I OZ 728/11

POSTANOWIENIE (1) Dnia 29 września 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 124/11 w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: uchylić pkt. 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 124/11 i zasądzić od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz D.S. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. POSTANOWIENIE (2) Dnia 29 września 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z zażalenia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 124/11 w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE (dot. POSTANOWIENIA 1) Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 124/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D. S., reprezentowanego przez radcę prawnego M. D., wniesionej na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o w sprawie przetwarzania danych osobowych. Jednocześnie, w drugim punkcie sentencji, Sąd zasądził od Inspektora zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż organ, decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego. Sąd zauważył, iż wydanie tej decyzji nastąpiło już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, jednakże zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., następuje także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (ONSAiWSA z 2009r., Nr 4, poz. 63). Postępowanie w przedmiotowej sprawie umorzone zostało więc z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zaś o zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy P.p.s.a. Zażalenie na punkt 2 powyższego postanowienia wniósł D. S., reprezentowany przez tego samego radcę prawnego, domagając się zmiany orzeczenia w zaskarżonej części, zasądzenia kwoty 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz zasądzenia 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U, Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, zaś zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia stawka minimalna za prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie wyniosła 240 zł. Tym samym na rzecz skarżącego winna zasądzona być kwota 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się opłacony wpis sądowy oraz wynagrodzenie reprezentującego go radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa osobistego. W przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniesiona została przez stronę reprezentowaną przez radcę prawnego, zatem koszty wynagrodzenia pełnomocnika winny zostać zaliczone do niezbędnych kosztów postępowania i zwrócone skarżącemu przez stronę przeciwną. Jak trafnie zauważył działający w sprawie radca prawny zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach takich jak niniejsza wynosi 240 zł. Kwotę tę należało uwzględnić przy obliczaniu kosztów jakie zwrócone winny być od GIODO na rzecz D. S.. Tym samym zaskarżone postanowienie – jako nieuwzględniające wynagrodzenia pełnomocnika – wydane zostało z naruszeniem art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. i jako takie podlegało uchyleniu w zakresie w jakim rozstrzygało o kosztach postępowania. Uwzględniając powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 201 § 1 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zaś zasądzając kwotę wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia uwzględnił nadto koszty postępowania zażaleniowego, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d powołanego wyżej rozporządzenia. UZASADNIENIE (dot. POSTANOWIENIA 2) Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 124/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D. S., reprezentowanego przez radcę prawnego M. D., wniesionej na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o w sprawie przetwarzania danych osobowych. Jednocześnie, w drugim punkcie sentencji, Sąd zasądził od Inspektora zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż organ, decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego. Sąd zauważył, iż wydanie tej decyzji nastąpiło już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, jednakże zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., następuje także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Postępowanie w przedmiotowej sprawie umorzone zostało więc z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zaś o zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy P.p.s.a. W dniu 19 lipca 2011 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, prawidłowo reprezentowany, wystąpił ze środkiem zaskarżenia zatytułowanym "Skarga kasacyjna", w którym domagał się uchylenia postanowienia Sądu I instancji w części dotyczącej kosztów postępowania. Organ zarzucił Sądowi naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy P.p.s.a. oraz art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. W obszernym uzasadnieniu organ wskazał między innymi, iż Sąd nieprawidłowo przyjął, że organ pozostawał w przedmiotowej sprawie w bezczynności, co miałoby wynikać z faktu, iż zdaniem Sądu decyzja z dnia [...] marca 2011 r. wydana została w trybie art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. Obciążenie więc organu obowiązkiem zwrotu kosztów było nieuzasadnione i przedwczesne, bowiem Sąd arbitralnie rozstrzygnął o tym, iż organ pozostawał w bezczynności bez merytorycznego rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną D. S., reprezentowany przez tego samego radcę prawnego, wniósł o jej odrzucenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 pkt 9 ustawy P.p.s.a. środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie występuje ze skargą kasacyjną, jest zażalenie. W przedmiotowej sprawie przedmiotem wniesionego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych był punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/11, którym umorzono postępowanie ze skargi D. S., na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o w sprawie przetwarzania danych osobowych oraz zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Skoro zatem przedmiotem wniesionego środka zaskarżenia było jedynie rozstrzygnięcie w kwestii zwrotu kosztów postępowania pomiędzy jego stronami, nie można było zakwalifikować go jako skargę kasacyjną. Prawidłowym bowiem środkiem zaskarżenia, z jakim winien w przedmiotowej sprawie wystąpić organ, było zażalenie wniesione w oparciu o powołany powyżej przepis. Zażalenie to, stosownie do art. 194 § 2 ustawy P.p.s.a., powinno zostać wniesione w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia z dnia 13 czerwca 2011 r., które to doręczenie miało miejsce w dniu 20 czerwca 2011 r. Wniesiony przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych środek zaskarżenia, niesłusznie nazwany skargą kasacyjną, złożony został jednak dopiero w dniu 19 lipca 2011 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu, co powoduje konieczność jego odrzucenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, art. 180 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.