II SA/Bd 609/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na czynność materialno – techniczną Starosty B. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie dokonania zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 maja 2011r. M. B., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność materialno – techniczna Starosty B., sprecyzowaną w wyniku wykonania wezwania sądu, jako czynność Starosty Bydgoskiego z dnia 15 stycznia 2010 r. polegającą na dokonaniu zamian danych w ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika z akt II SA/Bd 53/11, skarga M. B. na czynność materialno – techniczna Starosty B. z dnia 15 stycznia 2010 r. polegającą na dokonaniu zamian danych w ewidencji gruntów i budynków, odrzucono została postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 marca 2011r. Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne od dnia 23 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Wskazać należy, że prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi nie ma przymiotu powagi rzeczy osądzonej, jednakże zgodnie skarga do sądu administracyjnego wniesiona zostać może po spełnieniu ustawowo spełnionych przesłanek. Przy braku zatem innych przeszkód natury formalnej, nic nie stoi na przeszkodzie zaskarżenia orzeczenia lub czynności czy też bezczynności, co do których orzeczono o odrzuceniu skargi. Zwrócić uwagę należy, iż wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nastąpić może po spełnieniu określonych przesłanek, wskazanych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Warunkiem zatem skutecznego zaskarżenia określonego aktu lub czynności jest wniesienie skargi w określonym terminie i po wyczerpaniu przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt o sygn. II SA/Bd 53/11, w przedmiocie zaskarżonej czynności z dnia 15 stycznia 2010r., skarżąca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła około pół roku licząc od momentu, w którym dowiedziała się o dokonaniu czynności będącej przedmiotem skargi. W sprawie doszło zatem do naruszenia terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., co zostało stwierdzone już wydanym w sprawie II SA/Bd 53/11 postanowieniem o odrzuceniu skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.