II SAB/Sz 101/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Włodarczak - Siuda po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w przedmiocie wyłączenia Przewodniczącego i części członków Rady Miejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] J.C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie nie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] w sprawie wyłączenia Przewodniczącego i części członków Rady Miejskiej w [...]. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano między innymi, że w dniu [...] Przewodniczący Rady Miejskiej w [...] pismem, znak: [...], poinformował skarżącego, że wniosek z dnia [...] został przedstawiony na sesji Rady Miejskiej w [...] w dniu [...] Rada Miejska w [...] w zajęła stanowisko, iż nie ma podstaw prawnych do wyłączenia Przewodniczącego Rady i radnych Rady Miejskiej w [...] poprzedniej kadencji z rozpatrzenia pism J.C. wniesionych do Rady w miesiącu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) ostanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga na bezczynność organów przysługuje więc tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje administracyjne i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3), w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4, tam gdzie wydawane są pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a), a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W rozpoznawanej sprawie z treści skargi wynika, że J.C. zarzuca Przewodniczącemu Rady Miejskiej w [...] bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku o wyłączenie Przewodniczącego Rady i części członków Rady Miejskiej w [...] poprzedniej kadencji z rozpoznawania jego pism wniesionych do Rady w miesiącu [...] r. W ocenie Sądu wniosek ten ma charakter proceduralny w postępowaniu skargowym. Zauważyć należy, że działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie mieszczą się w dyspozycji art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego skarga do sądu administracyjnego w tych sprawach nie przysługuje. Tym samym działania i czynności proceduralne dotyczące trybu rozpatrywania skarg przez organ stanowiący gminy nie są sprawami rozstrzyganymi w formach wymienionych w ww. przepisie. Tryb skargowo-wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (wniosku) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Dodać należy, że obowiązujące przepisy prawa nie zawierają przepisów umożliwiających realizację wniosku skarżącego o wyłączenie z rozpoznawania sprawy przewodniczącego rady oraz członków rady gminy. Nie znajdują w tym przypadku zastosowania przepisy Kpa - art. 24 i następne. Przepisom art. 27 Kpa podlegają bowiem organy kolegialne powołane do sprawowania orzecznictwa administracyjnego w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej. W świetle powyższych rozważań, skargę wniesioną przez J.C. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.