II FZ 426/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1181/11 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej A.B. – doradcę podatkowego J.D., do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. do złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 2 maja 2011 r. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego oraz dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi, dołączając do niego żądany przez Sąd dokument. W uzasadnieniu argumentował, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony, ponieważ skarżąca z powodu awarii komputera nie mogła przesłać potwierdzenia wpłaty sądowej w terminie, który pozwalał na uzupełnienie braków formalnych w terminie wyznaczonym w wezwaniu. Wskazano także, że wpłaty wpisu sądowego dokonano w prawidłowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślono, że skarżący nie wykazał okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak winy w uchybieniu terminu do nadesłania stosownego pełnomocnictwa. Zauważono także, że pełnomocnik nie był zobligowany do nadesłania potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego. W zażaleniu z dnia 11 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że uwierzytelnione pełnomocnictwo zostało wysłane razem z dowodem uiszczenia wpisu sądowego. Z tego powodu w ocenie pełnomocnika okoliczności związane z niemożnością dokonania wydruku z komputera dowodu uiszczenia wpisu skutkowały przekroczeniem terminu do nadesłania pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd przywraca uchybiony termin, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy do strony (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2009, str. 257-258). Dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiadało ono prawu. Strona skarżąca w zażaleniu nie podniosła okoliczności, które wskazywałyby, iż zaistniały przeszkody nie do przezwyciężenia uniemożliwiające nadesłanie odpisu pełnomocnictwa we właściwym terminie. Nie budzi wątpliwości fakt, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi został precyzyjnie określony. Tym samym Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, że strona skarżąca nie dochowała należytej staranności nadając przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków po wyznaczonym terminie. Nawet gdyby NSA dał wiarę twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, to okoliczności przez niego przywołane nie mogły wyłączyć winy. Nie zrozumiałe jest bowiem łączenie kwestii terminowego wysłania pełnomocnictwa z okolicznościami związanymi z wydrukiem potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego. W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.