VII SA/Wa 688/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm. – zwanej dalej ustawą Prawo budowlane), po rozpatrzeniu odwołania K. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] nakazującej K. C. całkowitą rozbiórkę obiektu budowlanego - garażu blaszanego, usytuowanego na nieruchomości o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości Z., gm. L. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, iż sprawa garażu blaszanego usytuowanego na nieruchomości o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości Z., gm. [...] była już przedmiotem postępowania przed organem nadzoru budowlanego II instancji, który decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] nakazującą inwestorowi – K. C. - całkowitą rozbiórkę ww. obiektu budowlanego oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na konieczność prowadzenia postępowania z zastosowaniem art. 48 ustawy Prawo budowlane. Uzasadniając decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał także, że ponownie rozpatrując sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nakładające na K. C. obowiązek przedstawienia stosownych dokumentów, a następnie - wobec nie przedłożenia dokumentów przez inwestora – decyzją z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] nakazał, na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane całkowitą rozbiórkę garażu blaszanego. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżona decyzja organu I instancji Nr [...] jest prawidłowa. Organ II instancji zauważył, że sporny garaż blaszany powstał bez uzyskania wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej. Zgodnie zaś z art. 28 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 – 31 tej ustawy. Z uwagi, iż wyłączenia określone we wskazanych artykułach nie obejmują robót budowlanych związanych z budową garaży, to zdaniem organu II instancji prawidłowo organ I instancji uznał, że na wykonanie tego typu prac konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor takiej zgody nie uzyskał, słusznie więc organ powiatowy przeprowadził czynności wyjaśniające z zakresu nadzoru budowlanego w celu zalegalizowania stwierdzonej samowoli budowlanej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, ze zgodnie z art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane właściwy organ, stwierdzając możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest zobowiązany wydać postanowienie, w którym winien wstrzymać prowadzenie robót budowlanych i nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] nałożył na inwestora obowiązek wstrzymania robót budowlanych i przedłożenia: 1) zaświadczenia Wójta Gminy L. o zgodności inwestycji z obowiązującymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź, w przypadku braku takiego planu, ostateczną decyzję o warunkach zabudowy; 2) 4 egz. projektu budowlanego sporządzonego przez osobę o wymaganych kwalifikacjach i uprawnieniach, należącą do izby samorządu zawodowego; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę legalizacji samowoli budowlanej i prawidłowo, wobec niezastosowania się inwestora do obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...], stosownie do art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, orzekł w drodze decyzji obowiązek całkowitej rozbiórki spornego garażu blaszanego. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził, że K. C. pomimo upływu terminu do złożenia wskazanych dokumentów (tj. do dnia 25 października 2010 r.), do chwili obecnej nie wywiązał się z nałożonego przez organ powiatowy obowiązku. Co więcej inwestor nie przedłożył stosownej dokumentacji w związku z odwołaniem złożonym do organu II instancji, co pozwala na uznanie, że nie zamierza wywiązać się z obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...]. Ponadto, organ odwoławczy zauważył, że zgłoszenia inwestora w przedmiocie zamiaru budowy garażu nie można uznać za skutecznego - zostało ono bowiem dokonane już po rozpoczęciu prac (oświadczenie K. C. z dnia 20 marca 2010 r.). Dodatkowo aby zgłoszenie wywoływało skutek prawny musi ono dotyczyć wykonywania prac poddanych tej formie reglamentacji (a nie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę - tak jak to miało miejsce w niniejszym przypadku). W świetle powyższych rozważań [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż należało utrzymać w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...]. Skargę na ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. C. wnosząc o jej uchylenie. W skardze zauważył m.in., iż sprawa postawienia obiektu budowlanego garażu blaszanego na działce nr ew. [...] w Z. gmina L. miała początek w 2005 r. Podniósł także, że rzeczywiście w 2005 r. dokonał samowoli budowlanej i postawił bez wymaganego zgłoszenia obiekt budowlany tj. garaż blaszany. Po złożonej do organu nadzoru budowlanego skardze na postawiony obiekt budowlany i przeprowadzonej w dniu 23 września 2005 r. wizji, obiekt ten został rozebrany. Ponadto skarżący wskazał, iż w dniu 29 listopada 2005 r. dokonał zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ustawy Prawo budowlane zawiadamiając Starostwo Powiatowe w P. o zamiarze postawienia na działce budowlanej o nr ew. [...] we wsi Z. gmina L. obiektu budowlanego garażu blaszanego z przeznaczeniem jako budynek gospodarczy określając termin realizacji 29 grudnia 2005 r. Zgłoszenie zostało przyjęte bez wniesienia sprzeciwu, a garaż został postawiony zgodnie ze zgłoszeniem. Następnie skarżący wskazał, że ze względu na budowę drogi obok działki nr ew. [...] we wsi Z. wzdłuż ulicy [...], chcąc wykorzystać istniejący obiekt budowlany również jako garaż przesunął go na działce 1 m na południe i 1,5 m na zachód przy ul. [...]. W wyniku interwencji organu powiatowego i w związku z przeprowadzonym postępowaniem wszczętym w maju 2010 r. skarżący przywrócił poprzednie ustawienie budynku i ponownie przesunął budynek garażowy na istniejący już wcześniej fundament zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 29 listopada 2005 r. Skarżący podniósł również, że kupiony garaż blaszany pełnił funkcję budynku gospodarczego, znajdują się w nim mi.in. stare meble, meble ogrodowe, drewno na opał, sprzęt ogrodniczy. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane budynki gospodarcze do 25 m2 powierzchni nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Wybudowany budynek ma wymiary 6 m x 3,5 m, zatem spełnia wymagania ustawy. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie podstawową kwestią jest to, jaką funkcję pełni budynek, a jest to budynek gospodarczy, którego budowę skarżący zgłosił w trybie art. 30 ustawy Prawo budowlane. Zgłoszenie zostało przez organ przyjęte bez wniesienia sprzeciwu, co potwierdza pismo Starosty P. z dnia [...] stycznia 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga K. C. nie została uwzględniona. Mając na uwadze zarzuty skargi, przede wszystkim wskazać należy, iż o tym jaki charakter ma obiekt budowlany i czy jego powstanie zgodnie z prawem wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też dokonania zgłoszenia zamiaru jego budowy właściwemu organowi, czy też jego budowa zwolniona jest z obowiązku uzyskania przez inwestora jakichkolwiek pozwoleń, nie stanowi funkcja jaką pełni obiekt budowlany – fakt do jakich celów obiekt budowlany jest wykorzystywany przez inwestora - lecz przepisy ustawy Prawo budowlane (art. 28, art. 29 i art. 30) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z poźn. zm. – zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych). W niniejszej bezspornym jest, że na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w Z., gmina L. zlokalizowany został obiekt garażowy o konstrukcji stalowej. W ocenie Sądu sporny obiekt budowlany (garaż blaszany) nie mógł zostać - jak twierdzi skarżący – zakwalifikowany przez organy nadzoru budowlanego jako budynek gospodarczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Nie jest on bowiem budynkiem gospodarczym, o którym mowa w § 3 pkt 8 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Powołany przepis stanowi, że przez budynek gospodarczy rozumie się budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi i sprzętu służących do obsługi budynku mieszkalnego, zamieszkania zbiorowego, użyteczności publicznej, rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej również do przechowywania środków i sprzętu do produkcji rolnej oraz płodów rolnych. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym garaż jest obiektem służącym z zasady do przechowywania pojazdów, które nie zostały wymienione w § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, definiującym pojęcie budynku gospodarczego. W związku z powyższym nie można garażu zakwalifikować do budynków gospodarczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w konsekwencji czego na wybudowanie garażu wymagane jest uzyskanie pozwolenie na budowę (zob. np. wyrok NSA z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1553/04 niepubl.). W niniejszej sprawie bezspornym jest również, że K. C. na dzień postawienia spornego garażu nie dokonał zgłoszenia zamiaru jego realizacji właściwemu organowi architektoniczno – budowlanemu (pismo inwestora z dnia 22 marca 2010 r.), ani też nie legitymował się realizując sporny obiekt ostateczną decyzją o pozwoleniu na jego budowę. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że organy nadzoru budowlanego obu instancji prawidłowo uznały, iż sporny garaż blaszany powstał bez uzyskania wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej, a więc w warunkach samowoli budowlanej. Prawidłowo również organy obu instancji wskazały, iż zgodnie z art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego właściwy organ, stwierdzając możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest zobowiązany wydać postanowienie, w którym winien wstrzymać prowadzenie robót budowlanych i nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] nałożył na K. C. obowiązek wstrzymania robót budowlanych i przedłożenia w terminie 60 dni, licząc od dnia doręczenia postanowienia: 1) zaświadczenia Wójta Gminy L. o zgodności inwestycji z obowiązującymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź, w przypadku braku takiego planu, ostateczną decyzję o warunkach zabudowy; 2) 4 egz. projektu budowlanego sporządzonego przez osobę o wymaganych kwalifikacjach i uprawnieniach, należącą do izby samorządu zawodowego; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z akt sprawy wynika, że K. C. nie zastosował się do wymienionego obowiązku. Nie przedłożył wymaganej postanowieniem Nr [...] dokumentacji także wnosząc odwołanie od decyzji organu I instancji. Okoliczność ta jak zasadnie zauważył [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozwalała na uznanie, że nie zamierza on wywiązać się z obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...]. W ocenie Sądu, w przypadku niezastosowania się inwestora do obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...], zasadnie organy nadzoru budowlanego - stosownie do art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - orzekły w drodze decyzji obowiązek całkowitej rozbiórki spornego garażu blaszanego. Sąd podkreśla za organem II instancji, że zgłoszenia inwestora w przedmiocie zamiaru budowy garażu nie można było uznać za skutecznego - zostało ono bowiem dokonane już po rozpoczęciu prac (oświadczenie K. C. z dnia 20 marca 2010 r.). Dodatkowo aby zgłoszenie wywoływało skutek prawny musi ono dotyczyć wykonywania prac poddanych tej formie reglamentacji. Natomiast w niniejszej sprawie inwestor chcąc zrealizować budowę garażu winien był uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.