I OZ 599/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 119/11 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. D. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia orzeczenia organu I instancji w części dotyczącej wymierzenia kary dyscyplinarnej i utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia I instancji w pozostałym zakresie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 17 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 119/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek R. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia orzeczenia organu I instancji w części dotyczącej wymierzenia kary dyscyplinarnej i utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia I instancji w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że orzeczeniem z [...] grudnia 2010 r. Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi po rozpoznaniu odwołania R. D. od orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w Łodzi z [...] listopada 2010 r., Nr [...], uchylił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej wymierzenia kary dyscyplinarnej, odstępując od jej wymierzenia, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. W dniu 17 stycznia 2011 r. skarżący zapoznał się z treścią orzeczenia z [...] grudnia 2010 r. potwierdzając to własnoręcznym podpisem ("zapoznałem się 17.01.2011"). W dniu 15 lutego 2011 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Komendanta Miejskiego Policji w Łodzi skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi opatrzoną datą "13 lutego 2011 roku". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w treści zaskarżonego orzeczenia skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie I Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Łodzi 15 lutego 2011 r. W dniu 18 lutego 2011 r., a więc 2 dni po upływie terminu do jej wniesienia, skarga została przekazana do organu właściwego – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi. Jako dowód potwierdzający przedstawione okoliczności organ administracji załączył wykaz przesyłek nr [...] nadanych w I Komisariacie Policji Komendy Miejskiej Policji w Łodzi oraz wykaz przesyłek nr [...] z dnia 18 lutego 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym z 31 marca 2011 r. pełnomocnik organu administracji wskazał, że przesyłka zawierająca skargę R. D. złożona 15 lutego 2011 r. została przekazana (doręczona) do Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi 18 lutego 2011 r. Z kolei, w piśmie procesowym z 18 kwietnia 2011 r., pełnomocnik organu administracji wyjaśnił, że 16 lutego 2011 r. został sporządzony wykaz przesyłek nr [...] nadanych przez Pocztę Specjalną Komendy Miejskiej Policji w Łodzi. Sporządzenie 16 lutego 2011 r. wykazu nie jest równoznaczne z doręczeniem w tym dniu przesyłki widniejącej w wykazie. Doręczenie przesyłki zawartej w wykazie do Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi nastąpiło 18 lutego 2011 r. i tę datę należy przyjąć jako datę faktycznego nadania i doręczenia złożonej 15 lutego 2011 r. przez R. D. skargi. Ponadto, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 11 kwietnia 2011 r. organ wskazał, że orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z [...] grudnia 2010 r. zostało doręczone skarżącemu 17 stycznia 2011 r., a fakt zapoznania się z treścią orzeczenia skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na załączonym do akt sprawy egzemplarzu orzeczenia. W odpowiedzi na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z 6 maja 2011 r., którym wezwano skarżącego do wyjaśnienia w jaki sposób i w jakiej dacie zostało mu doręczone zaskarżone orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z [...] grudnia 2010 r. wyjaśnił on, że "nie pamięta kiedy doręczono mu orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 roku, lecz jest pewien, że skargę wniósł przed upływem terminu". Zarządzeniem z 20 maja 2011 r. sędzia sprawozdawca ponownie wezwał skarżącego do wypowiedzenia się, czy widniejąca na orzeczeniu data "17 stycznia 2011 roku" zapoznania się przez skarżącego z jego treścią jest datą doręczenia mu w tym dniu orzeczenia, pod rygorem uznania, że data "17 stycznia 2011 roku" jest datą doręczenia orzeczenia. W piśmie procesowym z 7 czerwca 2011 r. skarżący wskazał, że nie potrafi jednoznacznie wskazać, czy data zapoznania się z orzeczeniem jest równoznaczna z datą doręczenia orzeczenia. Do pisma załączył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wypadek gdyby skarga miałaby zostać odrzucona z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi odrzucając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu, uznał, że skarga złożona została w terminie, wobec braku dowodu doręczenia orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi. Organ podniósł, że Sąd I instancji niesłusznie przyjął, że dokonanie adnotacji przez skarżącego o zapoznaniu się 17 stycznia 2011 r. z orzeczeniem i fakt późniejszego stwierdzenia skarżącego, że nie jest w stanie jednoznacznie wskazać, czy data zapoznania się ze wspomnianym orzeczeniem jest równoznaczna z datą doręczenia orzeczenia implikuje uznanie, że brak jest jednoznacznych dowodów poświadczających konkretną datę doręczenia pisma. Zdaniem organu, wobec braku regulacji prawnych odnoszących się do sposobu i trybu potwierdzania faktu doręczenia pisma w trybie art. 39 i 42 § 1 k.p.a. należy uznać, iż w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy dokonano skutecznego doręczenia orzeczenia wyższego przełożonego dyscyplinarnego, zaś skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, uchybił terminowi wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim, należy zwrócić uwagę, że fakt doręczenia orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z [...] grudnia 2010 r. nie stanowi okoliczności spornej w przedmiotowej sprawie. Rozbieżność między twierdzeniami stron ujawnia się natomiast w kwestii ustalenia daty dokonania tego doręczenia. Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi wskazuje na dzień 17 stycznia 2011 r. i jako dowód przytacza adnotację "zapoznałem się" opatrzoną datą oraz podpisem skarżącego. Z kolei skarżący nie jest w stanie potwierdzić, czy data, w której dokonał adnotacji o zapoznaniu się z orzeczeniem jest jednoznaczna z datą jego doręczenia. W myśl art. 109 § 1 k.p.a., decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Na podstawie zaś art. 39 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w niniejszej sprawie pogląd prezentowany przez Sąd I instancji, że skutki materialne i procesowe decyzji (orzeczenia) są wywoływane poprzez fakt jej doręczenia za pokwitowaniem, a nie zapoznania się przez adresata z treścią orzeczenia. Pomimo twierdzenia organu, że obie czynności – zapoznanie się przez skarżącego z orzeczeniem i doręczenie mu tego dokumentu nastąpiły tego samego dnia - 17 stycznia 2011 r., jedynie zapoznanie się z pismem przez adresata znajduje potwierdzenie w zgromadzonym aktach sprawy, tj. w postaci treści adnotacji. Przytoczone przepisy k.p.a. w sposób wyraźny posługują się tylko terminem "doręczenie", nie przypisują zaś żadnych skutków normatywnych faktowi zapoznania się z treścią pisma. Z akt sprawy nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości data doręczenia rozstrzygnięcia organu. Wszelkie wątpliwości zaistniałe w niniejszej sprawie przy ustalaniu stanu faktycznego należy rozpatrywać na korzyść skarżącego. Z tych względów – w szczególności wobec faktu nieudokumentowania daty doręczenia przesyłki adresatowi – w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji uprawniony był do przyjęcia, że skarga została wniesiona w terminie, a w związku z tym, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.