II OZ 467/11

II OZ 467 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 231/11 w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. W. i R. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wstrzymania użytkowania autostrady postanawia oddalić zażalenie. II OZ 467 / 11 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011 r. Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie określił należny w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. wpis sądowy na kwotę 500 złotych stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wezwał skarżącego R. W. do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył R. W., uznając, że jest ono wadliwe, gdyż w sprawie występuje drugi skarżący J. W., stąd kwota wpisu winna wynosić po 250 złotych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z treścią art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, z tym że w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, w przeciwnym bowiem razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stwierdzić trzeba, iż przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne np. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa własności nieruchomości. Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie, a uiszczenie przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia. Odmienna sytuacja ma miejsce natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego, kiedy to każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 601). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2009 r., odmawiającą "wydania nakazu wstrzymania użytkowania odcinka autostrady A-4 Zgorzelec- Krzyżowa od km 00+000 do km 51-400". J. W. jako właściciel 12 działek, a R. W. jako właściciel 5 działek, posadowionych w sąsiedztwie autostrady A-4 Zgorzelec- Krzyżowa od km 00+000 do km 51+400, wnieśli skargę na powyższą decyzję. Jak wynika z akt sprawy wymienione działki nie stanowią jednak ich wspólnej własności, a są przedmiotem indywidualnej własności każdego ze skarżących. Prawa i obowiązki skarżących nie są im zatem wspólne. W sprawie zachodzi więc po stronie skarżących współuczestnictwo formalne, związane ze wspólnotą celów, ale nie praw i obowiązków. W związku z powyższym skoro przedmiotowa skarga winna być traktowana jako dwie odrębne skargi oraz uwzględniając przedmiot sprawy uznać należało, iż w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określono wysokość wpisu i jego podstawę prawną. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.