II GZ 402/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. P. A. Spółki z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II SA/Go 757/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. P. A. Spółki z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić zażalenie I Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił zażalenie W. P. A. Spółki z o.o. w L. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 27 lipca 2011 r. o wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 19 lipca 2011 r., w sprawie skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego bez wymaganej licencji. Relacjonując przebieg sprawy Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 r. skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od doręczonego jej odpisu wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. wraz z uzasadnieniem sporządzonego na jej żądanie. Pismem z dnia 19 lipca 2011 r. skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2011 r. wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia poprzez jego czytelne podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki oraz przedłożenie odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Brak ten został uzupełniony przez stronę. Jednocześnie skarżąca pismem z dnia 26 sierpnia 2011 r. wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 27 lipca 2011 r. żądając jego uchylenia. Sąd I instancji, wskazując na treść przepisów art. 194 § 1, art. 194 § 3 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 207, dalej: p.p.s.a.), odnoszących się do kategorii orzeczeń, od których stronie przysługuje zażalenie oraz wymogów jakie zażalenie powinno spełniać, stwierdził, że od zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych pisma zażalenie nie przysługuje i jako takie jest niedopuszczalne. W podstawie prawnej Sąd I instancji podał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. II Zażaleniem W. P. A. Spółka z o.o. w L. zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżone postanowienie jest nieuzasadnione i narusza przepisy prawa oraz słuszne prawa strony do zaskarżania orzeczeń oraz ich kontroli przez sąd II instancji. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem, że art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia zarządzenia przewodniczącego. Taką możliwość, bowiem przewidziano w art. 198 p.p.s.a. Nierozpoznanie merytorycznie zażalenia skarżącej pozbawia jej w istocie prawa do kontroli orzeczeń oraz narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej spółki z dnia 10 października 2011 r., na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w G. W. z dnia 13 września 2011 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a. od postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia przysługuje zażalenie. Termin do wniesienia tego zażalenia, stosownie do § 2 powołanego przepisu, wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z analizy pism zgromadzonych w aktach sprawy Sądu I instancji, odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 września 2011 r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru opatrzone tą datą i podpisem pełnomocnika spółki S. K.. Zażalenie na to postanowienie nadane zostało za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 10 października 2011 r., na co wskazuje odcisk stempla uwidoczniony na kopercie zawierającej zażalenie. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie skarżącej wniesione zostało z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Skoro, bowiem odpis postanowienia Sądu I instancji z dnia 13 września 2011 r. doręczony został pełnomocnikowi strony, co jest równoważne z doręczeniem go stronie, w dniu 29 września 2011 r., to termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 6 października 2011 r. Wniesienie zażalenia w dniu 10 października 2011 r. oznaczało uchybienie terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że ustanowienie pełnomocnika obliguje sąd do doręczenia pisma bezpośrednio pełnomocnikowi. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób jakby sama dokonywała czynności procesowych, w tym odbioru pism tyle, że z wykorzystaniem profesjonalnej pomocy. Bez znaczenia dla skuteczności doręczenia pozostają relacje między pełnomocnikiem a mocodawcą, przyjęty przez nich sposób komunikacji czy zakres przekazywania informacji (por. B. Dauter w "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", wydanie 1 wyd. Wydawnictwo Prawicze Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2007 r., s. 179.). Wobec tego bez wpływu dla sprawy pozostaje okoliczność, iż odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono bezpośrednio na adres skarżącej w terminie późniejszym niż jej pełnomocnikowi. Skuteczność doręczenia tego postanowienia pełnomocnikowi spółki powoduje, iż to od daty gdy pełnomocnik otrzymał to postanowienie rozpoczął bieg termin do wniesienia na nie zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 i 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.