II GSK 1901/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...]- Z. W. Sp. z o. o. we W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1022/11 w sprawie ze skargi [..]- Z. W. Sp. z o. o. we W. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] listopada 2010 r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1022/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę [..] Sp. z o. o. we W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] listopada 2010 r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż po otrzymaniu pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] listopada 2010 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy strona skarżąca pismem z dnia [..] grudnia 2010 r. wezwała Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z dnia [..] marca 2011 r. i doręczone stronie skarżącej [..] marca 2011 r. Tym samym Sąd przyjął, że wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia ([..] grudnia 2010 r.) przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 157, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a.,) upływał z dniem 7 lutego 2011 r. Wobec powyższego wniesienie skargi w dniu 11 kwietnia 2011 r. w ocenie Sądu nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Powołując art. 53 § 2 p.p.s.a. i treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07, Sąd pierwszej instancji wskazał, że podany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. [..] Sp. z o. o. we W. zaskarżył powyżej opisane postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: - przepisów postępowania, które mają istotny wpływ na wynik sprawy: 1. Art. 53 §2 p.p.s.a. in fine poprzez przyjęcie, iż termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co spowodowało odrzucenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, 2. poprzez niezastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. in principio, skutkującego nieuznaniem przez Sąd, iż termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co spowodowało odrzucenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. przepisów prawa materialnego: 3. Art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, co spowodowało naruszenie interesu strony skarżącej, 4. Art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niedziałanie w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa, co spowodowało naruszenie zaufania strony skarżącej do organów Państwa. 5. Art. 9 k.p.a. poprzez nienależyte i niewyczerpujące informowanie stron o okolicznościach prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, co spowodowało wprowadzenie w błąd strony skarżącej co do terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu przed NSA, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, takim jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W ocenie Sądu z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, iż art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Sąd pierwszej instancji powołując się na uchwałę składu 7 sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60), wskazał (cytując uzasadnienie uchwały), że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ten pogląd. Skarżący po otrzymaniu pisma z dnia 23 listopada 2010 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy pismem z dnia [..] grudnia 2010 r. wezwał Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z dnia [..] marca 2011 r. i doręczone stronie skarżącej w dniu [..] marca 2011 r. Wobec powyższego udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia ([..] grudnia 2010 r.) uznać należy, że termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem [.] lutego 2011 r. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi w dniu 11 kwietnia 2011 r. niewątpliwie nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. To wszystko prowadzi do uznania, że stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zasługuje na aprobatę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.