II SA/Gd 394/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A P. N. Spółka jawna w R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalność zażalenia w sprawie wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. W dniu 26 kwietnia 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił strony, w tym "A" Spółkę w R., o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie elektronicznej wagi samochodowej usytuowanej na działce nr [...] [...] obręb [...] w R., przy ul. G. [...] oraz o przeprowadzeniu oględzin powyższego obiektu w dniu 21 maja 2010r. W trakcie prowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 2 lutego 2011r., nr [...] działając na podstawie art. 48ust.2 i ust. 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r, Prawo budowlane ( j. t. Dz. U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm.) nakazał firmie "A" Sp. – wstrzymać prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie sześćdziesięciotonowej elektronicznej wagi samochodowej, usytuowanej na działce nr [...], obręb 1, przy ul. G. [...] w R. oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do 31 marca 2011r. : - zaświadczenia burmistrza miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - czterech egz. projektu budowlanego wraz z opiniami uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia o wpisie, w drodze decyzji autora projektu do centralnego rejestru prowadzonego przez Główny Urząd nadzoru Budowlanego osób posiadających uprawnienia budowlane; wskazując, że do projektu architektoniczno- budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W postanowieniu zawarto pouczenie, że na postanowienie nie służy zażalenie. "A" Spółka w R. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, poprzez niewłaściwe przyjęcie, że strona prowadzi roboty budowlane polegające na budowie sześćdziesięciotonowej wagi samochodowej usytuowanej na działce nr [...], obręb [...], przy ul. G. w R. Powołując się na powyższe odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu odwołania odwołujący podniósł w szczególności, że regulacją powołanych w postanowieniu przepisów art. 48 ust. i ust. 3 objęte są obiekty budowlane, które powstają w wyniku prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie. Nie są zaś nimi objęte roboty budowlane, które nie są budowami. Czynności polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego objęte są bowiem regulacją art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Na terenie ww. działki nr [...], wbrew ustaleniom organu I instancji znajduje się jedna waga samochodowa, która istniała w chwili przekazania przedmiotowej nieruchomości Sp. "A", skarżący dokonał tylko jej przebudowy. Ponadto przebudowa wagi została zakończona i od tej pory waga jest eksploatowana. Nielogicznym jest więc nakaz wstrzymania robót budowlanych, w sytuacji gdy roboty polegające na przebudowie wagi samochodowej zostały już zakończone. Nadto odwołujący zarzucił, że wbrew pouczeniu organu o braku możliwości wniesienia zażalenia, zgodnie z przyjętym stanowiskiem doktryny należy przyjąć, iż na postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych przysługuje zażalenie, w oparciu o przepis art. 50 ust. 5 w zw. z art. 50 ust. 1 i art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego (vide; Z. Cieślik, S. Szuster, Komentarz do art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 11 marca 2011r, nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenie na postanowienie z dnia 2 lutego 2011r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał art. 134 w związku z art. 144 kpa, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 141§ 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 48ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) na podstawie którego zostało wydane postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lutego 2011r. nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia, o czym strony zostały pouczone. Tym samym ewentualne zaskarżenie tego postanowienia może nastąpić w odwołaniu od decyzji rozstrzygającej sprawę, zgodnie z art. 142 kpa. Organ II instancji uznał nadto za chybione powoływanie się przez odwołującego na art. 50 ust. 5 w zw. a art. 50 ust. 1 stanowiący, że na postanowienie o wstrzymaniu robót służy zażalenie. Przepis ten bowiem obejmuje inne przypadki niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego. Powołując się na powyższe organ odwoławczy orzekł jak w sentencji postanowienia. "A", spółka w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie z dnia 14 lipca 2010r. zarzucając: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegający na nietrafnym przyjęciu, iż strona prowadzi roboty budowlane polegające na budowie sześćdziesięciotonowej elektronicznej wagi samochodowej, 2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności naruszenie przepisu art. 50 ust. 5 w zw. z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego polegające na niezastosowaniu dyspozycji tego przepisu pomimo tego, że roboty budowlane związane z przedmiotową sprawą nie są budową w rozumieniu art. 3 ust. 2 Prawa budowlanego, w związku z czym podlegają regulacji ww. przepisu Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył argumentację powołaną w uzasadnieniu odwołania od postanowienia organu I instancji, akcentując w szczególności, iż w sprawa prowadzona jest w nieprawidłowym trybie. Organ niezasadnie bowiem prowadzi sprawę w oparciu o przepis art. 48 Prawa budowlanego, zamiast w trybie regulacji zawartej w art. 50-51 Prawa budowlanego. Nadto skarżący podtrzymał swoje stanowisko dotyczące przysługującego mu prawa na wniesienie zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przedmiotem kontroli sądu pod względem zgodności z prawem jest w rozpoznawanej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 marca 2011r. stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 lutego 2011r. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że jest ono zgodne z prawem. Sąd podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności zważyć należy, że odwołanie (zażalenie) przysługuje od decyzji (postanowienia), gdy przepis tak stanowi. Zatem organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania (zażalenia) ma obowiązek dokonać oceny jego dopuszczalności, co prawidłowo uczynił organ odwoławczy w rozpoznawanej sprawie. W myśl bowiem art. 141 § 1 kpa na postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego służy stronie zażalenie tylko wtedy, gdy przepisy prawa wprost przewidują taką możliwość. W przypadku pozostałych postanowień stosownie do art. 142 kpa strona może je kwestionować w odwołaniu od decyzji. Wydane w sprawie postanowienie o nałożeniu obowiązku podjęte zostało na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego, który to przepis nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia poprzez wniesienie zażalenia. O braku możliwości wniesienia zażalenia skarżący został poinformowany w treści postanowienia, w którym organ I instancji wskazał, "na niniejsze postanowienie nie przysługuje stronom wniesienie zażalenia". Tym samym skarżący będzie mógł podważać prawidłowość wydanego postanowienia w odwołaniu od przyszłej podjętej przez organ I instancji decyzji administracyjnej. W konsekwencji organ II instancji zobowiązany był do wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego zażalenia, albowiem przepisy prawa nie przewidują takiego środka zaskarżenia od ww. postanowienia. Ustalenie przez organ, że wniesiono zażalenie na postanowienie w stosunku do którego przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ obowiązek stwierdzenia w formie postanowienia, jego niedopuszczalności. Stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia nie zezwala na ocenę zaskarżonego postanowienia, jak i na rozpatrywanie zarzutów skarżącego przez organ odwoławczy. Kontroli Sądu pod względem zgodności z prawem podlegało zaskarżone postanowienie z dnia 19 maja 2010r., które ma charakter proceduralny i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. W konsekwencji Sąd będąc związany przedmiotem zaskarżenia, nie może badać zasadności podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących nieprawidłowo, w ocenie skarżącego, prowadzonego postępowania w oparciu o regulację zawartą w art. 48 Prawa budowlanego, zamiast w oparciu o przepisy art. 50-51. Kwestia ta ma bowiem charakter merytoryczny. Rozpatrzenie zarzutów skarżącego w tym zakresie nie jest dopuszczalne w niniejszym postępowaniu wobec zasad kontroli ustalonych w cyt. wyżej przepisie art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kwestia ta może bowiem stanowić przedmiot kontroli Sadu w przypadku ewentualnego zaskarżenia orzeczenia podlegającego zaskarżeniu w postępowaniu administracyjnym. Nadto za niezasadną Sąd uznał argumentację dotyczącą prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót wydane na podstawie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, na tej podstawie, że zażalenie takie, zgodnie z przepisem art. 50 ust. 5 przysługuje na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych wydane na podstawie art. 50 ust. 1Prawa budowlanego Skarżący pomija, że są to dwie odmienne regulacje. Przepis art. 48 ust. 1 prawa budowlanego stanowi bowiem, że właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przepis art. 50 ust. 1 stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 (lub w art. 49b ust.1) właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, czy też w sposób istotnie odbiegający od ustaleń takiego pozwolenia. Również odmienny jest tryb postępowania organów nadzoru będący konsekwencją wstrzymania robót budowlanych określony w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego dot. nałożenia obowiązków (dotyczy on w szczególności obowiązków wykonania określonych czynności lub robót w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem). Mając na uwadze treść cyt. wyżej przepisu art. 141 § kpa oraz odmienność wyżej powołanych regulacji i brak wzmianki w art. 48 w odróżnieniu od art. 50 ust. 5 Prawa budowlanego, aby na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych przysługiwało zażalenie, Sąd uznał zarzuty skarżącego uznał bezzasadne. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił skargę.