VII SA/Wa 799/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. i Wspólnoty Mieszkaniowej "N." [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 61 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) nakazał "H." S. Sp. komandytowa usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wzmocnienie muru znajdującego się na działce nr ewid. [...] na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W., który może stanowić zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, poprzez żebrowe obetonowanie z odcinkowymi płytami fundamentowymi, zagłębionymi poniżej jego posadowienia, zgodnie z zaleceniami opinii technicznej z dnia [...] listopada 2009 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę mgr inż. J. H. w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Od tej decyzji odwołanie złożyli F. Sp. z o.o., i Wspólnota Mieszkaniowa .N." [...], reprezentowani przez radcę prawnego P. W. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując w uzasadnieniu, że poza sporem jest, że przedmiotowy mur powoduje zagrożenie dla ludzi i mienia, w związku z czym koniecznym jest wobec niego zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że opinia techniczna wykonana w listopadzie 2009 r. nie mogła stracić na aktualności. Dokumentacja ta nie zawiera zastrzeżenia co do terminu jej ważności a stosunkowo krótki czas (1 rok) jak na procesy korozyjne nie mógł spowodować istotnych zmian w strukturze muru. Nie można również mówić o ograniczeniu prawa strony postępowania przez organ je prowadzący. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie faktu, że w terminie 7 dni od doręczenia zawiadomienia z dnia 18 października 2010 r. stawiła się w Powiatowym Inspektoracie W. upoważniona osoba celem przeglądania akt Pracownik prowadzący sprawę był wówczas na urlopie i akt nie udostępniono. Jednocześnie poinformowano zainteresowanego, że z aktami będzie można zapoznać się w dniu 4 listopada 2010 r. W ocenie organu II instancji wyznaczony 7-dniowy termin nie jest terminem zawitym lecz instrukcyjnym, mającym na celu dyscyplinowanie postępowania. Wobec nieobecności pracownika organ wstrzymał wydanie decyzji do upływu terminu, w którym poinformowano osobę zainteresowaną o możliwości zapoznania się z aktami. Przedstawiciel pełnomocnika z tej możliwości nie skorzystał i w dniu 4 listopada 2010 r. nie stawił się w siedzibie Inspektoratu. Tym samym w przekonaniu organu odwoławczego nie naruszono przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W skardze skierowanej do sądu pełnomocnik obu skarżących stron wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, względnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie art. 10 § 1 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zapewnienia Skarżącym możliwości zapoznania się przed wydaniem decyzji z całością zebranego materiału dowodowego oraz wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego; naruszenie art. 136 w zw. z art. 85 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nie przeprowadzenie przez organ II instancji dodatkowego postępowania dowodowego w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, w szczególności poprzez nie przeprowadzenie dodatkowych oględzin mających na celu stwierdzenie faktycznego stanu technicznego przedmiotowego muru granicznego, naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia w jakim stanie technicznym znajduje się przedmiotowy mur graniczny; W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględnioniona. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania kontrolowanego rozstrzygnięcia. Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011r. wydaną na podstawie art. 66 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) a nakazującą właścicielowi nieruchomości obowiązek usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym muru usytuowanego na działce ewid. nr 8. Art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego stanowiący materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowi, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wskazać trzeba, iż art. 66 ustawy Prawo budowlane znajduje się w Rozdziale 6 wymienionej ustawy zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych" . Przez pojęcie "utrzymanie" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Zauważyć również należy, że przepis art. 66 służy usunięciu nieprawidłowości (nieodpowiedniego stanu technicznego) powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Przepis art. 66 Prawa budowlanego nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 ustawy i dodaje element pozwalający organom nadzoru budowlanego na skuteczne egzekwowanie jego wykonalności. Należy również zauważyć, że konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot: "... właściwy organ wydaje decyzję nakazującą..." wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści art. 66 pkt 1-3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Kwestionowanym rozstrzygnięciem, utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] , nakazującą "H." S. Sp. komandytowa usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wzmocnienie muru znajdującego się na działce nr ewid. [...] na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W., który może stanowić zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, poprzez żebrowe obetonowanie z odcinkowymi płytami fundamentowymi, zagłębionymi poniżej jego posadowienia, zgodnie z zaleceniami opinii technicznej z dnia 10 listopada 2009 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę mgr inż J. H. w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Przedstawiona opinia techniczna zalecała wzmocnienie muru poprzez jego żebrowe obetonowanie z odcinkowymi płytami fundamentowymi, zagłębionymi poniżej jego posadowienia. Alternatywnym rozwiązaniem wskazanym przez rzeczoznawcę była rozbiórka muru i wykonanie nowego o lekkiej konstrukcji żelbetowej. Skoro więc przedmiotowy mur powoduje zagrożenie dla ludzi i mienia, w związku z czym koniecznym było zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów skargi i naruszenia art. 10, art. 7 i 77 oraz art. 136 K.p.a. Sąd zauważa ,że strony skarżace czynnie uczestniczyły w postępowaniu przed organem I instancji a organ odwoławczy mógł nie przeprowadzać dodatkowego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 136 Kpa, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez PINB W. jest wystarczający dla rozpatrzenia sprawy, a strony nie udzieliły organowi informacji na okoliczność zmiany stanu faktycznego. Zatem nie można się zgodzić z zarzutem skargi , że w sprawie miało miejsce takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przy czym wskazać należy że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości zagrażających ludziom i mieniu leży również w intewresie strony skarżacej której nieruchomość bezpośrednio styka się z przedmiotowym murem. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.