IV SAB/Wr 45/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.), , Protokolant asystent sędziego Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi R. Z. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy W. do załatwienia wniosku strony z dnia 7 grudnia 2010 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku z aktami administracyjnymi; II. zasądza od Gminy W. na rzecz skarżącego R. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2010 r. R.Z., powołując się na art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.)(zwana dalej ustawą o dostępie), zwrócił się do Wójta Gminy W. o udostępnienie wykazu, listy nieruchomości z miejscowości B., która został przedstawiona Wojewodzie Dolnośląskiemu, obejmującej opis szkód popowodziowych poszczególnych nieruchomości z tej miejscowości wraz z oszacowanymi kwotami do przyznania zasiłków celowych. We wniosku wskazał , że zgłoszenie tych szkód reguluje pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2010 r. znak SVS-1744/2010 oraz ustawa z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z maja i czerwca 2010 r. (Dz. U. nr 123, poz. 835) (zwana dalej ustawą o szczególnych rozwiązaniach). W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy W. pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. nr ... udostępnił wnioskodawcy listę nieruchomości z miejscowości B. z wyszczególnieniem z imienia i nazwiska osób oraz opisem poniesionych szkód. Wnioskodawca w odpowiedzi na otrzymane pismo z dnia 17 stycznia 2011 r. ponowił w piśmie z dnia 25 stycznia 2011 r. wniosek o prawo wglądu do dokumentów przedłożonych Wojewodzie Dolnośląskiemu obejmujących szacowanie popowodziowych szkód zgodnie z zakresem jego wniosku z dnia 7 grudnia 2010 r. W dniu 28 marca 2011r. R.Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy W. w zakresie udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów – wykazów nieruchomości z określeniami rzeczowo – finansowymi szkód popowodziowych Gminy W. po powodzi w 2010 r. zgodnie z jego wnioskiem o udostępnienie informacji z dnia 7 grudnia 2010 r. Skarżący podniósł, że dokumenty , o których udostępnienie wnioskował , powinny być zgodne z pismem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2010 r. znak SVS-1744/2010 i stanowić podstawę dla wniosku gmin o pomoc w formie zasiłków na usuwanie skutków powodzi z rezerwy celowej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji , kierowanego do Wojewody Dolnośląskiego według zaleceń zawartych w piśmie. Zdaniem skarżącego udostępniony mu dokument jest niezgodny z zaleceniami powyższego pisma i zakresem żądania jego wniosku , bowiem obrazuje jedynie oszacowane szkody rzeczowe, natomiast nie obejmujące wszystkich nieruchomości w miejscowości B., co w jego ocenie narusza przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wskazała, że przekazała skarżącemu listę nieruchomości obejmującą 24 nazwiska osób wraz z opisem poniesionych szkód związanych z podtopieniami, wśród których nie ma wnioskodawcy. Nadto przyznała , że skarżący w dniu 25 stycznia 2011 r. ponowił prawo wglądu w dokumenty obejmujące szacowane szkody rzeczowo – finansowe, lecz żądane informacje nie zostały udostępnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Natomiast z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w przepisie art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przy czym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 stycznia 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 z późn.zm.) , będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznym stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzone, jak i te, które używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa . Z kolei przepis art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie przewiduje , że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższej regulacji , nie ulega wątpliwości, że wójtowie gminy mieszczą się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej , a zatem Wójt Gminy W. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Z materiału aktowego badanej sprawy wynika, że w przedmiotowym wniosku z dnia 7 grudnia 2010 r. skarżący, domagał się od Wójta Gminy W. udostępnienia informacji publicznej w postaci konkretnych dokumentów, wykazu nieruchomości z miejscowości B., która został przedstawiona Wojewodzie Dolnośląskiemu, obejmującej opis szkód popowodziowych poszczególnych nieruchomości z tej miejscowości wraz z oszacowanymi kwotami do przyznania zasiłków celowych. Tymczasem podmiot zobowiązany Wójt Gminy W. w odpowiedzi na powyższy wniosek udostępnił skarżącemu wykaz osób wraz z wyszczególnieniem szkód powstałych w nieruchomościach położonych na terenie – jak domyślać się można z umieszczenia w nagłówku dokumentu nazwy miejscowości – B.. W ocenie Sądu pismo będące odpowiedzią na wniosek strony jest fragmentarycznym i niepełnym odniesieniem się do żądanych przez stronę informacji, nie wyczerpały bowiem zakresu żądań wniosku. Z przedmiotowego wniosku jednoznacznie wynika, że skarżący w istocie żądał udostępnienia konkretnych dokumentów – przekazanych w związku z likwidacją szkód do Wojewody Dolnośląskiego – a takich cech nie posiada udostępniona przez Wójta Gminy W. tabela. Również w piśmie przewodnim organu z dnia 17 stycznia 2011 r. Nr .... nie można doszukać się informacji, że udostępnione skarżącemu informacje zostały przekazane do Wojewody Dolnośląskiego. Natomiast w piśmie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2010 r. nr SVS-1744/2010 – na które powołuje się skarżący zarówno we wniosku jak i w skardze – dotyczącym udzielania pomocy społecznej osobom lub rodzinom poszkodowanym przez powódź w maju 2010 r. określono jako obowiązującą zasadę, że wójt gminy przedstawia wojewodzie listę budynków mieszkalnych w poszczególnych miejscowościach z adresem, opisem szkody, szacowaną kwotą zasiłku, przy czym lista z danej miejscowości powinna być potwierdzona przez sołtysa. We wskazanym piśmie, określono zatem wprost minimalne elementy przekazywanej przez wójta gminy informacji, o których mowa wyżej, wobec tego nie ulega wątpliwości, że informacje te przybierają postać korespondencji urzędowej, czyli urzędowego dokumentu przekazywanego przez organ jednostki samorządu terytorialnego do organu administracji rządowej. Nie przesądzając jednak tego, czy Wójt Gminy W. posiada wskazany dokument, wskazać należy, ze w razie jego braku ustawa o dostępie informacji publicznej obliguje organ do poinformowaniu wnioskodawcy o ewentualnym braku informacji objętej wnioskiem, bądź w przypadku istnienia ograniczenia w dostępie do niej wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji. Uznać zatem należy, że takich działań Wójt Gminy W. nie podjął, udostępniając w istocie rzeczy informacje niepełne, co świadczy o fragmentarycznym załatwieniu sprawy , nie czyniącym zadość żądaniu skarżącego , wyartykułowanym we wniosku z dnia 7 grudnia 2010 r. Zważywszy , że w odpowiedzi na skargę organ przyznał , że po ponownym wniosku skarżącego z dnia 25 stycznia 2011 r. żądane przez niego informacje nie zostały udostępnione, co pozwala na uznanie , że organ nimi dysponuje. Wymaga podkreślenia , że jeżeli organ miał wątpliwości co do zakresu żądania wniosku powinien zwrócić się do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie, albowiem właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby bowiem do zaprzeczenia idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza regulację zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej . Ocena w takim kontekście dotychczasowych działań organu podjętych w celu załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym dokumentów przekazanych do Wojewody Dolnośląskiego w związku z udzielaniem pomocy społecznej osobom lub rodzinom poszkodowanym przez powódź w maju 2010 r. uzasadnia zarzut jego bezczynności. Skarżącemu nie udzielono bowiem odpowiedzi zgodnie z żądaniem jego wniosku. Skoro zaś wnioskowana informacja jest informacją publiczną to Wójt Gminy W. powinien załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając tej informacji albo jej odmawiając, w formie decyzji administracyjnej o jego sprecyzowanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd , wedle którego rozpoznanie części wniosku nie zwalnia organu od zarzutu bezczynności ( por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011r. sygn. akt I OSK 125/11) . Z tych wszystkich względów skargę należało uznać za uzasadnioną. Jedynie na marginesie sprawy Sąd zwraca uwagę, że udzielanie informacji publicznej powinno nastąpić w sposób i w formie, która nie narusza prywatności osób fizycznych ( art. 5 ust.1 ustawy o dostępie od informacji publicznej . Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, orzeczenie o kosztach procesu opierając na art. 200 p.p.s.a.