IV SA/Wa 632/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącego K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] października 2010 r. Wójt Gminy K. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na działce ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w K. W dniu 7 grudnia 2010 r. do Urzędu Gminy K. wpłynęło pismo adresowane do Wójta Gminy K., w którym K. S. wniósł o uchylenie powyższej decyzji z dnia [...] października 2010 r. z uwagi na pominięcie mieszkańców K. w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] października 2010 r. Wnoszący pismo podniósł, że mieszkańcy K. nie zostali w sposób właściwy poinformowani o prawie zgłaszania zastrzeżenia co do budowy przedmiotowej stacji i jej szkodliwego wpływu na środowisko. Podkreślił, że żywo interesuje się kwestiami społecznymi i wielokrotnie śledził ogłoszenia wywieszone na tablicach ogłoszeń w K., jednakże ani razu nie zauważył ogłoszenia dotyczącego postępowania administracyjnego co do budowy wskazanej w decyzji wieży. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznając powyższe pismo K. S. jako odwołanie od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2010r. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tejże decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazało, że stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie, strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Natomiast inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Kolegium podało, że w sprawie niniejszej obwieszczeniem nr [...] z dnia [...] października 2010r. Wójt Gminy K. zawiadomił strony o decyzji kończącej postępowanie. Obwieszczenie to wywieszono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy K., w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń wsi K. Zgodnie zaś z art. 49 k.p.a. zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W konsekwencji powyższego organ odwoławczy stwierdził, że doręczenie decyzji skarżącemu nastąpiło w dniu 4 listopada 2010 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 k. p. a., upłynął zatem w dniu 18 listopada 2010 r. Odwołanie zostało więc wniesione z uchybieniem terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. S., zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez ich niezastosowanie, tj. art. 147, art. 148 § 1 i 2, art. 149 i art. 150 §1 i 2 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podniósł, że organ błędnie uznał pismo złożone w dniu 7 grudnia 2010 r. za odwołanie, pomimo, że z jego treści niezbicie wynika, że jest to wniosek o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżącego świadczy o tym wskazanie, iż nie swej winy nie brał on udziału w postępowaniu, co stanowi przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podał, iż wniosek o wznowienie postępowania złożył do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji w terminie miesiąca od dnia kiedy dowiedział się o wydaniu tejże decyzji. W tej sytuacji wniosek ten winien być rozpatrzony zgodnie z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów postawionych w skardze, organ podniósł, iż skarżący w piśmie z dnia 7 grudnia 2010r. nie wnosił na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. o wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2010r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu pisma nie wskazał kiedy dowiedział się o wydaniu tej decyzji. Nie wskazał, że stała się ona już ostateczną, co uzasadniłoby- zdaniem Kolegium- że pismo to nie jest odwołaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się do badania zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w omówionym zakresie Sąd, doszedł do przekonania, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skarżący w dniu 7 grudnia 2010r. pismem skierowanym do Wójta Gminy K. wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] października 2010r. o ustaleniu inwestycji celu publicznego, dotyczącej stacji bazowej telefonii komórkowej. Podał, iż wniosek swój motywuje tym, że mieszkańcy K. nie zostali w sposób właściwy poinformowani o prawie zgłaszania zastrzeżeń. Ponadto podkreślił, że pomimo aktywnego interesowania się ogłoszeniami umieszczanymi na tablicach ogłoszeń w K., nie zauważył żadnego ogłoszenia dotyczącego przedmiotowej inwestycji. Zgodnie zaś z treścią art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, przy czym stosownie do art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony. Wprawdzie strona w piśmie z dnia 7 grudnia 2010r. nie określiła w sposób bezpośredni żądania wznowienia postępowania, to jednakże sposób zredagowania przez nią pisma, a mianowicie wniosła o uchylenie konkretnie oznaczonej decyzji wydanej przez organ, do którego skierowała pismo z przyczyn odpowiadających w swej treści przesłance wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., obligował organy do dokładnego wyjaśnienia treści żądania strony. Wójt Gminy K., bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie, czy rzeczywiście intencją składającego w/w pismo było odwołanie się od opisanej powyżej decyzji, uznał je za odwołanie i na podstawie art. 133 k.p.a. przesłał wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Kolegium również nie podjęło żadnych czynności, które pozwoliłyby na ustalenie rzeczywistych intencji skarżącego. W ocenie Sądu treść opisanego powyżej pisma, jak również fakt skierowania go do organu pierwszej instancji, nie wskazywały w sposób jednoznaczny, że zamiarem składającego pismo było odwołanie się od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2010r. Autor pisma w sposób jasny się wyraził, iż wnosi o uchylenie w/w decyzji, motywując uniemożliwieniem mu czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem tejże decyzji. W tym miejscu zauważyć wypada, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie utrwalony jest pogląd, że żądanie strony w postępowaniu administracyjnym należy oceniać na podstawie treści pisma. O charakterze pisma decyduje wyłączne strona, zaś organ administracji w razie wątpliwości ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Taki tok postępowania nakazuje zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a., a także wynikający z art. 9 k.p.a. obowiązek należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ich prawa i obowiązki będące przedmiotem postępowania (zob. B. Adamiak (w): B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 363, A. Wróbel (w): M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 434 - 435 oraz tam orzecznictwo). Nie można zaaprobować stanowiska Kolegium wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że brak wskazania przez skarżącego K. S. podstawy prawnej wniosku t,j. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jak również daty uzyskania przez niego informacji o wydaniu zakwestionowanej przez niego decyzji czyniło zasadnym przyjęcie, że pismo skarżącego stanowi odwołanie od wskazanej powyżej decyzji organu pierwszej instancji. Zaznaczyć bowiem należy, że regulacja zawarta w art. 147 k.p.a. nawiązuje do rozwiązań przyjętych w art. 61 § 1 k.p.a. poprzez stwierdzenie, że wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania może nastąpić z urzędu lub na wniosek strony. Jak już powyżej Sąd zaznaczył jedynie w wypadkach określonych w art. 145 § 1 pkt 4 i art. 145a k.p.a., postępowanie może być wszczęte wyłącznie na wniosek strony. Poza wymienionymi ograniczeniami, zasady wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania nie odbiegają od ogólnych zasad wszczęcia postępowania w postępowaniu zwykłym. W szczególności odnosi się to do wymogów formalnych podania zdefiniowanych w art. 63 § 1 k.p.a., z tym że strona, określając przedmiot żądania, musi wskazać co najmniej jedną przesłankę uzasadniającą wznowienie postępowania, wskazaną w art. 145 § 1 i 145a k.p.a. Skarżący w swoim piśmie wskazał na przesłankę wznowienia postępowania, wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z kolei brak wskazania daty powzięcia przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji stanowił brak pisma, który mógł być uzupełniony przez stronę w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W świetle powyższych okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę organ drugiej instancji winien wnikliwie przeanalizować treść pisma K. S. dnia 7 grudnia 2010r.w celu ustalenia, czego w istocie domaga się skarżący. Organ winien mieć przy tym na uwadze twierdzenia skarżącego zawarte w skardze wniesionej do Sądu, z których wynika, iż pismo to nie jest odwołaniem od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2010r. lecz skarżący domaga się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...] położonej w miejscowości K. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 tej ustawy.