I OZ 748/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 o odmowie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 oddalającego skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r. nr SKO [...]w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Pismem z dnia 10 czerwca 2011 r. skarżący złożył "Wezwanie o wykładnię orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11", które uznane zostało za wniosek o dokonanie wykładni wskazanego wyroku Sądu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił dokonania wykładni wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r., wskazując, że w rozważanej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni orzeczenia, albowiem jego sentencja została sformułowana w sposób jasny, nie budzący żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Kwestionowanie nierozpatrzenia całości żądania, oraz rozminięcie się z przedmiotem wniesionej skargi, nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a. Sąd wskazał, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533). Sąd podkreślił, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Zdaniem Sądu żądanie wnioskodawcy, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 p.p.s.a. Sąd zaznaczył ponadto, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia, potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., domagając się jego uchylenia oraz rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści orzeczenia z dnia 9 czerwca 2011 r. wobec wadliwego i nieprecyzyjnego sformułowania orzeczenia i jego uzasadnienia, wskazując, że treść i sentencji orzeczenia nie odzwierciedla całości żądania skargi i jest niejednoznaczna, niezrozumiała i nasuwa wątpliwości co do zgodności z obowiązującym prawem oraz rozmija się z przedmiotem wniesionej skargi i pozostawia ją bez należytego rozpoznania i wyjaśnienia. Skarżący podkreślił, że jako osoba występująca przed sądem bez adwokata ma prawo do kompleksowego i wyczerpującego załatwienia sprawy przez organy administracyjne oraz sądy, jak również do wykładni orzeczenia, skoro uważa je za niezrozumiałe i niejasne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Taki, jak zaprezentowany w zaskarżonym postanowieniu sposób rozumienia zakresu wykładni orzeczenia, o której mowa w art. 158 p.p.s.a. jest powszechnie przyjmowany w orzecznictwie sądowym. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r. oddalający skargę Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego nie wywołuje żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie zachodziła więc konieczność dokonania wykładni w trybie art. 158 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. odmówił wykładni tego wyroku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.