I SA/Wa 395/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi E. B. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia ze sprzedaży lokali użytkowych oddala skargę. Zarząd [...] W. podjął uchwałę w dniu [...] grudnia 2008 r. nr [...], w której wyłączył ze sprzedaży lokale użytkowe stanowiące własność W. wykazane w załączniku do tej uchwały wśród których znajduje się lokal użytkowy [...] nr [...] położony przy ul. [...] w W., wynajmowany przez E. B. E. B. wniósł skargę w piśmie dnia 15 października 2010 r. na uchwałę z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając, iż uchwała została podjęta z naruszeniem przepisów prawa miejscowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu do jej złożenia, względnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W przedmiotowej sprawie skarżący, korzystając z uprawnienia określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, kwestionuje legalność uchwały Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2008 r., w której nastąpiło wyłączenie ze sprzedaży lokali użytkowych stanowiących własność W., które zostały wymienione w załączniku do tej uchwały. Zdaniem E. B. zaskarżony akt narusza postanowienia uchwały Rady W. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...], w której wyrażono zgodę na sprzedaż lokali użytkowych w domach wielolokalowych odpowiadających pewnym warunkom. Prezydent W. zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...], ustalił szczegółowe warunki kwalifikacji lokali, które podlegają sprzedaży w trybie przetargowym i bezprzetargowym. Prezydent W. powierzył wykonanie tego zarządzenia zarządomo poszczególnych [...]. Skarżący nadto zarzucił, iż mimo powołanych przepisów prawa miejscowego, które obowiązują we wszystkich [...] W., Zarząd [...] tworzy odrębne prawo dla [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd wyjaśnia, iż z § 1 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] czerwca 2004 r. wynika jedynie możliwość, a nie obowiązek sprzedaży lokali użytkowych w budynkach wielolokalowych. Nadto zarządzenie Nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w sprawie sprzedaży lokali użytkowych w domach wielokalowych, stanowi jedynie akt wykonujący uchwałę z dnia [...] czerwca 2004 r., a zatem zarządzenie to nie powinno być wykładane jako akt nakładający na odpowiedni organ obowiązek sprzedaży lokali użytkowych. Zarządzenie Prezydenta W. reguluje wobec tego przede wszystkim sposób dokonania sprzedaży lokali, o ile dany lokal zostanie ostatecznie zakwalifikowany do sprzedaży przy uwzględnieniu zasad racjonalnego gospodarowania ich zasobem (§ 2 ust. 2 zarządzenia). Akt ten nie zawiera bezwzględnego nakazu sprzedaży lokali użytkowych pozostających w zasobie W. Oznacza to, iż podjęcie przez Zarząd [...] uchwały nr [...], zawierającej spis lokali użytkowanych wyłączonych aktualnie ze sprzedaży, nie narusza wskazanych aktów prawa miejscowego. Uchwała ta ma niewątpliwie porządkujący charakter i odnosi się do obecnego stanu zasobu. Nie jest zatem wykluczone ustalenie w przyszłości listy lokali użytkowych przeznaczonych do sprzedaży, w tym lokalu pozostającego w dyspozycji skarżącego. E. B. mógłby zatem zasadnie oczekiwać wypełnienia przepisów zarządzenia Nr [...], o ile lokal użytkowy zostałby przeznaczony do sprzedaży. Warunek ten nie został jednak spełniony, a tymczasowe wyłączenie ze sprzedaży przedmiotowego lokalu nie postaje w sprzeczności z obowiązującym prawem miejscowym. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów prawa miejscowego nie są zatem zasadne, a mając na uwadze, iż ocena zaskarżonej uchwały w zakresie wskazanym w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") nie potwierdza, aby przy wydaniu tego aktu uchybiono innym przepisom prawa, nie zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosków skargi. Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi Sąd wyjaśnia, iż skarga dotycząca uchwały Nr [...] została sprecyzowana dopiero w toku postępowania sądowego odnoszącego się pierwotnie do uchwały Nr [...]. Utrata mocy uchwały Nr [...] w następstwie podjęcia uchwały Nr [...] r. stanowiła przesłankę do odpowiedniej modyfikacji żądania w piśmie wniesionym w dniu 11 sierpnia 2011 r. i w ostateczny sposób w kolejnym piśmie z dnia 15 października 2011 r. Skarżący przed zaskarżeniem uchwały nr [...] dopełnił także w piśmie z 9 sierpnia 2008 obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia jego uprawnienia. Zatem w okolicznościach przedmiotowej sprawy sądowej przyjąć należy, iż skarżący spełnił wymagania formalne w celu skutecznego wniesienia skargi (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.