I OZ 76/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 205/11 o pozostawieniu pisma strony bez rozpoznania w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo J.S. z dnia 10 maja 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 3 lutego 2011 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa. Pismo zawierające to zarządzenie to nie zostało przez skarżącą podjęte w terminie, mimo dwukrotnego awizowania, w związku z czym nastąpił zwrot tego pisma do Sądu. Pismem z dnia 10 marca 2011 r. skarżąca zwróciła się z prośbą "o ponowne przesłanie pisma nadanego od Was litem poleconym 2-krotnie". Skarżąca wskazała też, iż pismo zawierające zarządzenie do uiszczenia wpisu nie zostało odebrane, bowiem była ona nieobecna w miejscu zamieszkania. Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. Sąd wezwał J.S. do sprecyzowania charakteru jej pisma z dnia 10 marca 2011 r., czy jest ono wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 26 kwietnia 2011 r. W zakreślonym siedmiodniowym terminie strona nadesłała pismo, w którym odniosła się do szeregu okoliczności, nie precyzując jednakże charakteru pisma z dnia 10 marca 2011 r. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia pisma z dnia 10 marca 2011 r., co spowodowało konieczność pozostawienia go bez rozpoznaniu na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.S., nie stawiając Sądowi zarzutu naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie J.S. zwróciła się w dniu 10 marca 2011 r. do Sądu z pismem, w którym zawarła prośbę o ponowne przesłanie pisma zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych tego pisma, poprzez wskazanie czy jest ono wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, czy też jest pismem innego rodzaju. Wezwanie Sądu doręczone zostało skarżącej w dniu 26 kwietnia 2011 r., a więc siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upływał w dniu 2 maja 2011 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo, w którym oświadczyła między innymi, iż nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych oraz zawarła szereg innych okoliczności nie związanych bezpośrednio z żądaniem Sądu o sprecyzowanie charakteru pisma. Nie określiła więc jaki charakter miało jej pismo z dnia 10 marca 2011 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie stwierdził, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma i prawidłowo pozostawił je bez rozpoznania. Wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada zatem prawu. Przyjmując, stosownie do oceny wyrażonej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2158/10, że pismo datowane na dzień 25 maja 2011 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r., należy jednocześnie stwierdzić, iż nie zawiera ono żadnych zarzutów naruszeń prawa, a w szczególności naruszenia art. 49 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a., stanowiących podstawę zaskarżonego aktu. Sąd odwoławczy stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy władny jest uchylić zaskarżone zarządzenie tylko wówczas gdy wydane zostało ono z naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.