II SA/Op 180/11
PostanowienieWSA w Opolu2011-06-28
Skład orzekający: Elżbieta Naumowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, który nie jest właściwy do jej rozpoznania, po upływie terminu do jej wniesienia, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, który nie jest właściwy do jej rozpoznania, a ponadto po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy zostanie ona złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, który nie jest właściwy, a po terminie, skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu dotyczącą zasiłku celowego. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 7 stycznia 2011 r. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 1 marca 2011 r., który uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do WSA w Opolu. WSA w Opolu odrzucił skargę z uwagi na jej wniesienie po terminie oraz z naruszeniem trybu wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia [...], nr [...], Zastępca Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku, działający z upoważnienia Burmistrza Kluczborka przyznał B. P. zasiłek celowy w wysokości 93 zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów związanych z zakupem odzieży i obuwia.
W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia [...], nr [...], uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja ta, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, została przesłana na adres B. P. pocztą, listem poleconym i pod tym adresem doręczona w dniu 7 stycznia 2011 r. dorosłemu domownikowi, tj. matce strony – T. P. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
B. P. zakwestionowała decyzję organu odwoławczego, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, poprzez przesłanie pocztą pisma opatrzonego datą 1 marca 2011 r., listem priorytetowy nadanym w dniu 1 marca 2011 r., o czym świadczy data stempla pocztowego.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 141/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarga B. P. wpłynęła w dniu 16 kwietnia 2011 r. i została zarejestrowana w repertorium pod sygnaturą akt II SA/Op 180/11.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2011 r. odpis skargi wraz z załącznikami przesłany został do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Jednocześnie zobowiązano organ odwoławczy do złożenia odpowiedzi na skargę wraz z aktami w terminie 30 dni.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc fakt jej wniesienia z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, natomiast na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
Stosownie do wskazanych uregulowań, termin do wniesienia skargi jest zatem zachowany, gdy skarga do sądu zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż strona postępowania ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem poczty. Jeżeli jednak zamiast do organu strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu, ten zobowiązany jest odesłać ją do organu w celu zachowania trybu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a. W takim przypadku termin do wniesienia skargi zostanie zachowany jedynie wtedy, gdy sąd właściwy do rozpoznania skargi, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Zaznaczyć przy tym należy, że w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi uznaje się datę wysłania jej bądź złożenia bezpośrednio we właściwym organie. Ewentualne ryzyko przekroczenia terminu procesowego oraz skutki z tym związane (w postaci odrzucenia skargi) obciążają stronę wnoszącą skargę.
Zauważyć należy, że wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie dowody zawarte w aktach administracyjnych jednoznacznie świadczą, że zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 7 stycznia 2011 r. W tym zakresie przyjąć należało, że doręczenie decyzji matce skarżącej było skuteczne, gdyż odpowiadało wymogom z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, przy czym o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Fakt przyjęcia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję organu odwoławczego matka skarżącej potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki załączonym do akt sprawy.
W związku z powyższym, określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] rozpoczął bieg w dniu 8 stycznia 2011 r. i upływał z dniem 6 lutego 2011 r., który przypadał jednak na niedzielę, czyli dzień ustawowo wolny od pracy. W tych okolicznościach, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie uznać należało dzień 7 lutego 2011 r. Wskazany ostatnio przepis stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi za pośrednictwem organu odwoławczego, jak również wskazania sądu właściwego do rozpoznania skargi, którym był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 1 marca 2011 r., co potwierdza data stempla pocztowego na przesyłce listownej nadanej przez skarżącą w placówce pocztowej operatora publicznego. Skarżąca nie tylko nie zachowała zatem trybu wniesienia skargi, tj. złożenia jej za pośrednictwem organu, gdyż przesłała skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, to ponadto skargę skierowała do sądu, który nie był właściwy do jej rozpoznania, a poza tym dokonała tej czynności po upływie ustawowego terminu. Tym samym w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło