I OZ 506/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 798/11 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 798/11 o wezwał J.W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Jako podstawę prawną wezwania wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia J.W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wniosła wraz w wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 798/11 odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie to jest prawomocne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wysokość wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest określona przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). W rozpoznawanej sprawie wysokość wpisu sądowego od skargi ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 omawianego rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że wpis stały w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa wynosi 200 zł. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że sprawy skarg na decyzje, nie mogą być zaliczone do spraw, o których mowa w tym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt I GZ 55/10 – Centrala Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tymczasem w tej sprawie skarga dotyczyła decyzji Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. Wysokość wpisu sądowego w sprawie tzw. "mienia zabużańskiego" wynosi 200 złotych i ma swoją podstawę w § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego, a nieprawidłowo powołana podstawa prawna nie miała wpływu na wynik sprawy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.