I SAB/Wa 151/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. i J.W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 18 kwietnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J.W. i J.W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], wydaną po wznowieniu postępowania, odmawiającą uchylenia decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r., wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. Z uzasadnienia skargi wynika, że J. i J. W. pismem z dnia 8 lutego 2011 r. wystąpili do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek skarżących z dnia 8 lutego 2011 r. został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] kwietnia 2011 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy własne rozstrzygnięcie z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanych w sprawie rozstrzygnięć, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.