II FSK 1721/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi A. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2014 r., II FSK 2721/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1182/11 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 1. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r., II FSK 2721/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. L.(zwanego dalej skarżącym) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., III SA/Wa 1182/11, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowo w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. 2. W dniu 1 czerwca 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga o wznowienie postępowania sądowego. Skarżący wnosił o wznowienie postępowania, a jako nową okoliczność wskazał karny wyrok uniewinniający, który zapadł w jego sprawie. Skarżący podniósł, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zapadł w dniu 21 lutego 2012 r., III SA/Wa 1182/11, uniewinniający wyrok Sądu Rejonowego w Warszawie - w dniu 14 lipca 2014 r., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – w dniu 20 listopada 2014 r., a w dniu 11 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Powyższa okoliczność na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a.) miała - zdaniem skarżącego - stanowić podstawę wznowienia postępowania. We wniosku skarżący wniósł o zmianę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2014 r., wstrzymanie wykonania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została wniesiona po terminie lub nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący domaga się wznowienia postępowania powołując się na podstawę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Dla wykazania, że skarga opiera się jednak na ustawowej podstawie wznowienia nie wystarczy samo twierdzenie skarżącego i przytoczenie treści przepisu. Należy wykazać wstępnie, że jakaś okoliczność, mogąca być ustawową podstawą wznowienia w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Z uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania (str. 3 akt) wynika, że skarżący twierdzi, iż środkiem dowodowym mającym istotny wpływ na wynik sprawy [administracyjnej] jest wyrok uniewinniający skarżącego wydany przez Sąd Rejonowy w dniu 14 lipca 2014 r., a utrzymany wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 11 lutego 2015 r. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi powołana przez skarżącego ustawowa podstawa wznowienia postępowania. Tym samym wydanie wyroku sądu karnego uniewinniającego skarżącego od zarzucanego mu czynu nie jest podstawą wznowienia postępowania w niniejszej sprawie ze względu na datę, w której zapadł. Środek dowodowy, który powstał już po uprawomocnieniu się wyroku (sądu administracyjnego), nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 802). W rozpoznawanej sprawie środek dowodowy w postaci wydania uniewinniającego wyroku powstał już po uprawomocnieniu się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego orzeczenia są prawomocne od chwili ich ogłoszenia, bowiem nie przysługuje od nich środek odwoławczy. Powoływany w sprawie wyrok Sądu Rejonowego został wydany w dniu 14 lipca 2014 r., utrzymujący go w mocy wyrok Sądu Okręgowego - w dniu 11 lutego 2015 r. Pomiędzy tymi orzeczeniami zapadł prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrok kończący postępowanie sądowoadministracyjne wydano w dniu 20 listopada 2014 r. Wyroki zatem zostały wydane kolejno przez: Sąd Rejonowy, Naczelny Sąd Administracyjny i Sąd Okręgowy. Z porównania dat wynika, że powołany przez skarżącego środek dowodowy nie stanowi podstawy wznowieniowej zakończonego postępowania przed sądem administracyjnym. Wskazane wyroki sądów karnych nie mogą być potraktowane jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż w przepisie tym chodzi o okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące już przed uprawomocnieniem się wyroku zaskarżonego skargą o wznowienie. Tymczasem wyrok Sądu Okręgowego nie istniał jeszcze, gdy orzekał w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis stanowi, że okoliczności (dowody) zostały "później wykryte", a zatem nie były znane stronom w czasie toczącego się postępowania i z tego tylko powodu nie mogły być wykorzystane w tym postępowaniu, co mogłoby mieć wpływ na jego wynik. Skoro wyrok Sądu Okręgowego zapadł po wyroku NSA, tym samym nie stanowi przesłanki wznowieniowej. Tym samym skarga o wznowienie postępowania nie jest w istocie oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270 – 273 p.p.s.a. dlatego też podlega odrzuceniu w oparciu o art. 280 § 1 i art. 276 p.p.s.a. 4. Zgodnie z art. 284 p.p.s.a. - wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może w drodze postanowienia, wstrzymać wykonanie orzeczenia. Wobec odrzucenia skargi o wznowienie postępowania wniosek o wstrzymania wykonania wyroku NSA z dnia 20 listopada 2014 r. nie podlega rozpoznaniu.