II FZ 460/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 30 czerwca 2011r., sygn.akt I SA/Bk 178/11 w sprawie ze skargi F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 rok postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 rok, uchylił zaskarżoną decyzję stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. W punkcie 3 wyroku Sąd pierwszej instancji zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącej F. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji uzasadniając rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów postępowania wskazał podstawę prawną tego rozstrzygnięcia tj. art. 200 i art. 205 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.- zwanym dalej rozporządzeniem). Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów wniósł pełnomocnik skarżącej F. K. domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia o kosztach procesu poprzez podwyższenie zasądzonych kosztów zastępstwa adwokackiego do wysokości 1217,00 zł oraz o obciążenie pozwanego kosztami postępowania zażaleniowego w tym kosztami zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 5 w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a i c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez zasądzenie skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w/w rozporządzenia tj. opłaty dotyczącej innych spraw pomimo, iż sprawa dotyczyła podatku od nieruchomości, a więc należności pieniężnej, której wartość została określona przez organ administracji publicznej i jest oczywista, a co za tym idzie, stawka wynagrodzenia adwokackiego winna być określona na podstawie § 6 w/w rozporządzenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględniając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 stycznia 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy w T. z dnia 14 września 2010r.ustalającą małżonkom F. i L. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r. w wysokości 8.169,00zł i zasadził kwotę 457 zł tytułem kosztów postępowania, w tym 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W ten sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zastosował stawkę wynagrodzenia adwokackiego określonego w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia. W ocenie skarżącego przyjęcie powyższej podstawy zasądzenia wynagrodzenia było błędne, albowiem przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku była decyzja SKO dotycząca ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2007r, a więc przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna. Ponadto podkreślono, że sam fakt ,iż nowe ustalenie wysokości tej należności było wynikiem wcześniejszego uchylenia decyzji Burmistrza Gminy T. w trybie wznowienia postępowania nie zmienia faktu, iż w ostatecznym rezultacie zaskarżona decyzja ustalała należność pieniężną i ta należność była przedmiotem zaskarżenia pomimo ,że zarzuty skargi dotyczyły braku podstaw do wznowienia postępowania, w wyniku którego ustalono nową stawkę podatku od nieruchomości. W tej sytuacji zastosowanie winna mieć stawka wynagrodzenia określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i stawka ta zgodnie z pkt.5 §6 w/w rozporządzenia wynosi 1200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją. Jak słusznie stwierdził autor zażalenia, wskazując na podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, Sąd pierwszej instancji naruszył w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 w zw. z § 18 ust. 1 lit c w/w rozporządzenia, albowiem w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna – wysokość podatku od nieruchomości za 2007 r., zatem winien mieć zastosowanie §18 ust. 1 lit. a w/w rozporządzenia i stawka wynagrodzenia zgodna z § 6 pkt 5 rozporządzenia. Sam zaś fakt, że zaskarżona do Sądu pierwszej instancji decyzja została wydana po uprzednim uchyleniu decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie może stanowić o "innej sprawie" i stawce wynagrodzenia pełnomocnika określonej na podstawie § 18 ust.1 lit c. w/w rozporządzenia. Już w samej skardze strona wskazywała na zaskarżoną należność pieniężną . Ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku obowiązany będzie do uwzględnienia powyższych wskazań. Jednocześnie brak było podstaw do rozstrzygnięcia wniosku zażalenia o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia. Nie ulega jednak wątpliwości, że koszty jakie wiązały się z wniesieniem niniejszego zażalenia były kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie podlegają zasądzeniu na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji również te koszty (zarówno wpis sądowy od zażalenia jak i koszty zastępstwa procesowego) powinny stać się przedmiotem ponownego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe okoliczności, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. | |