IV SA/Wa 2315/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2011 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. sprawy ze skargi D. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] września 2010 r. - zaskarżonym skargą przez D. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - stwierdził, iż wymieniony skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. o unieważnieniu paszportu. Stan sprawy przedstawia się następująco: Konsul Generalny RP w T. decyzją z [...] listopada 2009 r. - po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Rejonowego [...] w G. - unieważnił wydany D. J. dokument paszportowy serii [...]. Decyzja została wysłana do D. J. oraz do Prokuratury Rejonowej [...] w G. D. J. pismem z 10 grudnia 2009 r., działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, za pośrednictwem Konsula Generalnego RP w T., odwołanie od decyzji z [...] listopada 2009 r. Organ odwoławczy, skierowanym do Konsula pismem z 8 lutego 2010 r., zwrócił się o uzupełnienie akt administracyjnych, w szczególności o przekazanie dokumentu potwierdzającego datę odbioru decyzji, datę nadania odwołania lub datę wpływu do Konsulatu oraz pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi przez D.J. Wicekonsul przy piśmie z 10 lutego 2011 r. przekazał Ministrowi m. in. pierwszą stronę odwołania z widoczną datą wpływu do Konsulatu RP w T. oraz wydruki ze strony internetowej poczty kanadyjskiej, mające potwierdzać datę doręczenia zaskarżanej decyzji. Stwierdził zarazem, że decyzja została przez stronę odebrana 26 listopada 2009 r. i wyjaśnił, że nie posiada w aktach sprawy pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi M.T. przez D. J. M. T. przy piśmie z 9 lipca 2010 r. przesłał do Ministra pełnomocnictwo uprawniające go do reprezentowania odwołującego się przed organem drugiej instancji. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] września 2010 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez D. J. odwołania od decyzji Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. Przytaczając treść art 129 § 1 i § 2 oraz art. 57 § 5 pkt 3 K.p.a. organ zauważył, iż termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało złożone w polskim urzędzie konsularnym. Kwestionowaną decyzję strona odebrała osobiście 26 listopada 2009 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął 10 grudnia 2009 r. Zaś odwołanie wpłynęło do Konsula Generalnego RP w T. 21 grudnia 2009r., co oznacza, iż obowiązkiem organu odwoławczego było stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. D. J., działając przez ww pełnomocnika, w skardze wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i o nakazanie Ministrowi, aby dokonał merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. Zarzucił wydanie postanowienia z [...] września 2010r. bez zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, bez zawiadomienia strony i bez zwrócenia się do niej o wyjaśnianie okresu doręczenia przedmiotowej decyzji, a także wydanie postanowienia na podstawie błędnych lub też fałszywych dowodów. W uzasadnieniu skargi zostało podniesione, że decyzja organu pierwszej instancji nie została odebrana przez skarżącego osobiście 26 listopada 2009 r. Ustalenie organu odwoławczego w tym zakresie opiera się na błędnej informacji i nie jest poparte materiałem dowodowym. Skarżący wywodzi, iż decyzja Konsula została jemu doręczona pocztą zwykłą 8 grudnia 2009 r. Skarżący dołączył do skargi oświadczenie z 9 listopada 2010 r. wraz z tłumaczeniem na język polski, w którym zostało potwierdzone, że decyzja z [...] listopada 2009 r. nie została przez niego odebrana osobiście. Wyjaśnił, że decyzję pozostawiono w skrzynce pocztowej przy drzwiach jego domu i została ona doręczona 8 grudnia 2009 r. Złożone oświadczenie jest oświadczeniem ustawowym przygotowanym zgodnie prawem prowincji O. Jego zdaniem oświadczenie to jest jednoznacznym dowodem na to, że przesłanka, na podstawie której Minister wydał zaskarżone postanowienie była całkowicie błędna. Skoro decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu dopiero 8 grudnia 2009 r., to czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upłynął 22 grudnia 2009 r. Składając odwołanie od tej decyzji 21 grudnia 2009 r. strona nie przekroczyła więc terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności w art. 129 § 2 k.p.a. Minister, po wniesieniu skargi, pismem z 9 grudnia 2010 r. zwrócił się do Konsula Generalnego RP w T. o wyjaśnienie sposobu doręczenia stronie decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi Konsul potwierdził, że decyzja z [...] listopada 2009 r. została odebrana przez skarżącego 26 listopada 2009 r., na dowód czego przy wystosowanym wcześniej piśmie z 10 lutego 2010 r. przesłano wydruk ze strony internetowej poczty kanadyjskiej. Wedle posiadanej przez niego wiedzy poczta kanadyjska listy polecone doręcza pod wskazany adres wyłącznie za pisemnym potwierdzeniem odbioru. Doręczyciel w chwili doręczenia przesyłki prosi adresata o wpisanie w urządzeniu elektronicznym poszczególnych liter nazwiska. Na potwierdzeniu doręczenia przesyłki nr [...], wydruku ze strony internetowej poczty kanadyjskiej, widać wyraźnie w rubryce "signatory name", że przesyłkę w dniu 26 listopada 2009 r. odebrała osoba o nazwisku J. Dalej organ wyjaśnił procedurę doręczania w przypadku, gdy doręczyciel nie zastaje pod wskazanym adresem odbiorcy przesyłki. Opisane wyjaśnienie Konsula RP w T. zostało dołączone przez organ administracji do akt postępowania administracyjnego. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. zgłosił udział w postępowaniu sądowym. W piśmie z 1 czerwca 2011 r. wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, to jest zwrotnego pokwitowania odbioru przez pełnomocnika skarżącego M. T. decyzji Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. na okoliczność prawidłowości doręczenia ww pełnomocnikowi decyzji organu pierwszej instancji oraz zachowania przez pełnomocnika terminu do złożenia środka odwoławczego. Uzasadniając wniosek wywiódł, że decyzja Konsula z [...] listopada 2009 r. została doręczona bezpośrednio stronie na jej adres, z pominięciem pełnomocnika, a ponadto nie zawarto w niej pouczenia o treści art. 57 § 5 zd. 1 K.p.a., który ma istotne znaczenie dla zachowania terminu do złożenia środka zaskarżenia przez stronę zamieszkałą za granicą. Prokurator nadmienił też, że w treści zaskarżonego postanowienia nie odniesiono się do kwestii prawidłowości doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony, jak również zachowania przez niego ustawowego terminu do złożenia środka odwoławczego. W zależności od poczynionych ustaleń faktycznych Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia albo oddalenie skargi. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 10 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego przychyliła się do stanowiska Prokuratora przedstawionego w piśmie z 1 czerwca 2011 r. i zawartego w nim wniosku dowodowego. Dodatkowo wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z potwierdzenia odbioru przesyłki osobiście przez skarżącego. Natomiast pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i podniósł, że w dniu wydawania zaskarżonego 3 Sygn. akt IV SA/Wa 2315/10 postanowienia organ oparł się na oświadczeniu Konsula. Wskazał, że w aktach postępowania administracyjnego znajduje się wyjaśnienie Konsula dotyczące trybu doręczania korespondencji w Kanadzie. Tymczasem pełnomocnik skarżącego podniosła, iż nic jej nie wiadomo o wyjaśnieniu Konsula, dokument ten nie został jej doręczony z odpowiedzią na skargę. Zarzuciła również, iż w toku postępowania odwoławczego skarżący nie miał możliwości wypowiedzenia się co do materiału zgromadzonego w postępowaniu, tym samym doszło do naruszenia art. 10 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przed przystąpieniem do oceny legalności zaskarżonego postanowienia należy odnieść się do wniosków formalnych rozpoznanych na rozprawie, a złożonych przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. w piśmie procesowym z 1 czerwca 2011 r. (wniosku o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu) i pełnomocnika skarżącego (wniosku o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów i odroczenie rozprawy). W przedmiocie ww wniosków dowodowych wskazać należy, iż co do zasady, nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżoną decyzję (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Od tej zasady istnieje wyjątek, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z wymienioną normą przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: 1) jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości; 2) nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu polega na zapoznaniu się sądu i stron z treścią dokumentu i odbywa się w ten sposób, że na rozprawie sąd przegląda, okazuje stronom i odnotowuje dokument. Strony mają prawo do zgłaszania uwag i oświadczeń odnoszących się do przeprowadzonego dowodu. Tymczasem zarówno Prokurator, jak i pełnomocnik skarżącego wnieśli o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Konsula Generalnego RP w T. z dnia [...] listopada 2009 r. przez pełnomocnika strony w postępowaniu administracyjnym, które nie istnieje. Z akt sprawy, w tym w szczególności ze skierowanego bezpośrednio do skarżącego pisma z 24 listopada 2009 r., a także z zakwestionowanej odwołaniem decyzji Konsula, bowiem wynika że decyzję tę doręczono wyłącznie skarżącemu. Konsul nie dokonał wszakże czynności w postępowaniu, której dowód miałby stanowić dokument w postaci pokwitowania odbioru. Z kolei odnosząc się do drugiego wniosku pełnomocnika skarżącego dotyczącego przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentu w postaci potwierdzenia odbioru decyzji z [...] listopada 2009r. przez skarżącego, wskazać należy, iż pełnomocnik nie sprecyzował czy chodzi mu o potwierdzenie odbioru, które wchodziło w skład materiału dowodowego sprawy (tj. wydruk poczty kanadyjskiej), czy "inne" potwierdzenie odbioru. W przypadku pierwszego potwierdzenia wskazać należy, że było ono elementem ustaleń faktycznych w sprawie. Natomiast jeżeli sąd dochodzi do przekonania, że zachodzi jeszcze potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć prawidłowemu rozstrzygnięciu sprawy zakończonej zaskarżonym rozstrzygnięciem, wówczas uchyla to rozstrzygnięcie i wskazuje organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (jak w sprawie). Przepis art. 106 § 3 P.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona postępowania sądowoadministracyjnego się nie zgadza. Z kolei "inne" potwierdzenie odbioru nie zostało przedstawione, a jak wyżej zostało powiedziane, iż przeprowadzenie dowodu z dokumentu polega na zapoznaniu się sądu i stron z treścią dokumentu i odbywa się w ten sposób, że na rozprawie sąd przegląda, okazuje stronom i odnotowuje dokument, a strony mają prawo do zgłaszania uwag i oświadczeń odnoszących się do przeprowadzonego dowodu. W przedmiocie natomiast wniosku pełnomocnika skarżącego o odroczenie rozprawy celem zapoznania się z aktami sprawy, w tym wyjaśnieniem Konsula dotyczącym trybu doręczania korespondencji w Kanadzie i złożenia oświadczenia w kwestii, czy podpis skarżącego na wydruku z poczty kanadyjskiej został przez niego osobiście złożony, zauważa się iż pełnomocnik skarżącego miały prawo zapoznać się z aktami sprawy, w tym z odnośnym wyjaśnieniem, w siedzibie Sądu, korzystając z uprawnienia przyznanego przez art. 12a § 2 P.p.s.a. Skarżący udzielił pełnomocnictwa działającemu w jego imieniu radcy prawnemu 26 stycznia 2011 r. Pełnomocnictwo to wpłynęło do Sądu 14 lutego 2011 r. Abstrahując od tego, że pełnomocnik skarżącego 5 Sygn. akt IV SA/Wa 2315/10 mógł do przejrzenia akt ustanowić substytuta albo upoważnić aplikanta i przyjmując, że w okresie między 19 maja 2011 r. a 4 czerwca 2011 r. przebywał na urlopie, to okres ponad trzech miesięcy od dnia złożenia pełnomocnictwa do dnia rozprawy, na której rozpoznano sprawę był wystarczający, aby pełnomocnik mógł zrealizować przysługujące stronie prawo wglądu w akta sprawy. W tym okresie mógł również złożyć wszelkie oświadczenia. Sąd wskazuje także, w przedmiocie zarzutu pełnomocnika skarżącego, iż wyjaśnienie Konsula z 13 grudnia 201 Or. nie zostało mu doręczone wraz z odpowiedzią na skargę, iż nie miał takiego obowiązku. Pismo to bowiem, jak wynika z odpowiedzi na skargę, nie było jej załącznikiem, zatem nie zostało bezpośrednio skierowane do Sądu; wchodziło w skład akt administracyjnych przesłanych Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. Tak jak zatem Sąd nie ma obowiązku doręczenia stronom akt postępowania administracyjnego, tak nie miał obowiązku przesłania im wskazanego pisma Konsula. Przechodząc do wyjaśniania powodów uchylania zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że ocena legalności doprowadziła do ustalenia, że postanowienie to wydano z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., art. 10 § 1 K.p.a. oraz art. 11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a. i naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że decyzję Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. skarżący odebrał osobiście w dniu 26 listopada 2009 r. Chociaż organ administracji nie wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, na podstawie jakich dowodów ustalił tę okoliczność, to analiza akt postępowania administracyjnego pozwala stwierdzić, że uczynił to, opierając się na treści pisma Wicekonsula z 10 lutego 2010 r., w którym podano wskazaną datę odbioru decyzji oraz na dołączonych do tego pisma wydrukach ze strony internetowej poczty kanadyjskiej, które potwierdzać mają odbiór przesyłki pocztowej rejestrowanej o numerze [...]. W ocenie Sądu ustalenie daty doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, na podstawie wskazanych dokumentów nie spełnia wymogów określonych w art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., które zobowiązują organ administracji do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a w szczególności do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Prawidłowe ustalenie daty doręczenia decyzji, od której wniesiono odwołanie ma pierwszorzędne znaczenie, bowiem niezbędne jest dla należytego obliczenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Nieprawidłowe ustalenie tego elementu stanu faktycznego sprawy może doprowadzić do błędnego stwierdzenia, że 6 odwołanie wniesiono z przekroczeniem terminu. W konsekwencji może pozbawić stronę prawa do ponownego rozpatrzenia jej sprawy w postępowaniu przed organem drugiej instancji. W sytuacji, gdy doręczenie zakwestionowanej odwołaniem decyzji Konsula Generalnego RP w T. z [...] listopada 2009 r. nastąpiło za pośrednictwem kanadyjskiego urzędu pocztowego, należyte ustalenie daty doręczenia tej decyzji wymagało podjęcia przez organ administracji czynności dowodowych w szerszym zakresie niż to miało miejsce w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia. Organ administracji zobowiązany był wyjaśnić, na jakich zasadach poczta kanadyjska doręcza rejestrowane przesyłki pocztowe, a w szczególności ustalić, w jaki sposób następuje potwierdzenie daty odbioru listu. Lakoniczne stwierdzenie zawarte w piśmie Wicekonsula z 10 lutego 2010 r. oraz nieprzetłumaczone na język polski wydruki ze strony internetowej kanadyjskiego urzędu pocztowego były niewystarczające dla prawidłowego ustalenia daty doręczenia decyzji Konsula. Przyjęcie na podstawie tych dokumentów, że skarżący odebrał ją osobiście 26 listopada 2009 r. było przedwczesne i stanowiło naruszenie wskazanych wyżej przepisów K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zauważone naruszenie znalazło następnie odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w którym stwierdzając, że strona odebrała decyzję osobiście 26 listopada 2009 r., organ odwoławczy nie wskazał dowodów, na podstawie których uznał tę okoliczność za udowodnioną. Konsekwencją naruszenia obowiązków w zakresie gromadzenia dowodów niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy było więc naruszenie art. 11 K.p.a nakazującego wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ administracji kierował się przy załatwieniu sprawy oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a., statuujących wskazanie dowodów, na których oparł się organ, jako obligatoryjny element uzasadnienia postanowienia. W żadnym wypadku opisanych wyżej uchybień w zakresie przeprowadzonego przez organ odwoławczy postępowania dowodowego nie mogą sanować działania podjęte przez Ministra po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Pismo z żądaniem wyjaśnienia sposobu doręczenia stronie przesyłki listowej zawierającej decyzję organu pierwszej instancji powinno być skierowane do Konsula przed stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tymczasem zostało ono wystosowane dopiero w reakcji na wniesioną przez D. J. skargę. Dalej podkreśla się, iż wyrażona w art. 10 § 1 K.p.a. zasada czynnego udziału stron w postępowaniu wymagała od Ministra, aby umożliwił skarżącemu wypowiedzenie 7 się co do zebranych dowodów i materiałów, które zgromadził w trakcie postępowania odwoławczego. Tymczasem jedyne pismo, jakie skierowano do strony w okresie między złożeniem odwołania od decyzji Konsula RP w T. z [...] listopada 2009 r. a wydaniem postanowienia z [...] września 2010 r. stanowiło wezwanie do uzupełniania braku formalnego odwołania przez złożenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. Zawiadomienie skarżącego o zgromadzonych dowodach i materiałach, w szczególności o piśmie Wicekonsula z 10 lutego 2010 r. i innej korespondencji wyjaśniającej istotę sprawy, w tym wydrukach ze strony internetowej kanadyjskiego urzędu pocztowego, umożliwiło by stronie przedstawienie argumentacji zawartej w skardze i dołączonym do niej oświadczeniu jeszcze na etapie postępowania administracyjnego. W konsekwencji organ odwoławczy miałby możliwość wyjaśnienia powstałych wątpliwości przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Z kolei skarżący mógłby odnieść się do wyjaśnień Konsula dotyczących sposobu doręczenia decyzji z [...] listopada 2009 r. Z powyższych względów opisane naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. uznano za mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy obowiązkiem organu odwoławczego będzie odniesienie się do zawartych w skardze i dołączonym do niej oświadczeniu twierdzeń skarżącego dotyczących sposobu i daty doręczenia mu decyzji organu pierwszej instancji. Organ administracji umożliwi też wypowiedzenie się stronie co do zebranych dowodów i materiałów. Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia co do sposobu i daty prawidłowego doręczenia skarżącemu decyzji z [...] listopada 2010 r. znajdą następnie odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia, niezależnie od tego, czy w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ administracji ustali, że odwołanie wniesiono w terminie, czy też z jego uchybieniem. W aspekcie doręczenia decyzji organu pierwszej instancji i w świetle regulacji art. 40 § 2 i art. 33 § 2 i § 3 K.p.a., wyjaśnienia także będzie wymagała kwestia, czy skarżący w postępowaniu przed organem pierwszej instancji działał osobiście, czy przez pełnomocnika. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.