II SA/Sz 372/11
WyrokWSA w Szczecinie2011-06-09
Skład orzekający: Danuta Strzelecka-Kuligowska, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzającą zamienny projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, ponieważ projekt budowlany zamienny nie został oceniony pod kątem zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a inwestor nie przedstawił oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Brak tych elementów uniemożliwiał uznanie obowiązku doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem za wykonany.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzającą zamienny projekt budowlany hali magazynowej i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Inwestor dokonał istotnych odstępstw od pierwotnego projektu budowlanego, w tym zwiększył wymiary hali i zlokalizował ją częściowo na działce sąsiedniej. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 maja 2011r. sprawy ze skargi M. Ż. i T. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę
Decyzją z dnia [...] r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst w Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071; z późniejszymi zmianami) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst w Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), po rozpatrzeniu odwołania Nadleśnictwa G. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r.
nr[...] , zatwierdzającą zamienny projekt budowlany hali magazynowej przeznaczonej do przechowywania płodów rolnych oraz maszyn i urządzeń rolniczych, i udzielającą T. Ż. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, obejmujących budowę hali magazynowej o pow. zabudowy – [...] m2, pow. użytkowej – [...] m2 i kubaturze – [...] m3, przeznaczonej do przechowywania płodów rolnych oraz maszyn i urządzeń rolniczych, na dz. nr [...] i [...], położonych w obrębie geodezyjnym G. oraz częściowo na działce Nadleśnictwa G. nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym C. oraz nakładającą na T. Ż. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie hali, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Z uzasadnienia ww. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., na wniosek Nadleśnictwa G. - zarządzającego w imieniu Skarbu Państwa działką nr [...] w obrębie geod. C., przeprowadził w dniu [...]r. kontrolę budowy hali magazynowej do przechowywania płodów rolnych oraz maszyn i urządzeń rolniczych, realizowanej przez T. Ż., na działce nr [...][ w obrębie geod. G., na podstawie decyzji Starosty G. o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. nr [...]. Podczas kontroli stwierdzono, że inwestor zwiększył długość obiektu o [...] m oraz jego wysokość o [...] m. Ponadto ustalone zostało, że lokalizacja hali jest niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym -zaprojektowana wyłącznie na działce nr [...], w rzeczywistości została wybudowana także częściowo na działce nr [....]. Uznając powyższe odstępstwa jako istotne organ powiatowy, działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem z dnia [...] r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nakazał zabezpieczenie budowy przed powstaniem zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, a następnie decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 tej samej ustawy, nałożył na T. Ż. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia [...] r., w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem, czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz fakt, że budynek stoi częściowo na gruncie leśnym niewyłączonym z produkcji leśnej, zawierającego niezbędne opinie i uzgodnienia.
W związku z powyższym, Starosta G., decyzją z dnia [...] r., uchylił swoją decyzję z dnia [....] r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Po przedłożeniu przez inwestora żądanego projektu zamiennego, jego poprawieniu zgodnie ze wskazaniami organu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. uznając, że T. Ż. wykonał w całości obowiązek nałożony ww. decyzją z dnia [...] r., decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany zamienny przedmiotowej inwestycji i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, obejmujących budowę hali na działkach nr [...] (w obrębie geod. G.) oraz działce nr [...] (w obrębie geod. C.), nakładając jednocześnie inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Od decyzji odwołało się Nadleśnictwo G. - zarządca działki nr [...], zarzucając decyzji naruszenie prawa budowlanego, w szczególności przepisów dotyczących pozwolenia na budowę. Odwołujący się nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu powiatowego, który zatwierdził zamienny projekt hali magazynowej i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, mimo że inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w części obejmującej posadowienie budynku na gruncie Skarbu Państwa zarządzanym przez Nadleśnictwo G., co stanowi naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego. Podnosi,
że pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczyła gruntów, do których inwestor wykazał tytuł prawny, oraz obejmowała dokumentację z wymiarami budynku, które nie wykraczały poza jego nieruchomość. W decyzji z dnia [...] r. inwestor został zobowiązany do dokonania stosownych uzgodnień i uzyskania opinii w przedmiocie posadowienia budynku na gruncie leśnym, niewyłączonym z produkcji leśnej. Zdaniem odwołującego się inwestor nie wykonał w całości powyższej decyzji. Organ nadzoru budowlanego, zaskarżoną decyzją, usankcjonował prawo inwestora do gruntu,
do którego nie posiada on prawa. Odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i dalsze wstrzymanie wykonawstwa robót objętych pozwoleniem na budowę, do czasu uzyskania przez T. Ż. tytułu prawnego do gruntu leśnego, na którym został posadowiony w części budynek inwestora.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku rozpatrzenia odwołania, stwierdził, że w świetle dokonanych przez organ I instancji ustaleń faktycznych w sprawie, niezaprzeczalnym jest, iż inwestor – T. Ż. popełnił samowolę budowlaną przy budowie hali magazynowej na działce nr [...] w obrębie geod. G., polegającą na odstąpieniu, w sposób istotny, od zatwierdzonego projektu budowlanego. Stosownie bowiem do przepisu art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane zmiana charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości (...) mieści się w katalogu odstępstw istotnych. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy art. 50 i art. 51 cytowanej ustawy, zmierzające do doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem. I tak, zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach i, stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3, w drodze decyzji, nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Następnie, zgodnie z art. 51 ust. 4, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W przedmiotowej sprawie doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem to m.in. doprowadzenie do zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt budowlany zamienny powinien być zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku planu. Zgodnie bowiem z art. 34 ust. 1 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zarówno zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, jak i przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny, nie zawierają dowodów potwierdzających zgodność projektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani też dowodów świadczących o dokonanej, przez organ I instancji, analizie w tym zakresie. Można jedynie stwierdzić, że projekt budowlany zamienny hali jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jaka została wydana dla przedmiotowej inwestycji przez Burmistrza Miasta i Gminy G. w dniu [...] r., narusza jej ustalenia w zakresie usytuowania obiektu. W projekcie zamiennym obiekt zlokalizowano na działkach nr [...], podczas gdy ww. decyzja dotyczy tylko działki nr [...]. Ponadto, w sytuacji jaka ma miejsce w niniejszym przypadku, tj. gdy inwestor mając pozwolenie na budowę obiektu na działce nr [...], dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego realizując roboty budowlane również na innych działkach - nr [...], w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem niezbędne jest przedłożenie przez inwestora, wraz z projektem budowlanym zamiennym, oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością (objętą budową) na cele budowlane. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 10-01-2011 r. sygn. akt II OPS 2/10 w przypadku ubiegania się o pozwolenie na wznowienie robót budowlanych (art. 51 ust. 4 prawa budowlanego) "...podobne jak w przypadku ubiegania się o pozwolenie na budowę, czy też legalizację samowoli budowlanej, której dotyczy art. 48 i 49b, oświadczenie to jest dowodem w sprawie i powinno być dołączone przez inwestora do dokumentacji budowlanej, przy czym uregulowania art. 48 ust. 3 pkt 2
i 49b ust. 2 pkt 1 jednoznacznie wskazują na to, że organ nakłada postanowieniem obowiązek przedłożenia oświadczenia o prawie do terenu na cele budowlane, zaś w przypadkach, w których brak jest jednoznacznego wskazania w ustawie, że obowiązek ten nakłada się postanowieniem, niezłożenie wymaganego prawem oświadczenia wraz z dokumentacją budowlaną stanowi brak formalny, który podlega usunięciu również postanowieniem, tyle że wzywającym do usunięcia braku formalnego".
Z uwagi na powyższe braki należało uchylić zaskarżoną decyzję w całości
i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Nie można bowiem uznać przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, bez oceny jego zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz bez oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jako wykonanie obowiązku, mającego na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W skardze na ww. decyzję, uzupełnionej pismem z dnia [...] r., m. i T. Ż. zarzucili jej naruszenie:
- przepisów Prawa budowlanego, polegające na uznaniu, że przepisy te,
w przypadku zaistnienia zdarzeń uzasadniających zastosowanie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazują wylegitymowanie się skarżących prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11, w sytuacji gdy ww. przepisy takiego obowiązku nie przewidują,
- art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że przy zatwierdzaniu projektu zamiennego istnieje obowiązek organu sprawdzenia zgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego,
- art. 8 k.p.a. w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego,
- art. 138 § 2 w związku z art. 136 k.p.a. i art. 34-35 Prawa budowlanego poprzez uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ
I instancji, podczas gdy nie zaistniały ku temu przesłanki.
W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych jest rodzajem pozwolenia na budowę, a więc inwestor powinien legitymować się stosownym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w szczególności gdy zakres wykonanych robót budowlanych wykracza poza zakres objęty wydanym wcześniej, obecnie uchylonym, pozwoleniem na budowę. Potwierdza to stanowisko siedmiu sędziów NSA, zawarte w uchwale z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt II OPS 2/10. Z kolei, wymóg zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika z art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Uchylenie decyzji administracyjnej następuje tylko w przypadku uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienie postępowania administracyjnego, jak też w przypadku naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga M.
i T. Ż. nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu była wydana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzja z dnia 7 lutego 2011 r. uchylająca w całości decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Kwestią, która podlegała kontroli sądowej, było zatem zastosowanie przez organ II instancji przepisu art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Przepis art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem od zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zgodnie z którą organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Uprawnia
on organ odwoławczy do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy
do ponownego rozpatrzenia przez ten organ w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub
w znacznej części.
Typ decyzji kasacyjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. różni się od decyzji kasacyjnej typowej tym, że może być zastosowany wtedy, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy. Dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy tego typu decyzji kasacyjnej jest ograniczona przez to, że art. 138 § 2 w związku z art. 136 k.p.a. przyjmuje jako przesłankę wydania tego typu decyzji określony zakres czynności postępowania wyjaśniającego, a mianowicie "rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części". Sytuacja taka mogłaby zaistnieć, gdyby organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadził je z rażącym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W takich przypadkach organ odwoławczy, aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego, musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości, albo w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony, nie mieści się to bowiem w jego kompetencji (zob. wyrok NSA z dnia
28 września 2001 r., V SA 239/01).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Przyczyną podjęcia decyzji kasacyjnej w tej sprawie była konieczność wyjaśnienia przez organ I instancji stanu faktycznego sprawy. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że nie można uznać przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, bez oceny jego zgodności
z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz bez oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jako wykonanie obowiązku, mającego na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, projekt budowlany zamienny powinien być zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku planu. Stosownie bowiem do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tymczasem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny, nie zawierają dowodów potwierdzających zgodność projektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani też dowodów świadczących o dokonanej, przez organ I instancji, analizie w tym zakresie. Można jedynie stwierdzić, że projekt budowlany zamienny hali jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jaka została wydana dla przedmiotowej inwestycji przez Burmistrza Miasta i Gminy G. w dniu [...]r., bowiem narusza jej ustalenia w zakresie usytuowania obiektu. W projekcie zamiennym obiekt zlokalizowano na działkach Nr [...], podczas gdy ww. decyzja dotyczy tylko działki nr [...]. Ponadto, w przypadku gdy inwestor, dysponując pozwoleniem na budowę obiektu na działce nr [...], dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego realizując roboty budowlane również na innych działkach - nr [...], w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem niezbędne jest przedłożenie przez inwestora, wraz z projektem budowlanym zamiennym, oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością (objętą budową) na cele budowlane.
Nie sposób się jedynie zgodzić z poglądem organu odwoławczego (przy czym nie ma to wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji), zgodnie z którym wymóg legitymowania się przez inwestora stosownym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, w szczególności gdy zakres wykonanych robót budowlanych wykracza poza zakres objęty wydanym wcześniej, obecnie uchylonym, pozwoleniem na budowę, wynika z treści uchwały NSA z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt II OPS 2/10, gdyż jest to, zdaniem Sądu, pogląd zbyt daleko idący. Przedmiotowa uchwała dotyczy bowiem wyjaśnienia, czy art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi podstawę do nałożenia na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a więc nie ma ona bezpośredniego przełożenia na rozpatrywaną sprawę biorąc pod uwagę fakt, że materialnoprawną podstawę decyzji organu I instancji stanowi przepis art. 51 ust. 4 ww. ustawy, nie zaś przepis stanowiący przedmiot analizy rzeczonej uchwały.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy w przypadku istotnego odstąpienia
od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego (art. 51 ust. 4).
W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 5).
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z przypadkiem istotnego odstąpienia
od projektu budowlanego. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że inwestor zwiększył długość obiektu o [...] m oraz jego wysokość o [...] m. Ponadto ustalone zostało, że lokalizacja hali jest niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym. Zaprojektowana wyłącznie na działce nr [...], w rzeczywistości została wybudowana także częściowo na działce nr [...].
Decyzją z dnia [...] r. organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny przedmiotowej inwestycji i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, obejmujących budowę hali na działkach nr [...] i [...] oraz działce nr [...], nakładając jednocześnie inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. W ocenie Sądu, podjęcie tej decyzji było jednak – z uwagi na powyżej wskazane braki – przedwczesne. To zaś obligowało organ II instancji do uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego pozwalającego określić, czy wykonywane roboty budowlane są zgodne z prawem. Należy tutaj zauważyć, że w myśl przytoczonego powyżej art. 51 ust. 1 pkt 3 zd. drugie Prawa budowlanego przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Obowiązkiem zatem organu jest sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi zaś, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa
w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Tym samym uznać należy, że organ I instancji nie sprostał regułom proceduralnym zmierzającym do ustalenia prawdy obiektywnej w rozpatrywanej sprawie. Treść uzasadnienia podjętej przez ten organ decyzji nie zawiera bowiem ustaleń świadczących o tym, iż podjęto wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Stąd też przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji winien dokonać oceny przedłożonego projektu budowlanego zamiennego z punktu widzenia jego zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz zobowiązać inwestora do złożenia oświadczenia o posiadanym przez niego prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że brak było podstaw
do zatwierdzenia przez organ I instancji projektu budowlanego zamiennego. To zaś prowadzi do wniosku, że uchylenie przez organ odwoławczy decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpatrzenia przez ten organ jest rozstrzygnięciem zgodnym z przepisami prawa.
Dlatego na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło