości U., przy ul. M., nr ewid. działki [...] . W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...]r. Starosta K. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] r. nr [...] z uwagi na nie zachowanie terminu przewidzianego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania określonego w art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwanej "K.p.a."). Od powyższej decyzji A. C. i E. C., złożyli odwołanie zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 148 § 1 K.p.a. W ramach uzasadnienia wniesionego środka prawnego stwierdzono, że o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt i udzielającą pozwolenia na budowę przyłączy, A. C. wystąpiła wnioskiem w dniu [...] r. Wniosek ten "...dotyczył wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M. ". Organ II instancji wyjaśnił, że z akt sprawy przekazanych przez Starostę K. wynika, że w dniu [...] r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynął wniosek A. C. i E. C. z dnia [...] r., złożony na podstawie w art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., "o podjęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę przyłączy: wodociągowego, kanalizacyjnego i gazowego, zakończonego decyzją Starosty K. z dnia [...] roku, nr [...] (znak: [...])", do którego załączono m.in. kopię wniosku z dnia [...] r. oraz kopię postanowienia Prokuratora Rejonowego w K. z dnia [...] r. Włączenie do sieci przyłączy objętych wskazaną wyżej decyzją zaprojektowano w działce nr [...] w M. A. C. i E. C. natomiast są właścicielami działki nr [...] w M. - powstałej ze scalenia działek nr [...]. W ocenie Wojewody, zasadniczym zagadnieniem do rozstrzygnięcia pozostawało ustalenie, czy A. C. i E. C. zachowali termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania mając na uwadze twierdzenie skarżących, iż wznowienie w przedmiotowej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z dnia [...] r. Organ odwoławczy dokonując ponownej analizy sprawy stwierdził, że dla działki nr [...] w m. U. ul. M. gm. M. wydano decyzje: - Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] r. nr [...] udzielającą pozwolenia na budowę - modernizację i rozbudowę budynku mieszkalnego - Starosty Powiatu K. z dnia [...] r. nr [...] (znak: [...]) udzielającą pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego, kanalizacyjnego, gazowego oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego - Starosty Powiatu K. z dnia [...] r. nr [...] (znak: [...]) udzielającą pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego Ponadto w przedmiocie wyżej wymienionych decyzji przeprowadzono postępowania nadzwyczajne, w wyniku których : - decyzją Wojewody z dnia [...] r. znak: [...], odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] r. nr [...] - decyzją Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu K. z dnia [...]r. nr [...] znak: [...] oraz - decyzją Starosty K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymaną w mocy przez Wojewodę , odmówiono uchylenia decyzji ostatecznej Starosty Powiatu K. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że wniosek A. C. z dnia [...] r. "o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M.", skutkował wznowieniem przez Starostę K. postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego. Organ podkreślił, że w trakcie postępowania wznowieniowego A. C. nigdy nie wskazywała, że domagała się również wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia [...] r. nr [...], zatwierdzającej projekt i wydającej R. K. pozwolenie na budowę przyłącza wodociągowego, kanalizacyjnego, gazowego oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Wojewoda wskazał ponadto, że również treść załączonego do odwołania protokołu z dnia [...] r. znak: [...] spisanego przez pracownika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w K. nie potwierdza, że A. C. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty K. z dnia [...] r. W świetle powyższego, w ocenie organu odwoławczego A. C. i E. C. z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r. nr [...] po raz pierwszy wystąpili do Starostwa Powiatowego w K. we wniosku z dnia [...]r. Z treści złożonego wniosku wynika, iż fałszywym dowodem, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności jest oświadczenie M. Ł. o wyrażeniu zgody na wykonanie przyłączy na działce nr [...]. Powyższe fałszerstwo potwierdził Prokurator Rejonowy w K. w postanowieniu z dnia [...]r. (sygn. akt [...]). Zdaniem organu II instancji informację o fałszerstwie A. C. i E. C. powzięli najpóźniej w dniu [...]r. Taką datą oznaczono bowiem skierowany do Wojewody wniosek o podjęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. z dnia [...]r. znak:[...], w którym powołano się na powołane postanowienie Prokuratora Rejonowego w K.. Wniosek z dnia [...]r. został nadany w placówce pocztowej w dniu [...] r. tj. po upływie [...] roku od daty powzięcia wiadomości o przyczynie wznowienia, a zatem niezgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. Ustosunkowując się do pozostałych argumentów odwołania za niezasadny zdaniem organu odwoławczego należało uznać także zarzut naruszenia art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niedopuszczenie i nieuwzględnienie dowodu w postaci mapy sytuacyjno-wysokościowej obrazującej położenie instalacji i przyłączy na działkach nr [...] sporządzonej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. Wojewoda wyjaśnił, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, będącej przedmiotem weryfikowanej decyzji ostatecznej, oraz uwzględnienie dowodów, które mogą mieć wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne. Na powyższą decyzję A. C. oraz E. C., złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty K. i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności: - art. 148 § 1 K.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że strona nie zachowała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty K. z dnia [...] r., nr [...], - art. 75 § 1 w związku z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niedopuszczenie i nieuwzględnienie dowodu w postaci mapy sytuacyjno-wysokościowej obrazującej położenie instalacji i przyłączy: wodociągowego, kanalizacyjnego, gazowego na działkach nr [...], sporządzonej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K.; - art. 147 K.p.a. poprzez nie wszczęcie postępowania z urzędu; - art. 7 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi, wskazano, że wnioskiem z dnia [...] r. skarżący zwrócili się do Starosty Powiatu K. o podjęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę przyłącza: wodociągowego, kanalizacyjnego, gazowego oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego położonego przy ul. M. na działce nr [...] w miejscowości U., gmina M. Skarżący nie domagali się wszczęcia nowego postępowania wznowieniowego, dlatego też wyraźnie wskazali organowi I instancji, iż chodzi im o podjęcie postępowania, które zostało zainicjowane wnioskiem z dnia [...] r. Wniosek ten dotyczył wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M. W dniu [...] r. skarżąca A. C. oprócz wniosku skierowanego do Starostwa Powiatowego w K. złożyła analogiczny wniosek do Wójta Gminy M.. Obydwa wnioski z dnia [...] r. oparte były na podejrzeniu, iż decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...]r., znak:[...], decyzja Starosty Powiatu K. nr [...] z dnia [...] r. oraz decyzja Starosty Powiatu K nr [...] z dnia [...]r., zostały wydane w oparciu o fałszywe dowody, na podstawie których ustalono istotne dla tych spraw okoliczności faktyczne. Jak później ustalono, podejrzenie to okazało się uzasadnione w stosunku do wszystkich wskazanych wyżej decyzji, a więc również w odniesieniu do decyzji Starosty Powiatu K. nr [...] z dnia [...]r. Wynikało to z faktu, że widniejący na mapie załączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę podpis pod oświadczeniem: "wyrażam zgodę na wykonanie przyłączy, które to dokonane będą do wody kanalizacji i gazu które to biegną na granicy mojej działki [...]", nie jest podpisem M. Ł., będącej ówczesną właścicielką działek nr [...] z obrębu M. (obecnie oznaczonych jako działki nr [...]). Fakt sfałszowania podpisu pod przytoczonym powyżej oświadczeniem wynika z postanowienia Prokuratora Rejonowego w K. z dnia [...]r. (sygn. akt: [...]). Potwierdziło to wcześniejsze oświadczenie M. Ł. z dnia [...] r., które zostało złożone do protokołu spisanego przez pracownika Starostwa Powiatowego w K. Protokół został sporządzony po zapoznaniu się przez M. Ł. z dokumentami zawartymi w aktach wznowionego postępowania dotyczącego decyzji o pozwoleniu na budowę budynków zlokalizowanych na działce nr [...] w miejscowości M. przy ul. M., w tym również decyzji Starosty Powiatu K. nr [...] z dnia [...] r. (znak: [...]). Skarżący podnieśli, że nie sposób zgodzić się z tezą Starosty Powiatu K. oraz Wojewody, że strona nie dochowała terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Wbrew twierdzeniom organu I oraz II instancji, do jego złożenia doszło już we wniosku z dnia [...] r. o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M., skierowanym do Starostwa Powiatowego w K. Należy podkreślić, iż skarżąca A. C. powzięła wiadomość o sfałszowaniu dokumentu stanowiącego podstawę wydania decyzji nr [...] już w dniu [...] r. Wtedy to zapoznała się z dokumentami w sprawie [...] toczącej się przed Wójtem Gminy M. Jeszcze w tym samym dniu sporządzono wyżej wskazany wniosek o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M. Wniosek ten w dniu [...]r. został złożony bezpośrednio w Kancelarii Ogólnej Starostwa Powiatowego w K. Tym samym skarżąca dochowała terminu jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Należy podkreślić, że w pkt. [...] wniosku z dnia [...]r. skierowanym do Starosty Powiatu K. wnioskodawczyni wyraźnie wskazuje nową okoliczność będąca podstawą wznowienia postępowania - tj. że: "Pani M. Ł. nigdy nikomu nie udzielała zgody na wybudowanie czegokolwiek na granicy swoich działek". W świetle powyższego nie sposób przyjąć, że momentem złożenia wniosku o wznowienie był dzień [...] r., kiedy to doszło do nadania w placówce pocztowej pisma skarżących z dnia [...] r. Tym samym nie może być mowy o niezachowaniu terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżących, mając na względzie, że w niniejszej sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, organ I i II instancji powinny przystąpić do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, będącej przedmiotem weryfikowanej decyzji ostatecznej oraz uwzględnić dowody, które mogą mieć wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie. Tego jednak organy nie uczyniły. Błędna ocena co do zachowania terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania doprowadziła do dalszych naruszeń przepisów K.p.a. Poza tym w związku z rażącymi naruszeniami prawa, które wystąpiły przy wydawaniu decyzji Starosty Powiatu K. nr [...] z dnia [...] r., jeżeli nawet organ I instancji odmówił skarżącym podjęcia postępowania z uwagi na rzekomy upływ terminów do podjęcia postępowania, to powinien był wszcząć takie postępowanie z urzędu, natychmiast po podjęciu informacji, które rzutowały na treść kwestionowanej decyzji. Nie czyniąc tego, organ dopuścił się naruszenia art.147 K.p.a. Biorąc pod uwagę całokształt powyższych wywodów należało stwierdzić, że Starosta Powiatu K.o oraz Wojewoda nie podjęli wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia sprawy i w toku postępowania dopuścili się szeregu zaniechań w zakresie gromadzenia oraz rozpatrywania materiału dowodowego i to pomimo ciążących na nich z mocy ustawy obowiązków. W związku z tym organy obu instancji naruszyły również podstawową zasadę postępowania administracyjnego, czyli zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem. Kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania Sądu, zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), doprowadziła do uznania, że decyzja ta wydana została w sposób zgodny z prawem, a zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach obowiązującego prawa. Przedmiotem kontrolowanego postępowania była skarga na decyzję Wojewody z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...]w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia R. K. pozwolenia na budowę przyłączy wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego położonego w miejscowości U., przy ul. M., nr ewid. działki [...]. Podstawę odmowy stanowiła okoliczność nie zachowania terminu, określonego w art. 148 K.p.a., na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną. W myśl powołanego przepisu, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zdaniem skarżących organy orzekające błędnie przyjęły, że wniosek o wznowienie złożony został w dniu [...] r. z uchybieniem terminu, podczas gdy wniosek ten odnosił się do wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty K. z dnia [...] r., nr [...], złożonego przez skarżącą w dniu [...] r., którego to wniosku organ ten dotychczas nie rozpatrzył. W świetle powyższego podstawową kwestią wymagającą w sprawie ustalenia stanowi okoliczność, czy skarżący zachowali termin zakreślony przez ustawodawcę na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, a w szczególności, czy wniosek skarżących z dnia [...] r. obejmował swoim zakresem także decyzję Starosty K. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przyłączy wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych oraz wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego położonego na działce [...]. W tym zakresie należy odnieść się do treści powołanego pisma procesowego, jak też treści innych związanych ze sprawą pism, w celu ustalenia wynikającego z nich zakresu przedmiotowego wniosku z dnia [...] r. Analizując chronologicznie, wniosek z dnia [...] r. w imieniu skarżącej – A. C., złożył pełnomocnik. W ramach oznaczeniu rodzaju pisma wskazano, że stanowi ono "wniosek o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji budowlanych dotyczących budynków położonych na działce nr [...] w M. przy ul. M". W ramach uzasadnienia wniosku zaznaczono na jego wstępie, że "Aby uzasadnić wniosek zawierający stwierdzenia nieważności decyzji budowlanych budynków pobudowanych bezprawnie na działce [...] uzasadnione wydaje się przedstawienie historii ich powstania". Dalej w kolejnych punktach opisano stan faktyczny sprawy. W pkt 9 podkreślono, że "Najbardziej bulwersującą w tej całej sprawie decyzją jest jednak decyzja nr [...] z dnia [...] roku nr [...] wydana przez Starostę K. zezwalająca na pobudowanie budynku garażowo-gospodarczego usytuowanego na granicy z działkami[...]". W pkt. [...] wyjaśniono, że "Działki [...] – jak wynika z wcześniejszej części niniejszego pisma były własnością Pani M. Ł. a Pani Ł. nigdy nikomu nie wyraziła zgody na wybudowanie czegokolwiek na granicy swoich działek". W pkt [...] pisma zawarto konkluzję, że "Przedstawione powyżej fakty nasuwają przypuszczenie, że decyzja [...] została wydana na podstawie sfałszowanych dowodów, co naruszało by zasadność jej wydania, bowiem nie jest możliwe aby organ budowlany mając świadomość prawną wydał decyzję tak rażąco naruszającą nie tylko przepisy prawa budowlanego, ale także interes strony postępowania". Na podstawie powyższego wniosku Starosta K. postanowieniem z dnia [...] r. wznosił postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego na granicy działek nr [...], zakończone decyzją tego organu z dnia [...] r., Nr [...]. W reakcji na powyższe postanowienie, pełnomocnik A. C. złożył w dniu [...] r. wniosek o uzupełnienie postanowienie z dnia[...].r., "poprzez wznowienie postępowania również w stosunku do budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]". Jak wskazano w uzasadnieniu pisma, w treści postanowienia dokonano błędu pisarskiego poprzez nie wpisanie w zakresie nazwy i rodzaju przedsięwzięcia budowlanego – budynku położonego na działce [...]. Wskazano ponadto, że z treści uzasadnienia wynika, że "Starostwo Powiatowe wydawało postanowienie o wznowienie postępowania w odniesieniu do obydwu budynków, ale omyłkowo wpisano tylko jeden budynek. Z kolei w piśmie procesowym z dnia [...] r., sporządzonym przez tego samego pełnomocnika, w związku z toczącym się postępowaniem w przedmiocie wznowienia za uzasadnione uznano "przedstawienie historii powstania decyzji wydanych niezgodnie z obowiązującym prawem". W treści pisma, w poszczególnych punktach, podobnie jak uczyniono to we wniosku z dnia [...] r., przedstawiono istotne zdaniem pełnomocnika okoliczności, przy czym wprost wymienione zostały w nim jedynie decyzja z dnia [...] nr [...] oraz decyzja z dnia [...] r. Nr [...], znak [...]. W podsumowaniu pisma podniesiono, że "przedstawione powyżej fakty nasuwają przypuszczenie, że zarówno decyzja z dnia [...] r. nr [...] jak i decyzja [...] z [...] r. zostały wydane z naruszeniem prawa i na podstawie sfałszowanych dowodów co naruszało by zasadność ich wydania". W wyniku przeprowadzonego postępowania wznowieniowego Starosta K.decyzją z dnia [...]r. nr [...]odmówił uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. znak: [...] Od powyższej decyzji A. C. pismem datowanym na dzień [...]r. złożyła odwołanie do Wojewody . Na wstępie podniesiono, iż "organ, pomimo, że wnioskodawczyni dwukrotnie wskazywała i podkreślała, że chodzi jej o decyzje dotyczące dwóch obiektów, zajął się tylko jednym obiektem, a mianowicie obiektem gospodarczym położonym na granicy działek [...]". Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...]r., na którą A. C., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . W uzasadnieniu skargi, na wstępie, odnosząc się do złożonego wniosku z dnia [...] r. o wznowienie postępowania podkreślono, że "W dniu [...] Starosta wznowił postępowanie ale wymieniając w decyzji sformułowane we wniosku określenie budynków wymienił w postanowieniu tylko decyzję dotyczącą jednego z budynków a mianowicie budynku garażowego i decyzję z [...] nr [...] natomiast – pomimo wyraźnych sformułowań wniosku – nie wymienił decyzji dotyczącej drugiego budynku", Dalej podniesiono, że "Wnioskodawcy zauważyli błąd Starosty i trzykrotnie zwracali na to uwagę w kolejnych pismach (...) Jednak pomimo przedstawienia w powyższych pismach wielu dowodów świadczących o nieprawidłowościach popełnionych przez urząd Starosta nie sprostował wydanego postanowienia". Dalej zaznaczono, że Starosta K. dopiero po pięciu miesiącach od dnia złożenia wniosku z [...] r. umożliwił stronom przeglądanie akt, przy czym M. Ł. po okazaniu jej dokumentacji stwierdziła m. in. że na mapie stanowiącej załącznik do decyzji z dnia [...]r. dotyczącej budowy przyłączy wod.kan. i gaz . zarówno treść oświadczenia o wyrażeniu zgody, jak i sam podpis nie jest jej podpisem i został podrobiony. W świetle zaprezentowanych treści pism odnoszących się do wniosku z dnia [....] r. wskazać należy, że w żadnym z nich nie wskazano, że wnioskiem o wznowienie objęta została decyzja z dnia [...] r. Sam wniosek w zakresie powołanych w nim okoliczności wskazuje, że stanowić miały one uzasadnienie wniosku o stwierdzenie nieważności. W zakresie natomiast podstaw wznowienia postępowania odniesiono się wyłącznie do decyzji z dnia [...] r. Nr [...]. Istotne znaczenie wykazują w szczególności dalsze pisma skarżącej w zakresie żądań sprostowania, jak też składane w tym trybie zaskarżenia. W pismach tych w sposób wyraźny odwołano się do decyzji z dnia [...] r. pomijając w zakresie przedmiotu wznowienia postępowania decyzję z dnia [...] r. Potwierdzenie znajduje to w szczególności w konkluzji pisma z dnia [...] r., w którym wprost w zakresie podstaw wznowienia postępowania wskazano decyzje z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Podstawowe znaczenie wykazuje także treść skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...]r. W treści skargi wyraźnie wskazano bowiem, że Starosta K. w postanowieniu o wznowieniu postępowania wymienił tylko decyzję dotyczącą budynku gospodarczego, nie wymienił natomiast "decyzji dotyczącej" drugiego budynku. Użyta w ramach deklinacji powołanego wyrażenia liczba pojedyncza - "decyzji dotyczącej" w sposób wyraźny wskazuje, że przedmiotem wniosku z dnia [...] r. uczyniona została co najwyżej, choć nie wynika to także wprost z jego treści, decyzja z dnia [...] r. W przypadku zawodowego pełnomocnika, jakim jest radca prawny przyjąć można bowiem, że w sposób precyzyjny formułuje on prezentowane żądania. Za przyjęciem tezy skarżących nie przemawia także przedstawiona w powołanej skardze do sądu okoliczność, że fakt sfałszowania jej podpisu M. Ł. "stwierdziła" przy okazaniu jej dokumentacji, po pięciu miesiącach od dnia złożenia wniosku z dnia [...]r. W konsekwencji nie sposób przyjąć, że wniosek z dnia [...]r. obejmował także swoim zakresem żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]r. W związku z powyższym uznać należy, że organy orzekające prawidłowo ustaliły, że wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]r. strona skarżąca, działając przez pełnomocnika złożyła dopiero w dniu [...] r. Ustalając okoliczność powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, także w sposób właściwy przyjęto, że informację o fałszerstwie, jako podstawie wznowienia postępowania, A. C. i E. C. powzięli najpóźniej w dniu [...] r. W tej dacie skarżący skierowali mianowicie do Wojewody wniosek o podjęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...]r., powołując się w jego treści na postanowienia Prokuratora Rejonowego w K. z dnia [...] roku (sygn. akt: [...]Termin jednego miesiąca na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 K.p.a. nie został zatem dochowany. Nie znajduje więc również uzasadnienia zarzut naruszenia powyższego przepisu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że one także nie znajdują prawnego umocowania. W kwestii naruszenia art. 7, art. 75 § 1 w związku z art. 77 § 1 K.p.a., podkreślić należy, że w ramach konstrukcji prawnej instytucji wznowienia postępowania, obowiązek organu realizacji zasady prawdy materialnej co do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia co do istoty w sprawie, którą zakończono kwestionowaną decyzją ostateczną aktualizuje się dopiero po stwierdzeniu istnienia przesłanek określonych w art. 145 § 1 i 145a K.p.a. W przypadku odmowy uchylenia danej decyzji ostatecznej z uwagi na brak wystąpienia przesłanek wznowienia, postępowanie nie przechodzi do fazy postępowania wyjaśniającego, dotyczącego meritum sprawy. Bezpodstawny jest także zarzut naruszenia art. 147 K.p.a. Jak wskazał organ odwoławczy, okoliczności podniesione przez skarżących być może uzasadniałyby wznowienie z urzędu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty K. z dnia [...] r., jednak realizacji takiego obowiązku organu nie można dopatrywać się w kontekście złożonego przez pełnomocnika skarżących wniosku z dnia [...] r. W zakresie ewentualnej bezczynności organu w zakresie wszczęcia z urzędu określonego postępowania administracyjnego, przepisy prawa administracyjnego regulują bowiem odrębny środek prawny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji.