V SA/Wa 473/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi S. M. M. w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty refundacji wywozowej. oddala skargę Spółdzielnia M. M. w W. M. złożyła , na podstawie art.49 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.Urz. WE L 102 z [...] kwietnia 1999r. z późn.zm.) w Agencji Rynku Rolnego wniosek WPR1 o numerze [...] z dnia [...] maja 2007r. (OGL 312010/001674) o wypłatę refundacji do wywozu towaru o kodzie ERN 0405 10 11 9700 w ilości 26.000 kg. Przedmiotowy wniosek wpłynął do ARR w dniu [...] maja 2007r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2007r. ARR poinformowała przedsiębiorcę, że wraz z wnioskiem nie wpłynął oryginał karty kontrolnej T5 dotyczący przedmiotowej wysyłki. Jednocześnie organ wyjaśnił procedurę uzyskania i potwierdzenia duplikatu karty kontrolnej T5 oraz poinformował o możliwości złożenia uzasadnionego wniosku o uznanie innych dokumentów - wymienionych w art.16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 - za równoważne karcie kontrolnej T5. ARR zwróciła się o przedstawienie powyższych dokumentów w celu przyznania uprawnień do naliczenia refundacji wywozowych. Kolejne pisma z prośbą o uzupełnienie przedłożonej dokumentacji dotyczącej wniosku o refundację ARR wystosowała do przedsiębiorcy w dniu [...] października 2007r., [...] stycznia 2008r. oraz [...] marca 2008r. W odpowiedzi Spółdzielnia przesłała w dniu [...] kwietnia 2008r. wyjaśnienia dotyczące prób ustalenia okoliczności zagubienia karty kontrolnej T5 oraz dokumenty: kopie SAD3, fakturę oraz potwierdzenie płatności za towar, z prośbą o uznanie ich za alternatywne karcie kontrolnej T5 niezbędnej do wypłaty refundacji wywozowej. W kolejnym piśmie z dnia 29 kwietnia 2008r. Spółdzielnia wyjaśniła, iż transport towaru organizowany był zgodnie z kontraktem przez klienta i upoważnioną przez niego firmę spedycyjną. W związku z tym od momentu przekazania dokumentów kierowcy Spółdzielnia nie miała wpływu na dalszy ich obieg. Pismem z dnia [...] maja 2008r. organ poinformował Spółdzielnię, iż wnioskując o uznanie dokumentów za równoważne karcie kontrolnej T5 ma obowiązek wykazać, że zaistniała sytuacja nastąpiła z przyczyn od niej niezależnych. W szczególności należy opisać przebieg i obsługę operacji wywozowej, przy czym każdy przypadek traktowany jest indywidualnie poprzez wnikliwą analizę okoliczności towarzyszących utracie karty kontrolnej T5. Kolejne pismo w tej sprawie ARR wysłała do przedsiębiorcy w dniu [...] października 2008r. i wyjaśniła, iż zgodnie z art.50 ust.2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w przypadku, gdy stosowne dokumenty zostaną dostarczone w ciągu sześciu miesięcy po upływie wyznaczonego przez organ terminu, wypłacona refundacja wynosić będzie 85% kwoty refundacji, jaka byłaby wypłacona, gdyby wszystkie wymagania zostały spełnione. W związku z tym, że Spółdzielnia wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. ze skargą na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] września 2008r. nr [...] ponownie odmawiającą potwierdzenia, że towary objęte kartą kontrolną T5 nr [...] z dnia [...] maja 2007r. otrzymały zgłoszone użycie i/lub przeznaczenie, to znaczy, że zostały wyprowadzone poza obszar celny Wspólnoty, ARR pismem znak: [...] z dnia [...] listopada 2008r. wydłużyła do dnia [...] maja 2009r. okres na dostarczenie dokumentów niezbędnych do wypłaty refundacji dotyczących wniosku WPR1 nr [...] z dnia [...] maja 2007r. Pismem z dnia [...] lipca 2009r. ARR została powiadomiona, że złożona w dniu [...] października 2008r. do WSA w G. skarga na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. dotyczacą odmowy potwierdzenia karty T5 została odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Postanowienie stało się prawomocne. W dniu [...] października 2009r. Prezes ARR decyzją nr [...] odmówił wypłaty refundacji wywozowej na wniosek WPR1 o nr [...] z dnia [...] maja 2007r. Nie zgadzając się z tak podjętym rozstrzygnięciem, Spółdzielnia złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz jej zmianę poprzez wydanie decyzji w przedmiocie wypłaty refundacji do wywozu towaru lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu Spółdzielnia wskazała, iż dopełniła czynności wynikających z przepisów art. 912 c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, jak również § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, tj. że towary i oryginały kart kontrolnych T5 należy przedstawić w urzędzie celnym przeznaczenia. Wyjaśniła również, iż karta kontrolna T5 wraz z innymi dokumentami towarzyszącymi przesyłce wydana została kierowcy przewożącemu kontener, który dostarczył do Urzędu Celnego w G. towar, oryginał dokumentu T5 oraz oryginał dokumentu SAD. Spółdzielnia podkreśliła, że od momentu wydania kierowcy dokumentów towarzyszących przesyłce, nie miała wpływu na dalszy ich obieg, przy czym firma spedycyjna [...] Sp. z o.o. w G. Oddział G. potwierdziła, że ww. dokumenty zostały złożone w Urzędzie Celnym w G. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako organ odwoławczy rozpatrujący odwołanie, po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu Minister wyjaśnił, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 186 z 17 lipca 2009r., str. 1-58) wypłata refundacji uzależniona jest od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego oryginału karty kontrolnej T5. W odniesieniu natomiast do stanowiska Spółdzielni, iż po zwolnieniu towaru z odprawy celnej i po przekazaniu dokumentów kierowcy firmy spedycyjnej przewożącej towar przestała mieć jakąkolwiek kontrolę nad dokumentacją, zatem odpowiedzialności za tę sytuację nie ponosi, Minister wskazał, iż zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Komisję Europejską w odniesieniu do art. 2 ust. 1 lit. i rozporządzenia Komisji (WE) 612/2009 eksporter jako osoba, która jest uprawniona do refundacji pozostaje stroną posiadającą zobowiązania wynikające z uczestnictwa w mechanizmie refundacji wywozowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art.6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej “k.p.a.") poprzez jej wydanie w oparciu o wadliwą podstawę prawną oraz naruszenie art.7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art.7 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie w pełni podzielając argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2010r. skarżąca, na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed organami celnymi w przedmiocie potwierdzenia otrzymania karty T5. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2010r. sygn.akt V SA/Wa 372/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie w sprawie zawiesić. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wynik postępowania toczącego się przed organami celnymi może mieć decydujący wpływ na rozstrzygnięcie przez Sąd sprawy ze skargi S. M. "[...]". W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia 3 marca 2011r. sygn. akt V SA/Wa 372/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o podjęciu zawieszonego postępowania. Po rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art.145 p.p.s.a. sąd administracyjny może uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tak więc nie każde naruszenie przepisów prawa daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Przystępując do rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne wywozowe zostało przyjęte przez urząd celny wyjścia dnia [...] maja 2007 r. i do oceny możliwości przyznania stronie refundacji wywozowej w pierwszej kolejności ma zastosowanie obowiązujące wówczas rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U.UE. L 99.102.22 ze zm.), przywoływane dalej jako rozporządzenie 800/1999. Zastosowanie w sprawie znajdują również przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, przywoływane dalej jako RWKC, a także przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów , jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz.U. Nr 94, poz.902 ze zm.), przywoływane dalej jako rozporządzenie. Obecnie zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych regulują przepisy prawa wspólnotowego określone w rozporządzeniu Komisji (WE) 612/2009 z dnia 7 lipca 2009r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U.UE. L 186 z 17.07.2009)). Przepisy rozporządzenia 612/2009 w zakresie postępowania w przypadku zaginięcia karty T5 zawierają uregulowania analogiczne do uregulowań zawartych w rozporządzeniu 800/1999. Zastosowanie w sprawie mają także przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych ( Dz.U.Nr 42,poz.386 ze zm.), zwanej dalej ustawą o ARR oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z ograniczeniami wynikającymi z ustawy o ARR. Rozporządzenie 800/1999 określa wspólne szczegółowe zasady stosowania refundacji wywozowych do produktów rolnych. Zgodnie z powyższym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa w postaci refundacji wywozowej do eksportu produktów rolnych do krajów trzecich jest udzielana jedynie na wniosek eksportera oraz uzależniona jest od spełnienia przez niego określonych w rozporządzeniu warunków. Zgodnie zatem z zasadami określonymi w prawie wspólnotowym, aby otrzymać refundację eksporter musi przedstawić Agencji Rynku Rolnego w wymaganym terminie określone dowody potwierdzające spełnienie wymogów uprawniających do otrzymania refundacji. Stosownie do art. 7 ust.1 rozporządzenia 800/1999, wypłata refundacji jest uzależniona od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego oryginału karty kontrolnej T5. Wzór karty kontrolnej T5 jak również wymogi dotyczące stosowania i wypełniania karty kontrolnej T5 wynikają z przepisów rozporządzenia RWKC, które w art.912 a) ust. 2 stanowi, że jeżeli stosowanie przepisów wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów albo przemieszczania towarów w obrębie obszaru celnego Wspólnoty uzależnione jest od przedstawienia dowodu, iż towary zostały użyte w sposób przewidziany lub wymagany tym środkiem lub otrzymały przewidziane tym środkiem przeznaczenie, dowód ten należy przedstawić przedkładając egzemplarz kontrolny karty T5, wypełnionej i użytej zgodnie z przepisami niniejszej części. Obowiązek stosowania karty T5 wynika również bezpośrednio z krajowych przepisów celnych w szczególności z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Zgodnie z § 43 rozporządzenia do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych (co do których został złożony wniosek o refundację), które mają zostać wyprowadzone z obszaru celnego Wspólnoty przez urząd celny wyprowadzenia znajdujący się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy dołączyć oryginał karty kontrolnej T5 i trzy kopie tej karty lub zestaw składający się z oryginału karty kontrolnej T5 oraz kart T5 bis albo list towarowych T5 i trzy kopie tego zestawu. Zgodnie natomiast z § 44 rozporządzenia, po przyjęciu zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych funkcjonariusz urzędu celnego wywozu dokonuje odpowiednich wpisów na karcie oraz kopiach karty T5 i wydaje te karty zgłaszającemu, zaś jedna kopia karty T5 pozostaje w urzędzie celnym wywozu jako załącznik do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych. Oryginał karty T5 i jego pozostałe kopie są dostarczane wraz z towarem do urzędu celnego wyprowadzenia. Przed opuszczeniem obszaru celnego wspólnoty funkcjonariusz celny urzędu celnego wyprowadzenia dokonuje formalności przewidzianych przepisami wspólnotowymi, a następnie potwierdza wyprowadzenie towaru. Właściwie potwierdzony oryginał T5 odsyłany jest do ARR, drugą kopię karty T5 otrzymuje zgłaszający, zaś trzecia kopia karty T5 pozostaje w urzędzie celnym wyprowadzenia. Zgodnie z § 46 rozporządzenia w przypadku gdy zgłoszenie celne o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych, co do których składany jest wniosek o refundację wywozową, jest dokonywane w urzędzie celnym wywozu będącym jednocześnie urzędem celnym wyprowadzenia i towary są bezpośrednio wywożone poza obszar celny Wspólnoty, karty kontrolnej T5 nie dołącza się do zgłoszenia celnego. W przedmiotowej sprawie urząd celny wywozu nie był jednocześnie urzędem celnym wyprowadzenia. Towar został zgłoszony do wywozu w Urzędzie Celnym w Ł., natomiast urzędem celnym wyprowadzenia był Urząd Celny w G. Tym samym skarżąca Spółdzielnia zobowiązana była dołączyć kartę kontrolną T5 do zgłoszenia celnego oraz przedstawić do potwierdzenia w czasie ostatecznego wyprowadzenia towaru. Prowadzone z inicjatywy strony postępowania przed organami celnymi nie doprowadziły do ustalenia, że karta T5 została dostarczona do urzędu celnego wyprowadzenia, brak więc podstaw do przyjęcia, że zostały przeprowadzone czynności przewidziane przepisami wspólnotowymi, dotyczące potwierdzenia wyprowadzenie towarów rolnych poza obszar celny Wspólnoty. W konsekwencji karta T5 nie mogła zostać odesłana do ARR. Przepis art.49 ust.3 rozporządzenia 800/1999 przewiduje możliwość uznania innych dokumentów za równoważne, w sytuacji gdy egzemplarz kontrolny karty T5 nie zostanie zwrócony w terminie 3 miesięcy do organu centralnego ( w tej sprawie ARR) i nastąpiło to z przyczyn niezależnych od eksportera. Podkreślić należy, że przepis ten odnosi się do sytuacji gdy karta T5 została prawidłowo przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia, nie odnosi się do sytuacji gdy karta T5 nie została przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia. Przepisy nie przewidują możliwości uznania za równoważne z kartą T5 innych dokumentów, w sytuacji gdy karta T5 nie została prawidłowo wypełniona i przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia. Przedłożone przez skarżącego zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2010 r. wystawione przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. potwierdzające wyprowadzenie poza obszar celny Wspólnoty towaru określonego w zgłoszeniu celnym OGL [...] z [...] maja 2007 r. nie może stanowić podstawy do wypłaty refundacji, ponieważ nie spełnia wymagań art. 49 ust. 3 rozporządzenia 800/1999 dla dokumentu równoważnego. Za dokument równoważny można uznać tylko świadectwo z urzędu celnego wyprowadzenia zaświadczające, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony, zawierające numer i urząd celny wystawienia tego egzemplarza T5, jak również datę opuszczenia przez produkt obszaru celnego Wspólnoty ( art.49 ust.3 rozporządzenia 800/1999). Przedstawione zaświadczenie nie potwierdza, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony w urzędzie celnym wyprowadzenia. To natomiast, jest warunkiem koniecznym do wypłaty wnioskowanej refundacji wywozowej . Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 52 ust. 4 rozporządzenia 800/1999 działania jakiejkolwiek strony trzeciej mającej bezpośredni lub pośredni związek z formalnościami koniecznymi do wypłaty refundacji są przypisywane beneficjantowi. Wynika to także z motywu 67 preambuły do tego rozporządzenia, zgodnie z którym eksporter powinien być odpowiedzialny w szczególności za działania stron trzecich, które mogłyby umożliwić nienależne otrzymanie dokumentów koniecznych dla wypłaty refundacji. Uchybienie w tym zakresie ewentualnego spedytora czy kierowcy należy zatem zgodnie z ww. przepisami, traktować jako uchybienie wnioskodawcy. Odnosząc się do zawartego piśmie procesowym skarżącej z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzenia, że przy braku karty T5 niemożliwe byłoby opuszczenie przez towar obszaru Wspólnoty, Sąd wyjaśnia, że przedstawienie karty T5 w urzędzie celnym wyprowadzenia nie jest niezbędne dla opuszczenia przez towar obszaru celnego Wspólnoty, ale dla uzyskania refundacji. Tak więc nie było przeszkód , aby towar określony w dokumencie SAD, pomimo nie przedstawienia karty kontrolnej T5 opuścił obszar celny Wspólnoty. Na marginesie sprawy można zauważyć, że gdyby dokument SAD mógł być dokumentem równoważnym w stosunku do karty T5 , niecelowe byłoby wprowadzenie obowiązku wypełniania i przedstawiania organom celnym tej karty. Wobec przywołania w podstawie prawnej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przepisu art. 3 i 5 ust.2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz. U. Nr 97, poz. 963 ze zm.), Sąd wskazuje, że ustawa ta nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy – "Ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z zagranicą oraz, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady obrotu towarami z krajami trzecimi dokonywanego na podstawie przepisów tego prawa". Art.1 ust.2 ustawy stanowi, że "Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu towarami z zagranicą oraz do obrotu towarami z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest uregulowany odrębnymi przepisami prawa." Kwestię refundacji wywozowych, a także nakładania kar pieniężnych z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatą refundacji wywozowej (oprócz nasion konopi przeznaczonych do siewu) całościowo regulują przepisy prawa wspólnotowego, tj.w stanie prawnym rozpoznawanej sprawy, rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999, a obecnie rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009. Natomiast ustawa o administrowaniu obrotem towarami z zagranicą reguluje, częściowo w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, dwie grupy spraw ( poza wymienionymi w dziale III A karami pieniężnymi dla importerów konopi). Pierwszą grupę stanowią sprawy o jakich mowa w dziale II tej ustawy dotyczące wydawania pozwoleń m.in. o: dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty, dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty przy zastosowaniu stawek celnych preferencyjnych, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty z zastosowaniem refundacji, objęciu towaru procedurą zawieszającą, czasowym składowaniu towaru, wprowadzeniu towaru do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty, wyprowadzeniu towaru z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty poza ten obszar, objęciu towaru procedurą uszlachetniania biernego, powrotnego wywozu towaru, a także innych szczególnych pozwoleń na przywóz i wywóz mając na uwadze potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte w przepisach prawa wspólnotowego (por. art. 3 i 3a tej ustawy). Drugą grupę stanowią sprawy wymienione w Dziale III ustawy dotyczące środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą w postaci automatycznej rejestracji, kontyngentów i zakazów.(v:wyroki WSA w spr. V SA/Wa 2549/10; V SA/Wa 2554/10) Ponieważ rozpoznawana sprawa nie dotyczyła ani wydania pozwolenia ani środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą w postaci automatycznej rejestracji, kontyngentów i zakazów, ustawa nie ma zastosowania w rozpoznanej sprawie. Przywołanie przepisów ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą nie miało wpływu na wynik postępowania. Z wyżej omówionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.