VI SA/Wa 824/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-06-07

Skład orzekający: Izabela Głowacka - Klimas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy do rozpoznania sprawy dotyczącej nałożenia kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jeśli skarżący ma siedzibę w innym województwie, a weszło w życie rozporządzenie zmieniające właściwość miejscową sądów?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania sprawy, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. sprawy dotyczące nałożenia kar pieniężnych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego podlegają rozpoznaniu przez sąd właściwy miejscowo według miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej. Skoro skarżący miał siedzibę w Lublinie, sprawa została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Stan faktyczny
Skarżący B. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Sąd, po analizie przepisów rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r. zmieniającego właściwość miejscową sądów w sprawach dotyczących kar pieniężnych nakładanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, stwierdził swoją niewłaściwość. Skarżący miał siedzibę w Lublinie, co czyniło właściwym do rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Dnia 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r., nr 89, poz. 506), dalej Rozporządzenie. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., nr 125, poz. 874, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie zaś do § 2 Rozporządzenia, sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono terminy rozprawy. Wobec powyższych przepisów oraz w konsekwencji tego, że skarżący ma siedzibę w L. (woj. [...]), właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło