I SA/Go 191/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "W" Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r. oddala skargę. I SA/Go 191/11 Uzasadnienie Skarżąca "W" Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] września 2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok. Decyzją tą Burmistrz określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009r. w kwocie 80 757,00 zł. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Skarżąca wraz z deklaracją na podatek od nieruchomości za 2009r. złożyła wniosek o zwolnienie z podatku od nieruchomości w związku ze zgłoszeniem zamiaru korzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy w oparciu o uchwałę nr II/11/06 Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2006r. Rada Miejska w dniu [...] grudnia 2006r. przyjęła uchwałę nr II/11/06 w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców tworzących nowe inwestycje lut tworzących nowe miejsca pracy związane z nową inwestycją na terenie Miasta i Gminy. Powołana uchwała ustaliła zasady zwolnienia z podatku od nieruchomości na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją na terenie Miasta i Gminy zgodnie z warunkami określonymi w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. z 2006r. Nr 142, poz. 1017). Uchwała została wydana m.in. na podstawie § 1 powołanego rozporządzenia. Zgodnie z § 2 powyższej uchwały prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości przysługuje przedsiębiorcom, którzy spełniają warunki wynikające z Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie miejsc pracy z nową inwestycją. W myśl § 3 uchwały zwolnienie przysługuje przedsiębiorcy, który zgłosi organowi podatkowemu 10 dni przed rozpoczęciem realizacji inwestycji zamiar korzystania z pomocy. Zgłoszenie to powinno być dokonane przed rozpoczęciem inwestycji na piśmie według określonego wniosku stanowiącego załącznik do uchwały wraz z zobowiązaniem, wynikającym z § 6 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia o którym mowa w § 1. Skarżąca 28 grudnia 2006r. złożyła wniosek o zgłoszenie zamiaru korzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, w którym zaznaczyła, iż będzie realizowała inwestycję, polegającą na przebudowie, rozbudowie i nadbudowie pomieszczeń produkcyjno – magazynowych PPHU "W" Sp. z o.o.. Przedmiotem działalności skarżącej jest przetwórstwo mięsne – produkcja pasztetów, mielonek oraz gotowych dań obiadowych, a wyroby produkowane są konserwami wytworzonymi na bazie mięsa drobiowego, wieprzowego oraz dziczyzny. Spółka prowadzi dystrybucję i sprzedaż we własnym zakresie na terenie całego kraju. Głównymi grupami produktów są: mielonki - około 75% sprzedaży oraz pasztety około 25% sprzedaży. Postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. organ podatkowy - Burmistrz Miasta i Gminy – wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009r. W dniu [...] września 2010r. organ wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie 80 757,00 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją. Organy obu instancji stwierdziły, że z uwagi na prowadzoną działalność, nie mają zastosowania w stosunku do spółki uregulowania Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielenia przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142 poz. 1017, zwane dalej Rozporządzeniem), w oparciu o które podjęta została Uchwała Nr II/11/06. Zapis § 3 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia stanowi, że nie stosuje się go do udzielenia pomocy w zakresie działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami, o których mowa w załączniku nr 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Organ odwoławczy powołał się na art. 32 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi, że wspólny rynek obejmuje także rolnictwo i handel produktami rolnymi. Przez "produkty rolne" należy rozumieć płody ziemi, produkty pochodzące z hodowli i rybołówstwa, jak również produkty pierwszego przetworzenia, które pozostają w bezpośrednim związku z tymi produktami. Organ odwoławczy dalej argumentował, że produkcja pierwotna produktów rolnych oznacza ich uprawę i hodowlę, co wynika z art. 2 ust. 1 lit. f Rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12.01.2008r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz. Za przetwarzanie produktów rolnych uważa się natomiast czynności dokonywane na produkcie rolnym, których produkt końcowy jest również produktem rolnym (wtórnym produktem rolnym). Organ II instancji podzielił w pełni stanowisko organu l instancji i stanął na stanowisku, iż § 3 Rozporządzenia nie odnosi się w sposób bezpośredni do "produktu rolnego" lecz wyłącznie do "produkcji i przetwarzania" produktów z załącznika nr I. To w ocenie organu uzasadnia niemożność skorzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości określonego Uchwałą nr II/2/2006 Rady Miejskiej. Produkty wymienione w rozdziale 2 i rozdziale 16 załącznika I do TWE, które powstają na bazie produktów pierwotnych, są wtórnymi produktami rolnymi (przetwory z mięsa, pasztety), przy czym w opinii organu odwoławczego nie ma przy tym znaczenia fakt, jak bardzo zaawansowanym zabiegom technologicznym jest poddawany produkt rolny w trakcie procesu jego przetwarzania. Na decyzję organu II instancji skarżąca Spółka wniosła skargę do Sądu, w której zarzuciła zaskarżonej decyzji: – naruszenie przepisów, a w szczególności § 3 Rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy adresatem przepisów tego rozporządzenia jest jedynie rada gminy, zaś warunki udzielenia pomocy poprzez zwolnienie od podatku od nieruchomości określa bezpośrednio Uchwała nr II/l 1/06 Rady Miejskiej, oraz w sytuacji gdy przedmiotem postępowania jest zobowiązanie podatkowe za okres roku 2009, zaś Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. utraciło moc z dniem 31 grudnia 2006r. i zostało zastąpione regulacją zdecydowanie korzystną dla skarżącego; – naruszenie przepisów Uchwały nr II/11/06 Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2006r. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy skarżąca spółka spełniła wszystkie bezpośrednio z tej uchwały wynikające warunki do uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości; – naruszenie Artykułu 32 ust. 1 i 3 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z treścią załącznika nr 1 do Traktatu polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż pośród produktów wymienionych w załączniku nr 1 do Traktatu znajdują się produkty przetworzone w stopniu wyższym niż tzw. pierwsze przetworzenie produktów rolnych; – błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym uznaniu, że PPHU "W" sp. z o.o. prowadzi działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami rolnymi, o których mowa w załączniku 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności opinia biegłego z dnia [...] lipca 2009r. świadczą o tym, że spółka jest producentem produktów wysoko przetworzonych, a nie produktów rolnych pochodzących z hodowli lub rybołówstwa lub produktów będących efektem pierwszego przetworzenia produktów rolnych; – naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedostateczne rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego; – naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie niewłaściwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności sporządzonej opinii biegłego. Pełnomocnik skarżącej spółki w związku z zarzutami skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W szczególności w skardze pełnomocnik skarżącej spółki podkreślił, że ocena – czy przysługuje skarżącej prawo uzyskania pomocy poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości winna być dokonywana wyłącznie przez pryzmat regulacji zawartych w Uchwale Nr II/11/06 Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2006r., nie zaś przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. Jako zaś, że spółka spełniła wszystkie wymagane przedmiotową uchwałą warunki, wszczynanie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości a następnie wydawanie decyzji określającej tą należność na poziomie nie uwzględniającym zwolnienia było niewłaściwe. Sprawiło to, że krytykowana decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy winny zostać wyeliminowane z obiegu prawnego. Na wypadek nie podzielenia przedstawionej powyżej argumentacji i uznania, że § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006r. ma w sprawie bezpośrednie zastosowanie pełnomocnik podniósł, iż błędny jest pogląd jakoby skarżąca spółka prowadziła działalność o charakterze określonym w tymże przepisie. Wyraził pogląd, że spółka od początku stoi na stanowisku, że wytwarzane przez nią produkty nie są produktami wymienionymi w dziale 2 i 16 załącznika nr 1 do TWE. Stanowisko takie bierze swój początek w definicji "produktu rolnego" zawartej w art. 32 ust. 1 TWE, zgodnie z którą przez "produkty rolne" należy rozumieć płody ziemi, produkty pochodzące z hodowli i rybołówstwa, jak również produkty pierwszego przetworzenia, które pozostają w bezpośrednim związku z tymi produktami. Definicja ta znajduje się w tytule II TWE (który w całości dotyczy rolnictwa) i ma służyć prawidłowemu rozumieniu zagadnień tamże uregulowanych. Dlatego w opinii pełnomocnika skarżącej spółki nie można pomijać treści art. 32 ust. 3 TWE, który stanowi, że postanowieniom art. 33-38 TWE (a zatem przepisom całego tytułu II TWE) podlegają produkty wymienione na liście stanowiącej załącznik 1 do Traktatu. Wskazane powiązanie tytułu II TWE z treścią załącznika nr 1 wyraźnie wskazuje na to, że w załączniku wymienione są wyłącznie produkty rolne mieszczące się w zakresie definicji z art. 32 ust. 1 TWE. Wnioskując dalej wyraził przekonanie, że bezpośrednie odniesienie zawarte w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. właśnie do produktów wymienionych w załączniku nr 1 do TWE siłą rzeczy odnosi się wyłącznie do produktów rolnych mieszczących się w zakresie definicji produktu rolnego zawartej w art. 32 ust. 1 TWE, która wyznacza swoistą granicę "produktu rolnego" na poziomie pierwszego przetworzenia produktu podstawowego. Rozumując odwrotnie, wszystko co jest przetworzone "bardziej" niż na poziomie pierwszego przetworzenia nie jest "produktem rolnym" w rozumieniu art. 32 ust. 1 TWE. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoją dotychczasową argumentację, wyrażoną w decyzjach organów obydwu instancji i wniosło o oddalenie skargi. Przed rozprawą pełnomocnik skarżącej spółki złożył pismo, będące uzupełnieniem skargi, w którym wyraził pogląd dotyczący terminu obowiązywania uchwały Rady Miejskiej. W jego ocenie mylnie określono w uchwale termin jej obowiązywania, sugerując się terminem obowiązywania Rozporządzenia, które zawierało upoważnienie dla jednostek stanowiących samorządu terytorialnego do wydania w przedmiocie pomocy dla przedsiębiorców, spełniających warunki określone w Rozporządzeniu. Jednocześnie kontynuując swoja wcześniejszą argumentację zawartą w skardze, pełnomocnik podkreślił, że spółka nie produkuje produktów rolnych i organy obu instancji błędnie zinterpretowały uregulowania unijne w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawna. W ocenie Sądu naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania nie miało miejsca, dlatego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ma racji strona skarżąca twierdząc, że ocena – czy przysługuje jej prawo uzyskania pomocy poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości winna być dokonana wyłącznie przez pryzmat regulacji zawartych w Uchwale nr II/11/06 Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2006r. Ocena uprawnień podmiotów starających się o pomoc poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości winna być dokonywana przy uwzględnieniu regulacji, na podstawie których uchwała została wydana, a więc również przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. W ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów, a w szczególności § 3 Rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy adresatem przepisów tego rozporządzenia jest jedynie rada gminy oraz naruszenie przepisów Uchwały nr II/11/06 Rady Miejskiej z [...] grudnia 2006r. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy skarżąca spółka spełniła wszystkie bezpośrednio z tej uchwały wynikające warunki do uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości, są nietrafne. Sąd zgadza się z poglądem, że adresatem Rozporządzenia jest Rada Miejska, ale nie podziela stanowiska pełnomocnika skarżącej spółki, że sama uchwała Rady Miasta powinna być stosowana w zupełnym oderwaniu od przepisów Rozporządzenia, które straciło moc 31 grudnia 2006r. Z treści uchwały Rady Miasta wynika bezpośrednie odniesienie do treści Rozporządzenia, a skoro skarżąca spółka spełnia warunki wyłączające ją z możliwości skorzystania z pomocy na podstawie Rozporządzenia, to tym bardziej nie może skorzystać z regulacji uchwały Rady Miasta, bezpośrednio nawiązującej do uregulowań Rozporządzenia. W sprawie sporną okazała się kwestia interpretacji przepisów Rozporządzenia, które w § 3 ust. 1 pkt 2 stanowi, iż nie stosuje się go do udzielania pomocy w zakresie działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami, o których mowa w załączniku 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że do tego, aby dana działalność znajdowała się poza zakresem objętym pomocą, wystarczy by polegała ona na jednej z trzech wymienionych w rozporządzeniu formach – na produkcji lub przetwarzaniu lub obrocie produktami, wymienionymi w załączniku nr 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej TWE). W ocenie Sądu spółka prowadzi działalność o charakterze określonym w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006r. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, przepisów rozporządzenia nie stosuje się do udzielenia pomocy w zakresie działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami o których mowa w załączniku 1 do TWE. Strona skarżąca wskazuje, że bezpośrednie odniesienie zawarte w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006r. odnosi się wyłącznie do produktów rolnych mieszczących się w zakresie definicji produktu rolnego zawartej w art. 32 ust. 1 TWE, która wyznacza granicę "produktu rolnego" na poziomie pierwszego przetworzenia produktu podstawowego. Dlatego też w ocenie strony "wszystko co jest przetworzone "bardziej" niż na poziomie pierwszego przetworzenia nie jest "produktem rolnym" w rozumieniu art. 32 ust. 1 TWE". Z zaprezentowanym stanowiskiem można się zgodzić, ale z zastrzeżeniem. Rozporządzenie Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006r. odnosi się do załącznika 1 do TWE. Załącznik ten dotyczy listy "produktów podlegających postanowieniom art. 33-38" – art. 32 ust. 3 TWE (obecnie art. 38 ust. 3). Tym samym w granicach "produktu rolnego" mieści się nie tylko produkt na poziomie pierwszego przetworzenia – czyli produkt rolny w rozumieniu art. 32 ust. 1 TWE (obecnie art. 38 ust. 1), ale również produkt znajdujący się w Załączniku 1 do TWE. Sąd podziela pogląd organu podatkowego, że § 3 Rozporządzenia nie odnosi się w sposób bezpośredni do "produktu rolnego" lecz wyłącznie do produkcji i przetwarzania produktów z załącznika 1 do TWE. Powołany w treści Rozporządzenia Załącznik nr 1 do TWE zawiera wykaz produktów rolnych. Powołany Załącznik 1 posługuje się numerami nomenklatury brukselskiej. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - w Sekcji I Dziale 2, zatytułowanym "Mięso i podroby jadalne" wymienione zostały miedzy innymi pozycje: mięso z bydła świeże lub schłodzone (poz. 0201), mięso z bydła zamrożone (poz. 0202), mięso ze świń świeże, schłodzone lub zamrożone (poz. 0203), mięso z owiec lub kóz, świeże schłodzone lub zamrożone (poz. 0204), jadalne podroby z bydła, świń, owiec, kóz, koni, osłów, mułów lub osłomułów, świeże schłodzone lub zamrożone (poz. 0206), mięso i podroby jadalne z drobiu objętego pozycją 0105 świeże, schłodzone lub zamrożone (poz. 0207), pozostałe mięso i podroby jadalne świeże, schłodzone lub zamrożone (poz. 0208). Natomiast Dział 16 zatytułowany "Przetwory z mięsa, ryb lub skorupiaków (...) zawarty jest w Sekcji IV – Gotowe artykuły spożywcze, napoje bezalkoholowe(...). W dziele 16 zawarta została definicja przetworu spożywczego objętego tym działem – są to przetwory jeśli zawierają więcej niż 20 % masy kiełbasy, mięsa, podrobów, krwi, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, lub dowolnej kombinacji z nich. .Sąd podziela także pogląd wyrażony przez Alinę Jurewicz w "Komentarzu do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską sporządzonego w Rzymie dnia 25 marca 1957 r. (Dz. U. 2004 r. nr 90 poz. 864/2)" wyd. pod red. A. Wróbla Komentarz Tom I, Lex 2008, do art. 32 Traktatu, w którym autorka stwierdziła, że: "Pomiędzy ust. 1 i 3 art. 32 istnieje wiele rozbieżności. Z jednej strony załącznik 1 zawiera produkty, które nie pokrywają się z definicją ust. 1, jak alkohol etylowy, margaryna, ser, skrobia czy przetworzone owoce. (...) Z drugiej strony załącznik I pomija pewne (mniej ważne) produkty, które jednakże mieszczą się w definicji z ust. 1, jak na przykład skóry, drewno, pióra, bawełna, juta czy jedwab. Jak orzekł ETS (61/80 Stremsel, 77/83 Cilfit), pomimo tych różnic, ust. 3 ma pierwszeństwo przed ust. 1, niezależnie od tego, czy produkty, o których mowa, są przetworzone, czy nie nadające się ani do konsumpcji, ani jako surowiec dla przemysłu przetwórczego. (...) Definicja (z ust. 1) miała za zadanie wyjaśnić, które produkty winny być rozumiane jako rolne, podczas gdy wyczerpująca lista miała wskazać produkty żywnościowe. Z nieznanych powodów w tekście końcowym odwołanie do produktów żywnościowych znikło, pozostały natomiast zarówno lista, jak i definicja produktów rolnych." Za takim pojmowaniem definicji z art. 32 Traktatu przemawiają również, zdaniem Sądu, później wydane akty prawne, posługujące się definicjami, które bazują na wykładni art. 32 Traktatu. Rozporządzenie Komisji (WE) NR 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. UE L z dnia 13 stycznia 2001r.), na które powołuje się ustawodawca w Rozporządzeniu w § 2 pkt 3, choć nie ma bezpośredniego związku z § 3 Rozporządzenia, zawiera definicje produktu rolnego, przetworzenia produktu rolnego oraz obrotu produktem rolnym. Artykuł 2 zatytułowany "Definicje" w pkt k) stanowi, iż pojęcie "produkt rolny" oznacza: I) produkty wymienione w załączniku 1 do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury objętych rozporządzeniem (WE) nr 104/2000; II) produkty objęte kodami CN 4502, 4503 i 4505 (korek i artykuły z korka); III) produkty mające imitować lub zastępować mleko i przetwory mleczne, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1898/87(10). Punkt m) tego samego artykułu zawiera definicję "przetwarzania produktu rolnego". Według niego "przetworzenie produktu rolnego" to czynności dokonywane na produkcie rolnym, w wyniku których powstaje produkt będący również produktem rolnym, z wyjątkiem wykonywanych w gospodarstwach czynności niezbędnych do przygotowania produktów zwierzęcych lub roślinnych do pierwszej sprzedaży. Natomiast "obrót produktem rolnym" na podstawie Artykułu 2 pkt n) powołanego wyżej Rozporządzenia Komisji (WE) 70/2001 oznacza posiadanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem i czynności przygotowujących produkt do pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktu przez producenta surowców konsumentowi końcowemu uznaje się za wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu. W świetle wyżej zacytowanych uregulowań prawa unijnego, obowiązujących w dacie wydania Rozporządzenia, oraz biorąc pod uwagę profil wykonywanej działalności przez skarżącą spółkę, opisany w opinii powołanego w sprawie biegłego, Sąd ocenił, iż spółka prowadzi działalność, polegającą na przetwórstwie produktów rolnych (żywnościowych), ponieważ wszystkie produkowane przez nią produkty są na bazie zakupionych mrożonych mięs, a więc przetwarza zamrożone mięso w konserwy. Biegły powołany w sprawie w przedłożonej do akt administracyjnych sprawy opinii z [...] lipca 2009r. napisał: "Nabywane i używane w procesie technologicznym surowce to: mrożone mięso – już po wstępnej obróbce u dostawcy, polegającej na odkostnieniu, oskórowaniu, często rozdrobnieniu". Skoro schłodzone lub mrożone mięso jest produktem rolnym (żywnościowym), co wynika wprost z Załącznika nr 1 oraz wykładni art. 32 Traktatu, to jego przetworzenie jest rodzajem działalności, o którym mowa w § 3 Rozporządzenia. Za takim rozumieniem "przetworzenia" przemawia również wykładnia językowa tego terminu. Uniwersalny Słownik języka polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, wyd. przez Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003 r., tom 3 definiuje termin "przetworzyć – przetwarzać" w znaczeniu technologicznym jako "przerobić (przerabiać), zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd, inną postać", natomiast według tego samego słownika "przetwór" to "produkt uzyskany z jakiegoś surowca (najczęściej spożywczego) przez jego przeróbkę lub dodatkową obróbkę w przebiegu procesu technologicznego." Przenosząc powyższe rozważania w odniesieniu do działalności prowadzonej przez skarżącą spółkę, Sąd doszedł do przekonania, że spółka dokonuje przetworzenia produktów rolnych. Produkt końcowy, który wprawdzie jest otrzymywany w wyniku skomplikowanego i zaawansowanego procesu technologicznego jest bezpośrednio związany z produktem źródłowym, a więc jest jego przetworem. Z kolei przetwory z mięsa jak i samo mięso wymienione zostały w Załączniku 1 TWE. To świadczy, że zakres działalności skarżącej spółki związany był z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami, o których mowa w załączniku 1 do TWE. Z uwagi na powyższe uznać należało zarzuty skargi za niezasadne. W ocenie Sądu organy zarówno I jak i II instancji nie naruszyły przepisów Ordynacji podatkowej i zebrany w sprawie materiał oceniły prawidłowo. Do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego prawidłowo zostały zastosowane przepisy prawa materialnego. Ponieważ Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, stosownie do postanowień art. 151 ustawy P.p.s.a. skargę oddalił. /-/ A. Rzepecka /-/ K. Skowrońska-Pastuszko /-/ J. Wierchowicz