V SA/Wa 1492/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Z. S.A. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Z. S.A. w O. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 9 maja 2008r. upoważnione do reprezentacji Z. SA w O. osoby złożyły w jej imieniu za pośrednictwem Regionalnego Oddziału ARiMR - na podstawie ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Regionalnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz.U. Nr. 64 poz.427), wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Po pozytywnym wyniku wstępnej weryfikacji, podczas weryfikacji kompletności i poprawności, zgodności z zasadami, weryfikacji krzyżowej oraz weryfikacji limitu pomocy, stwierdzono braki wniosku skutkujące koniecznością dokonania uzupełnień w trybie przewidzianym §10 ust 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. ( Dz. U Nr 200 poz. 1444). W wyznaczonym przez organ, a przewidzianym powyższym przepisem rozporządzenia 21 dniowym terminie skarżąca złożyła pismo w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy. W wyniku dalszej weryfikacji wniosku ponownie okazało się niezbędne dalsze uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy, w tym również o część dokumentów, która nie została uzupełniona po pierwszym wezwaniu do usunięcia braków formalnych. W związku z powyższym pismem z 25 marca 2009r. wysłanym 31 marca 2009r. Agencja wezwała ponownie Spółkę o usunięcie braków wniosku przez jego dalsze uzupełnienie o wskazane dokumenty i informacje. W dniu 27 kwietnia 2009 r. wpłynęło do Agencji pismo w przedmiocie ponownego uzupełnienia wniosku. Z uwagi na fakt braku zwrotnego poświadczenia odbioru pisma Agencji z 25 marca 2009r. skierowanego listem poleconym do Spółki, organ zwrócił się do PPUP- Poczty Polskiej wszczynając procedurę reklamacyjną odnośnie przesyłki poleconej o stosownym numerze nadanej 31 marca 2009r., zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków wniosku. Po uzyskaniu w dniu 3 czerwca 2009r., od Poczty Polskiej informacji, iż reklamowana przesyłka została adresatowi doręczona w dniu 3 kwietnia 2009r. organ ustalił, że ostateczny termin – 21 dni do złożenia przez Spółkę ponownych uzupełnień wniosku mijał 24 kwietnia 2009r. Tym samym złożone przez Spółkę w dniu 27 kwietnia 2009r. uzupełnienia wniosku nie uzasadniały, w ocenie organu, jego dalszego rozpoznania. W tej sytuacji Agencja zakończyła rozpatrywanie wniosku Spółki podejmując decyzję o odmowie przyznania pomocy w oparciu o §10 ust 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. Rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy z podaniem przyczyn tej odmowy wydane na podstawie art. 22 ust 3 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich organ zawarł w piśmie z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...]. W dniu 6 lipca 2009r., Z. S.A. w O. działając na podstawie art. 52 §3 w związku z art. 3 §2 pkt 4 i art. 146 §1 ustawy p.p.s.a. wezwały Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności z [...] czerwca 2009r. – odmowy przyznania pomocy i przyznania wnioskodawcy pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości podstawowej produkcji rolnej i leśnej", na podstawie wniosku, który wpłynął do ARiMR 9 maja 2008r. W uzasadnieniu swego stanowiska Spółka podniosła, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy zostało jej doręczone w dniu 6 kwietnia 2009r. i w przewidzianym terminie tj. 27 kwietnia 2009r. uzupełnione i poprawione dokumenty zostały złożone w Agencji. Podkreśliła, powołując się na orzecznictwo WSA, że jedynym dowodem doręczenia wezwania jest zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki opatrzone własnoręcznym podpisem adresata i datą odbioru przesyłki wpisaną przez adresata. Zarzuciła, że Agencja nie wyjaśniła dokładnie kwestii doręczenia wezwania, skoro wnioskodawca podkreśla, że zwrotne poświadczenie odbioru pokwitował 6 kwietnia 2009r. W załączeniu Spółka przedstawiła wyciąg z dziennika korespondencji, w którym korespondencja z ARiMR z dnia 25 marca 2009r. w sprawie wniosku pomocowego wpisana została pod datą wpływu w dniu 6 kwietnia 2009r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] września 2009r. rozpatrzył negatywnie wezwanie Spółki, stwierdzając, iż nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przy rozpoznaniu wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Organ wyjaśnił, iż w odpowiedzi na drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku /złożenia wyjaśnień w wymaganym terminie nie złożono kompletnej dokumentacji do wniosku. Powołując się na wynik postępowania reklamacyjnego i złożony przez Pocztę Polską duplikat zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki pocztowej wskazał, że za datę jej doręczenia należy uznać 4 kwietnia 2009r. Tym samym w świetle przepisu §10 ust 5 rozporządzenia wykonawczego brak jest, zdaniem organu podstaw do stwierdzenia, iż doszło do naruszenia prawa i przywrócenia wniosku do ponownej oceny. W dniu 4 września 2009r. Z. S.A. w O. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu skargę na akt z zakresu administracji publicznej - rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2009r. w sprawie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Wskazując za podstawę działania art. 50, art. 53 §2 w związku z art. 3 §2 pkt 4 ustawy p.p.s.a Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i zasądzenie kosztów postępowania. Z uzasadnienia skargi wynika, że wnioskodawca kwestionuje prawidłowość ustalenia organu, iż składając w dniu 27 kwietnia 2009r. uzupełnienie wniosku uchybił zakreślonemu przez organ, a wynikającemu z przepisów rozporządzenia wykonawczego terminowi. Zarzuca, że wbrew art. 39 kpa i art. 26 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. prawo pocztowe ( Dz. U. Nr. 130 poz. 1188) oraz §35 ust1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004r. w sprawie warunków wykonywania usług pocztowych ( Dz. U. Nr 5 poz. 34 ze zm.) Agencja przyjęła ,że wezwanie doręczono skarżącemu wcześniej niż je otrzymał, nie podając na podstawie czego dokonała takich ustaleń. Spółka podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko, iż stosowne zobowiązanie doręczone jej zostało w dniu 6 kwietnia 2009r. W dalszej części skargi Spółka podniosła, że Agencja nie wskazała na jakiej podstawie Centrala Agencji, a nie [...] Oddział Regionalny rozpoznała wniosek skoro w myśl § 8 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. ( Dz. U. Nr 200 poz. 1444 ze zm ) wniosek o przyznanie pomocy należało składać w Oddziale Regionalnym ARiMR, a ponadto nie wskazano umocowania do działania w imieniu organu osoby, która podpisała pismo z [...] czerwca 2009r. o odmowie udzielenia pomocy. Swoje stanowisko skarżąca podtrzymała również w piśmie procesowym z 23 października 2009r. rozwijając argumenty co do nieprawidłowego przyjęcia przez organ, iż wystawiony przez pocztę dokument określony jako "duplikat" nie zawierający imienia i nazwiska funkcjonariusza urzędu pocztowego potwierdzającego doręczenie, nie wymieniony w przepisach kpa ani w wewnętrznych przepisach normujących usługi pocztowe nie jest dowodem doręczenia w rozumieniu art. 45, art. 46§1 i §2 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Co do zarzutu braku wskazania podstawy prawnej rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy w przedmiotowym działaniu przez Centralę Agencji, a nie [...] Oddział Regionalny organ powołał art. 8 ust 1 i 2 ustawy z 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. Nr 98 poz. 634 ze zm ), zgodnie z którym organem Agencji jest Prezes. W zakresie przewidzianym natomiast § 8 ust 1 rozporządzenia z 17 października 2009r. na oddziały regionalne ARiMR nałożony został jedynie obowiązek przyjęcia wniosków o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego działania. Wskazując na podział zadań pomiędzy poszczególne komórki Centrali i kompetencje do podejmowania decyzji w zakresie odmowy bądź przyznania pomocy w imieniu organu przez poszczególnych pracowników Prezes Agencji przedstawił zarządzenie nr 37/2007 Prezesa Agencji w sprawie ustalenia regulaminu organizacyjnego ARiMR i pełnomocnictwo dla T. K., który podejmował zaskarżone rozstrzygnięcie i którego podpis figuruje pod zaskarżonym pismem . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie organu z [...] czerwca 2009r. Sąd uznał skargę za uzasadnioną jednakże nie podzielił w całości podniesionych w niej zarzutów. W tym miejscu należy przypomnieć, że podstawę wsparcia finansowego w ramach przedmiotowego działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 stanowią przepisy ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U Nr 64 poz. 427). Zgodnie z art. 6 ust 1 pkt 3 tego aktu w przypadku przedmiotowego działania zadania jego wdrażania wykonuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Pomoc w ramach tego działania jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności w formie pisemnej – art. 22 ust 1 ustawy. Zgodnie natomiast z art. 22 ust 2 ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów kpa, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy w ramach przedmiotowego działania określają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U Nr 200 poz.1444), wydanego na podstawie delegacji wynikającej z art. 29 ust 1 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007r. Spór w sprawie niniejszej powstał na tle zastosowanej przez organ procedury wynikającej z §10 ust 4 pkt 2 i rozstrzygnięcia przewidzianego w §10 ust 5 rozporządzenia wykonawczego. W tym miejscu wskazać należy, iż wcześniej wniosek skarżącej po pozytywnym wyniku wstępnej klasyfikacji podczas weryfikacji kompletności i poprawności, zgodności z zasadami, weryfikacji krzyżowej oraz weryfikacji limitu pomocy częściowo uzupełniony został przez Spółkę w trybie przewidzianym §10 ust 3 rozporządzenia tj. w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Również bezsporne jest, że na dalszym etapie weryfikacji organ ustalił, że wniosek wymaga kolejnego uzupełnienia, a nadto nie zostały usunięte wszystkie braki poprzedniego wezwania. Stosując normę zawartą w §10 ust 4 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z którą jeżeli wnioskodawca pomimo wcześniejszego wezwania do usunięcia braków nie usunął wszystkich braków Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania (chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy), organ pismem z 25 marca 2009r. wezwał Spółkę do ponownego uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy. Stosowne pismo wraz z uzupełnieniem wniosku Spółka złożyła 27 kwietnia 2009r. Organ przyjąwszy za datę doręczenia zobowiązania dzień 3 kwietnia 2009r. wynikający z pisma Poczty Polskiej i "duplikatu" dowodu doręczenia wezwania, nadesłanych w trybie postępowania reklamacyjnego uznał, że termin ten upłynął w dniu 24 kwietnia 2009r. Tym samym pismo Spółki wraz z uzupełnieniem braków wniosku złożone 27 kwietnia 2009r., w jego ocenie uzasadniało rozstrzygnięcie o którym mowa w § 10 ust 5 rozporządzenia. Zgodnie bowiem z jego treścią jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków Agencja nie przyznaje pomocy. W ocenie skarżącej natomiast braki wniosku zostały przez nią uzupełnione w zakreślonym terminie bowiem stosowne wezwanie zostało jej doręczone w dniu 6 kwietnia 2009r., na dowód czego przedstawiła wyciąg z książki korespondencji. Tym samym uzupełniony przez nią wniosek w dniu 27 kwietnia 2009r. został dokonany w zakreślonym przez organ terminie 21 dni i nie uzasadniał przyjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem Spółki, skoro organ nie dysponuje zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki z własnoręcznym podpisem adresata i umieszczoną przez niego datą odbioru, przedłożony przez Pocztę Polską "duplikat" dowodu doręczenia nie może spełniać funkcji dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki w określonej dacie. Tym samym spór w sprawie niniejszej sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy braki formalne wniosku zostały przez Spółkę uzupełnione w terminie, co uzasadniałoby dalszą procedurę i weryfikację wniosku, czy też Agencja prawidłowo przyjęła w oparciu o uzyskane w sprawie informacje w odpowiedzi na reklamację usługi pocztowej fakt doręczenia wezwania Spółce w dniu 3 kwietnia 2009r., co z kolei uzasadniałoby rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy. W tym miejscu, przypomnieć należy, że kwestię doręczeń regulują przepisy rozdziału 8 mającego w sprawie zastosowanie kodeksu postępowania administracyjnego ( art. 39 i następne kpa), jak również art. 26 ustawy z 12 czerwca 2003r. prawo pocztowe (Dz.U 2008r. Nr 189 poz. 1159) oraz §35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych ( Dz.U. 2004 Nr 5 poz. 34). Kwestii doręczeń dużo uwagi i miejsca poświęca również orzecznictwo sądowe i administracyjne. Niewątpliwie dowodem doręczenia przesyłki rejestrowanej (a taką jest pismo doręczane z zastosowaniem zwrotnego poświadczenia odbioru) jest owo zwrotne poświadczenie odbioru zawierające własnoręczny podpis adresata lub osoby upoważnionej do odbioru przesyłki oraz datę jej odbioru. Prawidłowo sporządzone pokwitowanie odbioru będzie spełniało funkcję dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki oraz datę jej doręczenia. Nie oznacza to jednak, że w przypadku braku takiego dowodu nie można przyjąć zgodnego prawem doręczenia przesyłki rejestrowanej. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 13 października 2003r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego ( Dz.U 2003 Nr 183 poz. 1795) określa między innymi okoliczności, w których powszechną usługę pocztową uważa się za niewykonaną, a także szczegółowy tryb postępowania reklamacyjnego w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego. W sprawie niniejszej wobec braku zwrotnego potwierdzenia odbioru organ skorzystał z trybu przewidzianego powyższym rozporządzeniem i wszczął prawidłowo postępowanie reklamacyjne. W jego wyniku pismem Poczty Polskiej z 29 maja 2009r. reklamacja została uznana za nieuzasadnioną, bowiem reklamowana przesyłka została doręczona jak wskazano w dniu 3 kwietnia 2009r.i odebrana przez upoważnionego pracownika. W załączeniu przedstawiono duplikat zwrotnego poświadczenia odbioru opatrzony pieczęcią Urzędu Pocztowego O. 2, gdzie wpisano jako odbiorcę przesyłki J. K. - sekretarkę oraz datę 3 kwietnia 2009r. O ile można przyjąć za właściwe rozstrzygnięcie uznania reklamacji za nieuzasadnioną, gdyż istotnie reklamowana przesyłka została adresatowi doręczona, czego notabene nigdy nie kwestionował to dalsze postępowanie organu, po wezwaniu go do usunięcia naruszenia prawa w zakresie ustalenia i przyjęcia daty jej doręczenia świetle argumentów przedstawionych przez stronę, a zarazem informacji poczty i dołączonego dokumentu uzasadnia zarzut strony braku wystarczającej analizy faktycznej i prawnej odpowiedzi poczty na reklamację i dokumentu określonego jako duplikat. Dokument ten bowiem jak słusznie zauważa strona skarżąca nie może służyć jako dowód doręczenia w świetle art. 46 kpa jak również być dowodem potwierdzenia odbioru przesyłki rejestrowanej przez osobę i w dacie na nim wskazanej w świetle §10 i § 35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004r. W świetle zarzutu Spółki co do nieprawidłowo przyjętej przez organ daty doręczenia wezwania również informacja Poczty w odpowiedzi na złożoną reklamację nie spełnia wymogów o których mowa w § 9 ust 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 13 października 2003r., poprzez brak uzasadnienia faktycznego i wyjaśnienia na podstawie jakich dokumentów bądź zapisów ustalona została przez pocztę data doręczenia przesyłki. Brak wyjaśnienia sprawy w powyższym zakresie czyni uzasadnionym zarzut naruszenia przepisów postępowania art. 46 kpa w zw. z art. 22 ust 2 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich ( Dz. U Nr 64 poz. 427) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy i uzasadnia na podstawie art. 146 §1 p.p.s.a uchylenie zaskarżonego aktu. Wskazać bowiem należy w tym miejscu, jak przyjął WSA w Krakowie w wyroku z dnia 5 marca 2008r w sprawie sygn. akt III SA/Kr16/08, że obowiązek udokumentowania prawidłowego doręczenia decyzji ciąży na organie administracyjnym skoro organ ten wyciąga z tego faktu negatywne dla strony konsekwencje; strona natomiast nie ma obowiązku udowadniania, kiedy przesyłkę otrzymała. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Agencja przeprowadzi dodatkowe postępowanie wyjaśniające celem ustalenia daty doręczenia spornej przesyłki w oparciu o informacje Poczty Polskiej. W tym pomocne mogą się okazać poświadczone kserokopie kart doręczeń co pozwoli odnieść się do zarzutów strony podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i ustalenia kiedy sporna przesyłka rzeczywiście została stronie, zgodnie z wymogami prawa, doręczona. Nie okazały się natomiast zasadne zarzuty skargi dotyczące rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy w działaniu " Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej przez niewłaściwy organ tj. Prezesa Agencji, a nie jak wywodzi strona Dyrektora [...] Oddziału ARiMR. W tej części Sąd podziela stanowisko organu, zgodnie z którym w §8 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. nałożony został jedynie na oddziały regionalne Agencji, właściwe ze względu na miejsce realizacji operacji, obowiązek przyjęcia wniosków o przyznanie pomocy, co nie oznacza kompetencji do podejmowania rozstrzygnięć w tym zakresie. Skoro zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania zadań w przedmiotowym działaniu art. 6 ust 1pkt 3 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich....( Dz. U. Nr 64 poz.427) powierza Agencji, to za ich wykonanie odpowiada jej organ, którym jest Prezes Agencji. Powyższe wynika z art. 8 ust 1 i 2 ustawy z 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz.U Nr 98 poz. 633 ze zm.) Wedle brzmienia § 2 Statutu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 czerwca 2009r. w sprawie nadania statutu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 23 czerwca 2009r.), wydanego na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – Prezes Agencji działa przy pomocy nie więcej niż pięciu zastępców Prezesa oraz dyrektorów oddziałów regionalnych i kierowników biur powiatowych. W czasie nieobecności Prezesa lub czasowej niemożności wykonywania przez niego obowiązków działalnością Agencji kieruje i reprezentuje ją na zewnątrz zastępca wyznaczony przez Prezesa. Zgodnie z art. 268 a kpa organ administracji publicznej może upoważnić pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. W sprawie niniejszej w dniu 22 maja 2009r. Prezes Agencji działając w jej imieniu i na jej rzecz udzielił pełnomocnictwa pracownikowi Agencji T. K. do reprezentowania organu przy przyznawaniu i odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Mając właściwe umocowanie i działając w oparciu między innymi o Zarządzenie nr 37 /2007 w sprawie ustalenia regulaminu organizacyjnego ARiMR, w którym określono m.in. zakres zadań komórek organizacyjnych wchodzących w skład Centrali ( zadania dotyczące wykorzystania środków w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 powierzono Departamentowi Obsługi Wniosków i Odwołań ) funkcjonariusz organu, pracownik Departamentu Obsługi Wniosków i Odwołań –T. K. był osobą właściwe umocowaną do podjęcia zaskarżonego aktu. Mając jednakże na uwadze wcześniejsze rozważania i uwzględniając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach, na które składa się zwrot uiszczonego wpisu i wynagrodzenie radcy prawnego wydał w oparciu o art. 200 p.p.s.a.