IV SAB/Wr 17/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 2 lutego 2011 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia bezczynności organu. W piśmie z dnia 17 marca 2011 r. skarżący, odpowiadając na pismo stwierdził, że w dniu 28 września 2010 roku, skarżący złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., o wydanie zaświadczenia zawierającego w swojej treści wysokość podstawy wymiaru funkcjonariusza policji, jak w skardze, na dzień 1 marca 2010 r.. Ten, postanowieniem Nr [...], z dnia 5 października 2010 r. odmówił wydania takowego zaświadczenia. Wobec tego w dniu 19 października 2010 r. skarżący odwołał się do Komendanta Głównego Policji, który uchylił wcześniejszą decyzję i stwierdził "... to Komendant Powiatowy Policji w J. zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277, ze zm.) byłby organem właściwym do ustalenia uposażenia funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku naczelnika Sekcji Kryminalnej w jednostce mu podległej...". W tej sytuacji, dnia 31 grudnia 2010 r. skarżący zwrócił się do organu Komendanta Powiatowego Policji w J., o wydanie żądanego zaświadczenia. Kopią pisma kierunkowego, z dnia 5 stycznia 2011 r., organ Komendanta Powiatowego Policji w J., powiadomił skarżącego, że wniosek jego został przekazany do organu Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., który wcześniej wydał odmowną decyzję w tej sprawie, a którą to Komendant Główny Policji uchylił. Zdaniem skarżącego zgodnie z art. 217 § 3 Kpa "... Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni". Z dokumentów wynika, że wniosek skarżącego wpłynął do KPP w J. dnia 4 stycznia 2011 r.. Uwzględniając art. 217 & 3 Kpa termin upłynął dnia 11 stycznia 2011 r. Tymczasem, nie mogąc doczekać się odpowiedzi z KPP w J., dnia 21 stycznia 2011 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego i Powiatowego Policji, z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższe, dnia 4 lutego 2011 r. Komendant Policji w J. wydał "postanowienie", opisane w skardze, które skarżący otrzymał dnia 7 lutego 2011 r., czyli po 38 dniach. Na powyższe postanowienie, dnia 10 lutego 2011 r. skarżący wystosował zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. jako organu II stopnia. Zażalenie to, Komendant Powiatowy przesłał do KWP we W. dnia 16 lutego 2011r., za L.dz. [...] natomiast przedmiotową skargę przesłał do WSA dnia 21 lutego 2011 r. czyli posiadał wiedzę, że skarżący zgodnie z pouczeniem odwołał się do organu II stopnia jednak w swoim ustosunkowaniu się do skargi twierdzi, że skarżący nie dopełnił ścieżki dwuinstancyjności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 p.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skarga w powyższej sprawie dotyczy bezczynności organu w przedmiocie załatwienia wniosku o wydania zaświadczenia żądanej treści. W związku z tym, że w dniu 4 lutego 2011 r., właściwy do rozpatrzenie tego wniosku organ – Komendant Powiatowy Policji w J. rozpatrzył ten wniosek i wydał decyzję, nr [...], postępowanie w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skutkuje to zgodnie z art. 161 § 1 i 2 p.p.s.a. umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.