II SA/Ke 296/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011r. sprawy ze skargi R.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewody na rzecz R.P. kwotę 740 ( siedemset czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda decyzją z dnia 1 marca 2011r. znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania R. P. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 grudnia 2010r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. P. i F. S. pozwolenia na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę o kondygnację poddasza budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrzną instalacją wod.-kan. i elektryczną na działce nr 518/2 i części działki nr 518/1 położonych przy ul. S. w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny. Wnioskiem z dnia 4 października 2010r. A. P. i F. S. wystąpili do Urzędu Miasta o wydanie pozwolenia na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę o kondygnacje poddasza, budynku mieszkalnego przy ul. S. w K., załączając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działką, decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30.04.2010r. o warunkach zabudowy przeniesioną na A. P. i F. S. decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21.07.2010r. oraz projekt budowlany inwestycji. Po usunięciu stwierdzonych przez organ nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym, Prezydent Miasta decyzją z dnia 22 grudnia 2010r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił wnioskodawcom pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołał się R. P. zarzucając organowi I instancji błędną analizę przesłaniania budynku na działce nr 597 na skutek nadbudowy, niezachowanie wymogów § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołujący kwestionował sposób odprowadzenia wód opadowych z połaci dachu, rozbudowę budynku, który nie jest usytuowany całą szerokością w granicy działki oraz możliwość wykonania ściany grubości 12 cm w granicy z działką nr 597 bez naruszenia własności tej działki. Rozpatrując odwołanie Wojewoda nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ przytoczył brzmienie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego określającego czynności organu przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wskazując, że wszelkie wymogi określone tym przepisem zostały spełnione. W uzasadnieniu podniesiono, iż przedmiotowa inwestycja usytuowana jest w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, w odniesieniu do której regulacja § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 powołanego rozporządzenia z 2002r. dopuszcza sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z działką budowlaną, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16m oraz rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji wynika, że wnioskowany do przebudowy, nadbudowy i rozbudowy budynek mieszkalny o nieregularnym kształcie jest usytuowany ścianą północno-wschodnią przy granicy z działką nr 597. Szerokość działki inwestorów wynosi 15,85m, rozbudowywana część budynku znajduje się w głębi terenu, przy granicy z działką nr 597. Projekt przewiduje nadbudowę o jedną kondygnację, w ścianie usytuowanej w granicy brak jest otworów okiennych i drzwiowych. Powyższe okoliczności wskazują, że rozbudowa i nadbudowa budynku w granicy działki jest zgodna z warunkami określonymi w § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 cyt. rozporządzenia. W oparciu o przedłożoną analizę wykonaną przez uprawnionego projektanta ustalono, że podwyższenie ściany budynku mieszkalnego nie spowoduje zacieniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku usytuowanym na działce nr 597, w związku z tym nie zostaną naruszone przepisy § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. Projektowany budynek znajduje się w odległości 8m od budynku usytuowanego na sąsiedniej działce, posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o odpowiedniej klasie odporności ogniowej (EI 60), wyprowadzoną ponad pokrycie dachu na wysokość 30cm, zgodnie z § 272 ust. 3, § 271, § 235 ust. 2 i ust. 3 cyt. rozp. Nadto projekt budowlany jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia i został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów wskazano, że odprowadzanie wód z połaci dachu odbywać się będzie rynną umieszczoną przy ścianie oddzielenia przeciwpożarowego, a następnie rurą spustową na teren działki inwestorów. Skargę na decyzję Wojewody z dnia 1 marca 2011r. wniósł R. P. domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa w zw. z art. 140 kpa i art. 144 kc przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia sprawy, skutkującego przyjęciem, że: 1. rozbudowa budynku mieszkalnego nie spowoduje zmiany wymiarów tego budynku skutkującą niezachowaniem wymaganych prawem odległości pomiędzy sąsiadującymi budynkami, 2. podwyższenie ściany budynku nie ograniczy naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na działce nr 597, 3. ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie spełnia wymagań klasy odporności ogniowej EI 60. 4. zsuwanie się śniegu z dachu stanowi zagrożenie ludzi i mienia na działce nr 597. 5. rozbudowa, przebudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego na dzialce wpłynie niekorzystnie na możliwości rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 597. Do skargi załączono opinię rzeczoznawcy budowlanego, dr inż. J. S. Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 27 maja 2011r. skarżący zakwestionował projekt budowlany w zakresie w jakim nie zawiera oceny technicznej obejmującej ocenę aktualnych warunków geologiczno-inżynierskich. Nie dokonano jego zdaniem, obliczeń sprawdzających czy projektowana nadbudowa przeniesie dodatkowe obciążenia przypadające na mur i fundament. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga znajduje usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Zaprezentowanego w zaskarżonym orzeczeniu stanowiska organów administracji co do możliwości rozbudowy, przebudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 518/2 i części działki nr 518/1 zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania terenu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ stosownie do treści art. 35 ustawy ma wynikający z ust. 1 pkt 2 powołanego przepisu obowiązek sprawdzenia m.in. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Do tych przepisów zalicza się rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm. – zwanego dalej rozp.). W § 12 rozp. zostały określone warunki usytuowania budynków w stosunku do granicy z działką sąsiednią, mające na celu zapewnienie podstawowych warunków użytkowych i bezpieczeństwa w zabudowie, w korelacji do innych przepisów rozporządzenia, dotyczących oświetlenia dziennego pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (§ 13) i nasłonecznienia określonych pomieszczeń (§ 60) oraz bezpieczeństwa pożarowego (§ 271 i 273), z uwzględnieniem prawidłowości zabudowy danej działki oraz obszaru jej oddziaływania na teren działek sąsiednich. Zgodnie z ust. 3 § 12 w zabudowie jednorodzinnej, dopuszcza się: pkt 1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednia działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16m, pkt 3) rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Analiza powyższych zapisów rozporządzenia prowadzi do stwierdzenia, że w zabudowie jednorodzinnej, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16m można sytuować, a więc zbudować nowy budynek w granicy działki. Natomiast warunkiem rozbudowy już istniejącego na takiej działce budynku, usytuowanego w granicy działki jest to, aby na skutek rozbudowy nie doszło do zmiany jego wymiarów w pasie przygranicznym o szerokości 3m. Za nieuzasadniony uznać należy pogląd organu, jakoby pkt 1 ust. 3 art. 12 wykluczał stosowanie punktu 3 tego przepisu do działek o szerokości mniejszej niż 16m. Takie bowiem wyłączenie nie wynika wprost z regulacji zawartej w art. 12 ust. 3 pkt 3 ani do takiej wykładni nie mogą prowadzić względy celowościowe. Przeciwnie, gdyby uznać, iż pkt 3 nie znajduje zastosowania do przewidzianych w nim inwestycji na działkach o szerokości mniejszej niż 16m, mogłoby to prowadzić do możliwości nadbudowy budynków usytuowanych na takich działkach tuż przy granicy o dowolna ilość kondygnacji. Reasumując, zdaniem składu orzekającego przepis § 12 ust. 3 pkt 1 dotyczy możliwości budowy nowego budynku mieszkalnego na działce o szerokości mniejszej niż 16m, natomiast pkt 3 unormowania zawartego w § 12 ust. 3 dotyczy wszystkich wymienionych w nim rodzajów inwestycji, prowadzonych zarówno na działkach szerokich jak i na działkach o szerokości mniejszej niż 16m. Z załączonego do projektu budowlanego projektu zagospodarowania terenu wynika, że inwestor planuje rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego wzdłuż granicy, co powoduje, że w pasie o szerokości 3m wzdłuż granicy, nie zostaną zachowane dotychczasowe wymiary budynku. W ocenie Sądu taka rozbudowa, jest niedopuszczalna, albowiem narusza warunki określone w § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia. Odmiennego stanowiska nie uzasadnia przyjęcie, iż szerokość działki inwestora nie przekracza 16m, co zdaniem organu świadczy o możliwości rozbudowy zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania terenu. Jak już bowiem wyżej podniesiono, w świetle regulacji zawartej w § 12 ust. 3 pkt 3 rozp. przy projektowanej rozbudowie szerokość działki, na której znajduje się budynek nie ma znaczenia. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż zarówno organ II jak i organ I instancji dokonali wadliwej interpretacji § 12 ust. 3 pkt 1 i 3 rozporządzenia w zakresie odnoszącym się do zagospodarowania działki i rozbudowy budynku mieszkalnego uznając, że będący częścią projektu budowlanego - projekt zagospodarowania terenu nie narusza warunków określonych tymi przepisami. Z tego względu doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, które miało wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ponownym postępowaniu organy winny mieć na względzie zaprezentowaną przez Sąd wykładnię przepisów w zakresie wyżej wskazanym i dać temu wyraz oceniając przedłożony przez inwestorów projekt budowlany. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, art. 135, art. 152 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji. .