II OZ 427/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Bk 30/11 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Hajnówce w przedmiocie nie załatwienia wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt II SAB/Bk 30/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi J. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Hajnówce w przedmiocie nie rozpatrzenia wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego, zobowiązał ww. organ do załatwienia sprawy z wniosku J. W. z dnia 4 sierpnia 2007 r. poprzez wydanie aktu administracyjnego w terminie 30 dni od daty zwrotu aktu organowi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 24 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2011 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 29 grudnia 2011 r. sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie skarżącej adwokata z urzędu. Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. Wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Białymstoku poinformował sąd, że adwokatem z urzędu w sprawie J. W., został wyznaczony adwokat A. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. odmówił sprostowania sentencji wyroku z dnia 8 listopada 2011 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony adwokatowi skarżącej w dniu 16 lutego 2012 r. oraz po uzupełnieniu w dniu 27 lutego 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., po rozpoznaniu zażalenia z dnia 5 marca 2012 r. sporządzonego przez adwokata skarżącej w osobie A. A., oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 lutego 2012 r. W dniu 7 marca 2012 r. adwokat A. A. zapoznał się z aktami sprawy. W dniu 12 marca 2012 r. pełnomocnik wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 8 listopada 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podniósł, że podjął swe czynności niezwłocznie po otrzymaniu ostatecznej informacji od Skarżącej, że wyraża ona zgodę na jej reprezentowanie. Wskazał również, że po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 7 marca 2012 r. sporządził skargę kasacyjną. Nadmienił również, że w dniu 5 marca 2012 r. zostało wywiedzione zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. Do wniosku pełnomocnik dołączył odpis skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego sądu z dnia 8 listopada 2011 r., wniosek odrzucił. Sąd I instancji stwierdził, że już najpóźniej w dniu 16 lutego 2012 r. adwokat otrzymując postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. wiedział, że jest ustanowiony pełnomocnikiem J. W. w przedmiotowej sprawie. Przyjmując najbardziej korzystną dla strony interpretację, Sąd stwierdził, że 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od 16 lutego 2012 r. Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był 23 lutego 2012 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek strona skarżąca złożyła dopiero 12 marca 2012 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego 7- dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Ponadto sąd I instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej nie wskazał kiedy został powiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów o wyznaczeniu go do reprezentowania w sprawie. Sąd otrzymał tę informację w dniu 11 stycznia 2012 r. i stwierdził, że można przypuszczać, iż pełnomocnik również dowiedział się w miesiącu styczniu 2012 r. o wyznaczeniu go do reprezentowania strony skarżącej w sprawie. Jednakże z ostrożności procesowej, sąd przyjął pewną datę 16 lutego 2012 r., kiedy to adwokat A. A. jako pełnomocnik z urzędu otrzymał postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. dotyczące odmowy sprostowania sentencji wyroku Sądu w Białymstoku z dnia 8 listopada 2011 r. Sąd uznał, że oczywistym jest, iż najpóźniej w tej dacie wiedział o fakcie reprezentowania J. W. w sprawie. Zatem wskazywanie przez adwokata dnia 7 marca 2012 r., jako daty wskazującej na ustanie przyczyny uchybienia terminu jest nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Bk 30/11, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wniosek odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości. W zażaleniu podniesiono zarzut naruszenia art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegający na niezasadnym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, że przedmiotowy wniosek został złożony z opóźnieniem, skutkującym jego odrzuceniem. W głównych motywach uzasadnienia zażalenia wywodzono, że adwokat A. A. nie mógł (nie był władny) podjąć jakąkolwiek czynność procesową, aż do chwili ostatecznego wyjaśnienia kwestii, czy prawidłowe było ustanowienie go przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnikiem skarżącej, mimo że w swej prośbie o przyznanie prawa pomocy wskazała ona jednoznacznie osobę adwokata A. W. jako mającego go reprezentować. J. W. dopiero w dacie 5 marca 2012 r. powiadomiła ustnie adwokata A. A. w sposób ewidentny i stanowczy, że wyłącznie jemu powierza wykonywanie czynności w sprawie. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniesiono również o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) "Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie". Termin, w jakim należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, rozpoczyna swój bieg od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu i wynosi siedem dni. Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że już najpóźniej w dniu 16 lutego 2012 r. adwokat, otrzymując postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. wiedział, że jest ustanowiony pełnomocnikiem J. W. w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 244 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa". Mając na uwadze powyższe, niezrozumiałe są wywody pełnomocnika skarżącej, że oczekiwał jej decyzji co do podejmowania w jej imieniu i na jej rzecz dalszych czynności w postępowaniu sądowym w sprawie z jej skargi, tym bardziej, że w aktach sprawy znajduje się – jak zasadnie wskazał sąd I instancji – pismo skarżącej z dnia 1 lutego 2012 r. w którym informuje sąd, że zgadza się "... aby skargę kasacyjną od wyroku z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt II SAB/Bk 30/11 sporządził adwokat A. A. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Białymstoku mimo, że wnioskowałam o ustanowienie adwokata A. W.". Twierdzenia zatem pełnomocnika skarżącej, że dopiero 5 marca 2012 r. mógł podjąć czynności w postępowaniu sądowym w sprawie z jej skargi, nie mają usprawiedliwionych podstaw. W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.